Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

Ηθική και Λαζοπουλισμός

Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο, να βγαίνουν διάφοροι δημοσιογράφοι, ηθοποιοί κτλ και να κρίνουν κάποιους άλλους ανθρώπους. Οι κρίσεις αυτές δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα δημόσια αξιώματα του εκάστοτε ανθρώπου, καθώς σε τοιαύτη περίπτωση οι κρίσεις είναι όχι μόνο ευπρόσδεκτες αλλά και επιβεβλημένες, αλλά και σε επίπεδο προσωπικό. Τι πιο φυσιολογικό θα ρωτήσει κανείς από το να κρίνουμε τον χαρακτήρα και τις πράξεις άλλων ανθρώπων. Υπάρχει όμως μία σημαντική λεπτομέρεια. Αυτός που κάνει τις κρίσεις, ιδίως όταν εκφράζεται μέσα από μια εκπομπή κάποιου από τα ΜΜΕ (πόσο μάλλον των μεγάλων καναλιών), θα πρέπει να είναι ο ίδιος σχετικά «καθαρός». Δεν εννοώ να έχει τον αψεγάδιαστο βίο, κανείς δεν μπορεί να έχει κάτι τέτοιο, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να μην έχει κάποιο σημαντικό μελανό σημείο στο ιστορικό του.


Έρχονται λοιπόν κάποιοι συμπαθείς κατά τα άλλα κύριοι Λαζόπουλοι (ας τους ονομάσουμε έτσι προς χάρην της συζητήσεως) και σατυρίζουν ανθρώπους στην εκπομπή τους. Το κάνουν φυσικά εκ του ασφαλούς, καθώς ο άλλος δεν μπορεί να έχει την δυνατότητα για αντίλογο, ή αν την έχει δεν θα αντιδράσει από φόβο να μην κατηγορηθεί ότι δεν καταλαβαίνει από χιούμορ. Το να σατυρίζεις μία γκάφα ή ένα σαρδάμ ασφαλώς και δεν είναι κάτι κακό, ακόμα και εμείς οι ίδιοι σατυρίζουμε μερικές φορές τον εαυτό μας σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι κύριοι Λαζόπουλοι όμως σατυρίζουν δημοσίως και ιδεολογίες (επηρεάζοντας έτσι τα πολιτικά πιστεύω του κόσμου), κάτι που είναι αρκετά διαφορετικό. Είναι κακό να σατυρίζεις ιδεολογίες; Εξαρτάται από το είδος της σάτυρας φυσικά. Υπάρχουν είδη και είδη, υπάρχει η προσβλητική σάτυρα και η καλοδιάθετη σάτυρα, και είναι στην κρίση του καθενός να αποφανθεί περί ποίου είδους σάτυρας πρόκειται κάθε φορά. Η γνώμη μου είναι ότι στην περίπτωση των κυρίων Λαζόπουλων η σάτυρα δεν είναι πάντα καλοπροαίρετη.


Έρχεται όμως το πραγματικό ερώτημα, δηλαδή αν οι Λαζόπουλοι έχουν κάποιο έντονο μελανό σημείο στο παρελθόν τους. Έχουν κάποιο και πολύ σοβαρό μάλιστα, δεν έχουν εκπληρώσει την στρατιωτική τους θητεία κάνοντας χρήση πλαγίων τρόπων, είναι αστράτευτοι. Άρα λοιπόν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θεωρούν όλους τους άλλους κορόιδα και θεωρούν τους εαυτούς τους πιο έξυπνους. Το τραγικό είναι ότι μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους εμφανίζονται στην δημοσιότητα για να κάνουν κριτική στα λάθη και στις αμαρτίες άλλων. Πώς είναι δυνατόν όμως να κάνεις κριτική σε κάποιον άλλον, όταν εσύ ο ίδιος δεν είσαι εντάξει; Και πώς ανεχόμαστε εμείς να αφήνουμε να επηρεάζει καταστάσεις και να γίνεται πρότυπο ένας άνθρωπος ο οποίος αποτελεί παράδειγμα ξεδιαντροπιάς και ανηθικότητας; Όταν το έχει παίξει τρελός ή έχει πληρώσει για να μην πάει στρατό, δεν θα αδράξει πολύ πρόθυμα - δοθείσης ευκαιρίας - και οποιαδήποτε άλλη ευκαιρία να εξυπηρετήσει παρανόμως το συμφέρον του;


Εγώ προσωπικά θα παραδεχόμουν τους κύριους Λαζόπουλους αν σατύριζαν και αυτήν την κατηγορία ανθρώπων (των αστράτευτων) στην οποία τυγχάνει να εμπίπτουν και οι ίδιοι. Διότι κάποιος που πιστεύει στην σάτυρα, δεν διστάζει να σατυρίσει και τον εαυτό του. Κακά τα ψέμματα όμως, όλοι μας γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Ούτε και πρόκειται βέβαια να έρθει στην επιφάνεια αυτό το συγκεκριμένο θέμα (αστράτευτοι) με τις φαγωμάρες μεταξύ των Λαζόπουλων, διότι όταν κάτι είναι κοινό πλήγμα για όλους, κανείς τους δεν είναι αρκετά χαζός ώστε να το φέρει στην επιφάνεια. Το τεράστιο ερώτημα όμως που προκύπτει, είναι τι επίδραση έχει αυτό τα φαινόμενο στον κοινωνικό ιστό.


Το μεγάλο πρόβλημα προκύπτει από της στιγμή που η πλειονότης του κόσμου γνωρίζει τον αμαρτωλό βίο τέτοιων ανθρώπων. Αυτό επιδράει καταλυτικά – και καταστροφικά για την κοινωνία – στην ψυχολογία του ανθρώπου, η επίγνωση δηλαδή ότι η παρανομία και η ανηθικότητα δεν τιμωρούνται ούτε νομικά ούτε κοινωνικά. Αυτομάτως το πρότυπο αρχίζει να καθιερώνεται ως ο πετυχημένος άνδρας ο οποίος είναι τόσο «μάγκας» που έχει καταφέρει να μην πάει στρατό, και η κοινωνία όχι μόνο δεν τον τιμωρεί αλλά και τον θαυμάζει για αυτό. Το βλέπει αυτό κάποιος πιτσιρικάς που είναι να καταταγεί στον στρατό και μπορεί να ζηλεύει και να αναρωτιέται πως θα μπορέσει και αυτός να καταφέρει το ίδιο πράγμα.


Γενικά στην κοινωνία (και στον στρατό βεβαίως) ένα από τα χειρότερα πράγματα, ίσως το χειρότερο, είναι η αναξιοκρατία. Όταν βλέπεις τον διπλανό σου να μην τιμωρείται για κάτι το οποίο τιμωρείσαι εσύ, ή χειρότερα όταν τον βλέπεις να επιβραβεύεται, τότε πλέον χάνεις την όποια καλή και αγνή διάθεση είχες αρχικά. Το μικρό πουλί πιάνεται στο δίχτυ ενώ το μεγάλο σκίζει το δίχτυ και περνάει, και το χειρότερο είναι ότι και το μικρό το βλέπει αυτό. Ο καθένας πλέον καταντάει να κυττάει μόνο τον εαυτό του. Είναι λοιπόν αυτός ο μοναδικός λόγος της παρακμής της κοινωνίας μας; Όχι, αλλά ασφαλώς είναι ένας από τους βασικούς. Η ηθική δεν είναι πια μία αφηρημένη ρομαντική έννοια, είναι μια βασική ανάγκη και μία απαραίτητη προϋπόθεση για να προοδεύσει η κοινωνία μας. Αλλιώς θα παραμείνουμε για πάντα στον σημερινό βούρκο.

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

Η ανατριχιαστική αλήθεια για το Κ.Κ.Ε.

Το παρακάτω κείμενο οφείλουν να το διαβάσουν κυρίως οι ψηφοφόροι της Αριστεράς ώστε να προβληματιστούνε για την ηγεσία τους. Όσοι είναι πραγματικοί αριστεροί πιστεύουν σε σημαντικές αξίες όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και η κοινωνική ισότητα. Θέλω να πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους αγαπάει την Ελλάδα και θέλει το καλύτερο δυνατόν για αυτόν τον τόπο που ζούμε. Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να μάθουν μερικές σημαντικές αλήθειες για την ιστορία του ΚΚΕ. Οι αλήθειες αυτές είναι αδιαμφισβήτητες, καθώς η πλειονότης τους προκύπτει και από την εφημερίδα «Ριζοσπάστης», το επίσημο όργανο δηλαδή του ΚΚΕ.


Πρώτα από όλα, όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα (φωτογραφία 1), η κεντρική επιτροπή του Κ.Κ.Ε. καλούσε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τους Έλληνες στρατιώτες να παρατήσουν τα όπλα και να μην πολεμήσουν εναντίον του Άξονα. Παροτρύνονται οι Έλληνες στρατιώτες να ακολουθήσουν το παράδειγμα του «ηρωικού αδελφού λαού της Βουλγαρίας» και να παραδοθούν ουσιαστικά στις δυνάμεις του Άξονα. Ο «ηρωικός και αδελφός» Βουλγαρικός λαός είναι φυσικά ο ίδιος λαός που είχε προσπαθήσει λίγες δεκαετίες νωρίτερα (από 1909 συγκεκριμένα) να εξαφανίσει τον Ελληνικό πληθυσμό της Μακεδονίας (έστειλαν τους Κομιτατζήδες, Βούλγαρους) για να την υφαρπάξει. Αυτός ο «ηρωικός» λαός συμμάχησε με τους Ναζιστές με σκοπό να αποκομίσει – εις βάρος της Ελλάδος – εδαφικά οφέλη. Ο «αδελφικός» αυτός λαός, πιστός στα σχέδιά του να καταφέρει να επεκταθεί μέχρι το Αιγαίο, ανέλαβε την κατοχή της Μακεδονίας σαν αντάλλαγμα της υπακοής του από τους Ναζί. Ευθύς αμέσως οι Βούλγαροι ξεκίνησαν τις προσπάθειες (πιστοί στα σχέδιά τους από το 1900) εκκαθάρισης των Ελλήνων της Μακεδονίας. Αυτήν την άτιμη στάση υπέρ των Ναζιστών προσπάθησε προδοτικά να προωθήσει το ΚΚΕ τότε.


Φυσικά μία τέτοια στάση είναι εκτός των άλλων και προδοτική, διότι αν επηρεαζόταν ο Ελληνικός στρατός από την προπαγάνδα αυτή το μέτωπο θα βρισκόταν σε μεγάλο κίνδυνο, θα κατέρρεε εκ των έσω. Όταν παίρνεται μια απόφαση, είτε σωστή είτε λάθος, πρέπει όλοι ενωμένοι να την υποστηρίζουμε – πόσο μάλλον στον στρατό όπου η πειθαρχία είναι το Άλφα και το Ωμέγα.


Βλέπουμε τον ΕΛΑΣ (φωτογραφία 2) να εγγυείται την ασφάλεια στις δυνάμεις του άξονα κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, με κάποια... ανταλλάγματα. Ένα από αυτά τα μικρά ανταλλάγματα είναι να παραδώσουν οι Γερμανοί την Θεσσαλονίκη στα χέρια του ΕΛΑΣ. Ένα δεύτερο αντάλλαγμα είναι το να πολεμήσουν οι Γερμανοί εναντίον οποιουδήποτε αντιπάλου του «Λαϊκού Στρατού» και ένα τρίτο να προμηθεύσουν οι Γερμανοί οπλισμό στον ΕΛΑΣ ώστε να καθαρίσει τους εχθρούς του «Λαϊκού Στρατού». Τέλος ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει να καθαρίσει τις «Αντιλαϊκές Παρτιζάνικες Ομάδες» με την βοήθεια των φίλων του, Αλβανών και Βουλγάρων.


Ο ΕΛΑΣ από ότι φαίνεται, ενέταξε και Βουλγάρους στο δυναμικό του κατά το 1944 (φωτογραφία 3). Πολύ λογικό φυσικά να υποστηρίζουν οι Βούλγαροι τον ΕΛΑΣ, αφού γνώριζαν ότι αν επικρατούσε το ΚΚΕ θα ήταν πολύ πιο

εύκολο για την χώρα τους να αποσπάσει Ελληνικά εδάφη και να τα εντάξει στα δικά της.

Το πιο κορυφαίο όμως από όλα, είναι το σύμφωνο μεταξύ Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ) και Κομουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας (ΚΚΒ). Σε αυτό το σύμφωνο (φωτογραφία 4) αναφέρονται διάφορα ανατριχιαστικά, ανάμεσα στα οποία και η συμφωνία παραχώρησης διεξόδου στο Αιγαίο για την Βουλγαρία!!! Αυτό όμως σε απλά Ελληνικά σημαίνει ότι συμφώνησαν (χωρίς να ρωτήσουν τον Ελληνικό λαό) να παραχωρήσουν Ελληνικά εδάφη στην Βουλγαρία. Να λοιπόν γιατί οι Βούλγαροι πολεμούσαν μέσα στον ΕΛΑΣ. Αυτή δεν είναι φυσικά η μόνη παραχώρηση εδαφών την Ελλάδος σε άλλους, καθώς στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ξεκάθαρα η συμφωνία δημιουργίας Μακεδονικού κράτους το οποίο θα περιλαμβάνει μέχρι και τον Όλυμπο και την Θάσο. Ολόκληρο το σύμφωνο αυτό είναι τρομακτικό, όχι μόνο για αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω.