Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Ράδιο – Προπαγάνδα – Αρβύλα


Είναι πραγματικά να κανείς τραβάει τα μαλλιά του με αυτά που ακούει σε διάφορες εκπομπές. Ειδικά στην χθεσινή εκπομπή του «Ράδιο Αρβύλα» άκουσα απίστευτα πράγματα. Μία παρέα από νέα αλλά ανώριμα παιδιά, με επικεφαλή τον Αντώνη Κανάκη που είναι και ο πιο ακραίος, κάνουν μία σειρά από άστοχα σχόλια, προπαγανδίζοντας, εν αγνοία τους προφανώς, υπέρ φασιστικών ακροαριστερών λογικών. Ναι, ο φασισμός δεν έχει ούτε χρώμα ούτε κατεύθυνση, προέρχεται και από δεξιά και από αριστερά.


Το πρώτο εξωφρενικό είναι ότι ο Αντώνης Κανάκης αγανακτούσε και φωνασκούσε επειδή ακούστηκαν στην τηλεόραση οι φωνές μερικών ανθρώπων για τους οποίους πιστεύει προφανώς ότι δεν έχουν δικαίωμα να μιλάνε. Κοινός φασισμός δηλαδή. Σε μία Δημοκρατία κύριε Κανάκη, θα έπρεπε να ξέρετε ότι ΟΛΟΙ έχουν δικαίωμα να ομιλούν, και ναι, ακόμα και ο χειρότερος φασίστας. Εάν αρχίσουμε να κάνουμε εξαιρέσεις, τότε δεν θα έχουμε διαφορά με παρελθόντα καθεστώτα που είμαι σίγουρος ότι καταδικάζετε. Η επόμενη άστοχη κατηγορία ήταν προς τους δημοσιογράφους που, χάρην τηλεθέασης, προβάλουν τις δηλώσεις αυτών των ανθρώπων. Μα κύριε Κανάκη μου, δεν σας έχω για τόσο αφελή άνθρωπο. Πότε έχετε δεί εσείς να γίνεται κάτι στην τηλεόραση που δεν έχει στόχο την τηλεθέαση; Προφανώς ποτέ. Τώρα σας έπιασε το κόψιμο και αρχίσατε τις διαμαρτυρίες; Όταν δηλαδή βομβάρδιζαν τον κόσμο οι τηλεοράσεις με τα ακριβώς αντίθετα μηνύματα, με τα οποία συμφωνείτε ιδεολογικώς, τότε ήταν καλά επειδή σας συνέφερε; Είπατε ότι δεν είναι σωστό να βομβαρδίζονται τα νέα παιδιά με τις ιδέες των ανθρώπων αυτών επειδή τις θεωρείτε λανθασμένες; Και ποιος σας είπε ότι εσείς αποφασίζετε ποιες ιδέες είναι σωστές και ποιες όχι κύριε Κανάκη – Παπαδόπουλε; Θα σας προκαλέσει σοκ, αλλά εγώ γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που θεωρούν τις δικές σας ιδέες αρνητικά μηνύματα για τα νέα παιδιά. Σημαίνει αυτό ότι έχουμε το δικαίωμα να προσπαθούμε να σας φιμώσουμε; Ε λοιπόν όχι κύριε Κανάκη, δεν θα μας μάθετε εσείς και η παρέα σας τι είναι σωστό και τι δεν είναι. Και αν νομίζεται ότι εσείς έχετε πάντα δίκιο, τότε μάλλον τα έχετε μπλέξει, διότι προφανώς νομίζετε ότι είστε ο Πάπας. Θα με ρωτήσετε: «Μα γιατί καλέ μου κύριε είναι οι δικές μου ιδέες βλαβερές για την νεολαία;» Και εγώ θα σας δώσω ένα από τα πολλά διαθέσιμα παραδείγματα: Εσείς δεν είπατε σε ανύποπτο χρόνο σε εκπομπή του Ράδιο Αρβύλα «τι νόμοι και μαλακίες...»; Για εσάς και τους ομοίους σας κύριε Κανάκη και Σια, τους αναρχικούς, οι νόμοι μπορεί να είναι μαλακίες. Για εμάς τους υπολοίπους οι νόμοι είναι το θεμέλιο κάθε εύνομης κοινωνίας, το απαραίτητο δομικό στοιχείο του πολιτισμού. Εμείς τα παιδιά μας δεν θέλουμε να μεγαλώσουν με την ανώριμη και επικίνδυνη αναρχοϊδεολογία σας.


Και τέλος η υπέρτατη ανοησία, ότι η περίπτωση του αστυνομικού που πυροβολήθηκε δεν έχει σχέση με τον θάνατο του 16χρονου. Πρώτον, εάν η πολιτεία είχε κρατήσει υπεύθυνη στάση, αποθαρρύνοντας τους επίδοξους αναρχοφονιάδες, εσείς πιστεύετε ότι ο αστυνομικός αυτήν την στιγμή θα πάλευε για την ζωή του; Όταν σαν κράτος αφήνεις κάθε χρόνο μερικά κακομαθημένα πλουσιόπαιδα (στην πλειοψηφία τους) που το παίζουν – διότι δεν είναι – αριστεροί να καίνε το Πολυτεχνείο, δεν θεωρείτε ότι αποθρασύνεις τον κάθε εγκληματία να κάνει ότι του καπνίσει (αυτά όμως δεν σας πειράζουν); Ο εγκληματίας το ίδιο ενθαρρύνεται μέσα σε ένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος, και το ίδιο σε ένα ξέφραγκο αμπέλι όπου βλέπει ότι ακόμα και οι αναρχικοί που καταστρέφουν το κέντρο της Αθήνας παραμένουν ατιμώρητοι; Και μάλιστα το επιχείρημα του κυρίου Κανάκη, είναι ότι είναι πολύ πιο σοβαρό να πυροβοληθεί ένα παιδί από αστυνομικό, ο οποίος αστυνομικός έχει ρόλο να μας φυλάει, παρά εάν μία τρομοκρατική οργάνωση δολοφόνων πυροβολήσει έναν αστυνομικό, ο οποίος υπάρχει για να μας προστατεύει και γνωρίζει εκ των προτέρων τους κινδύνους. Εγώ κύριε Κανάκη πρώτον θα σας αντιστρέψω το επιχείρημά σας και θα σας ρωτήσω: Πολύ περισσότερο δεν αξίζει να τιμηθεί ως ήρωας ένας άνθρωπος που ριψοκινδυνεύει καθημερινά την ζωή του για χάρη μας, από ένα παιδί που πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ; Είναι ήρωας ο αναρχικός που προκαλεί επεισόδια στους δρόμους και δεν είναι αυτός που χύνει το αίμα του για να μπορείτε εσείς και όλοι οι υπόλοιποι να κοιμόμαστε ήσυχοι; Δεύτερον, η σειρά σοβαρότητας που δίνετε στα δύο περιστατικά αγαπητέ δεν ισχύει. Αυτό επειδή το να κάνει ένας βλάκας αστυνομικός κάτι τέτοιο (ο οποίος σαφέστατα πρέπει να δικαστεί και να τιμωρηθεί παραδειγματικά για όσες κατηγορίες βρεθεί ένοχος) δεν έχει τις ίδιες συνέπειες που έχει ο πυροβολισμός εις βάρος ενός αστυνομικού. Εκτός εάν κανείς πιστεύει ότι τέτοια περιστατικά θα ενθαρρύνουν τον νέο άνθρωπο να πάει να γίνει αστυνομικός για να παίρνει έναν μισθό της πείνας και επιπλέον να δέχεται και σφαίρες στα καλά καθούμενα. Ούτε η διεθνής φήμη της χώρας πλήττεται το ίδιο όταν δολοφονούνται αστυνομικοί από δολοφονικές οργανώσεις (που το κάνουν επί τούτοις) και το ίδιο όταν, έστω από χέρι αστυνομικού, πεθαίνει εξ αιτίας μιας κακής στιγμής ένας νέος, κάτι που αποτελεί και μεμονωμένη περίπτωση, καθώς ο φόνος των νέων από αστυνομικούς είναι κάτι εκτός του φυσιολογικού.


Και τέλος το εξής απλό. Εάν αύριο μια παρέα 16χρονων απαγάγει έναν άνθρωπο και ένας από τους νεαρούς πυροβοληθεί και πεθάνει (κακώς φυσικά) από έναν αστυνομικό, θεωρείτε εσείς όλοι ότι ο νεαρός πρέπει να ηρωοποιηθεί επειδή πυροβολήθηκε; Όπως και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, είναι λυπηρό να σκοτώνονται νέοι άνθρωποι, αλλά μέχρι του σημείου να ηρωοποιηθούν δεν υπάρχει τεράστια απόσταση; Και ήρωας γιατί; Επειδή πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ, ή επειδή λήστεψε μία τράπεζα; Είμαστε σοβαροί επιτέλους ή έχουμε ξεφύγει τελείως; Αυτό είναι το μήνυμα που θεωρείται εσείς σωστό για τα παιδιά αλλά και για την ευρύτερη κοινωνία; Ότι όποιος πετάει πέτρες στα ΜΑΤ είναι ήρωας; Διότι δεν τον ηρωοποιήσατε εσείς και μερικοί άλλοι κουφιοκεφαλάκιδες απλά και μόνο επειδή σκοτώθηκε, αφού πολλά νέα παιδιά αδικοχάνονται καθημερινά. Αυτά γιατί δεν θεωρήθηκαν ήρωες; Άρα λοιπόν αποδεικνύεται ότι το συγκεκριμένο παιδί έγινε ήρωας αποκλειστικά και μόνο επειδή πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ.


Είπατε τέλος ότι δεν υποστηρίζετε αυτούς που τα σπάνε, αλλά αυτούς που είναι αναρχικοί στην σκέψη. Ιδιαίτερα αφελής τρόπος σκέψης μου φαίνεται αυτός. Δηλαδή αυτός που είναι αναρχικός στην σκέψη δεν είναι πολύ κοντά στο να σπάει μαγαζιά από έναν άλλον απλό άνθρωπο; Ή μήπως έχετε την ψευδαίσθηση ότι μία ιδέα μένει πάντα στο ιδανικό-θεωρητικό επίπεδο και δεν παραποιείται; Μήπως όποιος είναι Χριστιανός είναι και πραγματικός Χριστιανός, ή όποιος είναι αριστερός είναι πραγματικά αριστερός; Ούτε ένας στους εκατό... Άρα ή αφελής είστε είτε κακοήθης (πιστεύω το πρώτο). Διότι πώς είστε υπέρ των σωστών αστυνομικών (όπως ισχυρίζεστε) εφόσον είστε υπέρ της αναρχίας και συνεπώς κατά οποιασδήποτε αρχής που δουλειά της είναι να επιβάλει την τάξη; Αφού η αναρχία είναι εντελώς αντίθετη σαν ιδεολογία με κάθε έννοια κράτους, αστυνομίας, κτλ. Άρα λοιπόν είτε η υποκρισία περιττεύει ή συγχέετε τις έννοιες στο μυαλό σας.


Πιστεύω ακράδαντα και θέλω να πιστεύω ότι η παρέα του Ράδιο Αρβύλα έχει τις καλύτερες των προθέσεων και κάνει αυτό που θεωρεί σωστό. Απλά αγωνίζεται για τους λάθος λόγους. Είναι λυπηρό όταν βλέπει κανείς ότι οι νέοι ειδικά άνθρωποι δεν είναι ικανοί να σκεφτούν λογικά και παρασύρονται τόσο εύκολα από βλακώδεις ιδεολογίες. Τι να πω, ίσως αν αυτό το κείμενο φτάσει στα χέρια τους να αποτελέσει έναυσμα για να δουν τα πράγματα και από μία διαφορετική οπτική γωνία. Εκτός εάν κάποια στιγμή αναγκαστούν να δουν τα πράγματα διαφορετικά εκ των πραγμάτων, αν ποτέ η θεία δίκη (το οποίο απεύχομαι) αποφασίσει να βάλει καμμία ομάδα αναρχικών να τους καταστρέψει την δική τους περιουσία.


Δεν υπάρχουν σχόλια: