Πολεμώντας τους νεοσοφιστές

Περί Παλαιού Αεροδρομίου

2011-08-17T11:23:00.003+03:00

Το θέμα της εκμετάλλευσης του παλιού αεροδρομίου του Ελληνικού είναι πιο επίκαιρο από ποτέ λόγω της οικονομικής κρίσης। Ακούγεται ότι υπάρχουν προσφορές προς το κράτος από ξένους ιδιώτες για δημιουργία ξενοδοχείων, καταστημάτων, κτλ, όμως υπάρχουν κάποιοι που αρνούνται οποιαδήποτε μορφή εκμετάλλευσης του χώρου και επιμένουν να γίνει ολόκληρος μητροπολιτικό πάρκο.

Πηγαίνω συχνά στην Μαρίνα Φλοίσβου, καθώς είναι πολύ κοντά μου, και βλέπω ότι όλοι οι άνθρωποι χαίρονται αυτόν τον υπέροχο χώρο που πριν ήταν μια χαβούζα. Ο χώρος είναι όμορφος και καθαρός με μαγαζάκια που μπορείς να ψωνίσεις κάτι και να πιεις τον καφέ σου. Όλον τον χρόνο βλέπεις οικογένειες με παιδιά, μητέρες με καροτσάκια, παρέες και ζευγάρια που απολαμβάνουν εκεί την βόλτα τους. Αυτό ακριβώς είναι που χρειάζεται, θέλει και ζητάει ο κόσμος. Ο χώρος φτιάχτηκε από γνωστό επιχειρηματία χωρίς αυτό να γίνει τότε γνωστό, ενώ εάν τα ΜΜΕ δεν το είχαν αποσιωπήσει σίγουρα θα είχαν ξεσπάσει οι γνωστές φασαρίες και κορώνες περί εξαγοράς λαϊκής περιουσίας από αδίστακτους κερδοσκόπους κτλ. Ίσως και να μην είχε γίνει τελικά τίποτα εκεί.

Γιατί λοιπόν να μην γίνει το ίδιο πράγμα σε μεγαλύτερη κλίμακα στο παλιό αεροδρόμιο; Φυσικά ο χώρος αυτός θα έχει και αρκετό πράσινο, δεν λέμε να γίνει τσιμεντούπολη. Είναι όμως προφανές ότι η δημιουργία ενός τεραστίου χώρου πρασίνου σε μια περιοχή που γενικά έχει πράσινο, δεν είναι και η πιο επωφελής μορφή χρήσης. Ο χώρος θα είναι πάντα περιποιημένος (για να προσελκύει τον κόσμο) και θα έρχονται άνθρωποι από ολόκληρη την Αθήνα για να τον απολαύσουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι με την εμπορική εκμετάλλευση θα ανοίξουν πάρα πολλές νέες θέσεις εργασίας, θα υπάρξει δηλαδή ανάπτυξη.

Φαντάζομαι όλοι συμφωνούμε ότι η ανάπτυξη στην χώρα μας στηρίζεται κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Από την άλλη όμως η κοινωνία μας έχει καταληφθεί από την αριστερή ιδεολογία που έχει αναγάγει την ιδιωτική εκμετάλλευση σε ανατριχιαστική και αποτρόπαια πράξη. Πώς όμως θα μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη υπό αυτές τις συνθήκες; Δεν πρέπει κάποια στιγμή όλοι μας να απομονώσουμε επιτέλους αυτή την μερίδα του πολιτικού φάσματος που εμποδίζει κάθε μορφή ανάπτυξης και προόδου στην χώρα μας, και να καταδικάσουμε ανοικτά αυτές τις ιδέες τους;

Περί Των Αγανακτισμένων

2011-07-10T13:10:00.002+03:00

Εδώ και πάνω από έναν μήνα πλήθος αγανακτισμένων πολιτών συρρέει στην πλατεία Συντάγματος, απέναντι από την Βουλή, για να δηλώσει την δυσαρέσκειά του για τα μέτρα λιτότητας. Λένε ωραία συνθήματα όπως ότι αγωνίζονται για το μέλλον των παιδιών τους, ότι αγωνιούν για την πατρίδα κτλ.

Θέλω όμως να κάνω μια ερώτηση και ο καθένας να την απαντήσει στον εαυτό του με όση περισσότερη ειλικρίνεια μπορεί: Εάν η κυβέρνηση έδινε πίσω 13ο - 14ο μισθό, μείωνε τον φόρο στο πετρέλαιο όσο ήταν προ κρίσης, ξεκινούσε να δίνει αυξήσεις στους Δημοσίους υπαλλήλους, ξεκινούσε πάλι να κάνει προσλήψεις στο Δημόσιο, δεν έπαιρνε κανένα νέο μέτρο και γενικά ακύρωνε όλα τα μέτρα των τελευταίων 2 ετών, τότε θα γύρναγαν σπίτια τους οι αγανακτισμένοι; Εγώ πιστεύω πως ναι.

Θα γύρναγαν σπίτια τους ενώ το χρέος της χώρας θα συνέχιζε να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο χρόνο με τον χρόνο και ενώ το μέλλον των παιδιών τους και της πατρίδας θα υποθηκευόταν ακόμα περισσότερο. Κοινώς δεν μας νοιάζει που βρίσκονται τα χρήματα, αρκεί να βρίσκονται με οποιονδήποτε τρόπο ώστε εμείς να ζούμε όπως ζούσαμε πριν, με ένα βιωτικό επίπεδο που ούτε το έχουμε κερδίσει ούτε η χώρα μπορεί να συντηρήσει. Και όταν θα έφτανε πάλι ο κόμπος στο χτένι, μετά από μερικά χρόνια, θα φωνάζαμε πάλι ότι μας εξαπάτησαν και μας δάνειζαν με σχέδιο να μας εξαγοράσουν την δημόσια περιουσία μας, ότι δεν ξέραμε ότι θα φτάναμε εδώ και τις υπόλοιπες γνωστές δικαιολογίες. Σαν μικρά κακομαθημένα ανώριμα παιδάκια.

Εκτός εάν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι πλέον έχουμε συνετιστεί και δεν θα ξαναγίνονταν τα ίδια. Ότι δεν θα ξανάρχιζαν οι διορισμοί στο Δημόσιο, ότι θα πατασσόταν η διαφθορά, ότι θα αρχίζαμε να παράγουμε από λαχανικά μέχρι τεχνολογία και ότι θα σταματάγαμε να δανειζόμαστε. Είναι προφανές ότι ούτε τρελός δεν πιστεύει κάτι τέτοιο. Άρα λοιπόν και με κάποιον μαγικό τρόπο να μην είχε υπάρξει η κρίση, η κοινωνία μας θα συνέχιζε στον ίδιο δρόμο μέχρι να έφτανε κάποια στιγμή στο ίδιο σημείο που είμαστε τώρα. Ακόμα και να μας διέγραφαν όλα τα χρέη, σε μερικές δεκαετίες θα φτάναμε πάλι στο σημείο της χρεοκοπίας που είμαστε τώρα αφού το κράτος και ο κόσμος θα συνέχιζε να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο.

Τελικά κερδισμένος με τον Έλληνα δεν βγαίνεις ποτέ. Εάν δεν του δανείζεις χρήματα τότε δεν στηρίζεις την Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και είσαι κερδοσκόπος και κάθαρμα (το ακούμε και αυτό καθώς και ότι κερδοσκοπούν εις βάρος μας επειδή μας δανείζουν με υψηλό επιτόκιο, λες και υπάρχει κανείς, ακόμα και εμείς, που δανείζει με χαμηλό επιτόκιο σε κάποιον που κινδυνεύει να χρεοκοπήσει). Εάν του δανείσεις και μετά τα θέλεις πίσω τότε το είχες σχεδιάσει από την αρχή να τον γονατίσεις με δάνεια για να του τα πάρεις όλα.

Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να δώσω απάντηση με μερικά από τα γνωστά ερωτήματα που τίθενται από τον κόσμο:
- Δεν υπήρχε σχέδιο να μας υπερχρεώσουν επίτηδες; Δηλαδή εμείς δεν θέλαμε να δανειστούν και οι κακοί ξένοι μας ανάγκασαν; Έλεος... Αφού συνεχώς, ακόμα και τώρα, παρακαλάμε για δανεικά. Δανεικά που αν δεν μας δώσουν τους κατηγορούμε για έλλειψη αλληλεγγύης.
- Δεν θέλουν να μας καταστρέψουν για να μας αρπάξουν την κρατική περιουσία; Οι Ευρωπαίοι μας ζητάνε να μην αυξάνεται άλλο το Δημόσιο, να παταχθεί η γραφειοκρατία, να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και ένα σωρό άλλα μέτρα τα οποία είναι για το καλό μας. Θα μας τα ζήταγαν αυτά εάν ήθελαν να μας καταστρέψουν;
- Μα όλα τα κράτη δανείζονται. Και τι μας νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι; Δηλαδή αν όλοι πάνε στον γκρεμό θα πάμε και εμείς; Υπάρχει έστω και μια περίπτωση να δανείζεσαι συνεχώς και να μην φτάσεις κάποτε στο σημείο που είμαστε τώρα; Λίγη κοινή λογική βρε παιδιά...
- Μα το χρέος μας είναι απεχθές. Έστω ότι ένα μέρος είναι απεχθές. Το υπόλοιπο θα το πληρώσουμε ή είμαστε κοινοί απατεώνες; Αν π.χ. κριθεί ότι το 80% δεν είναι απεχθές τι πρέπει να κάνουμε με αυτό;

Το Αφανές Πρόβλημα

2011-03-20T19:38:00.002+02:00

Τα περισσότερα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας (διαφθορά, αναξιοκρατία, ανοργανωσιά, κτλ) είναι προφανή και όλοι τα αναγνωρίζουμε. Υπάρχει όμως και ένα τεράστιο κρυφό πρόβλημα. Το πρόβλημα αυτό είναι ότι έχουν κυριαρχήσει στην κοινωνία μας πολλές επιβλαβείς αριστερές ιδέες. Ποίες είναι αυτές; Ότι ο επιχειρηματίας είναι περίπου κάτι σαν τον Κόμη Δράκουλα, ότι απολύσεις δεν πρέπει να γίνονται ποτέ και πουθενά, ότι όσες περισσότερες απεργίες γίνονται τόσο καλύτερα, ότι ο εργαζόμενος έχει πάντοτε και παντού δίκιο, κτλ.

Φυσικά αυτό ποτέ δεν πρόκειται να χαρακτηριστεί δημοσίως ως πρόβλημα, καθώς η αριστερή ιδεολογία, που έχει επικρατήσει στον δημόσιο λόγο (Μέσα μαζικής Ενημέρωσης και όχι μόνο), αγωνίζεται για την επικράτηση αυτών ακριβώς των ιδεών. Ούτε φυσικά ο απλός κόσμος θα απαρνηθεί κάτι που τον συμφέρει, όσο παράλογο και αν είναι αυτό. Δηλαδή η επικράτηση των ιδεών αυτών βασίζεται πρώτον στο ατομικό συμφέρον του κάθε ανθρώπου / υπαλλήλου και δεύτερον στον εγγενή φθόνο που νιώθει ο μέσος Έλληνας προς τον κάθε φτασμένο συμπολίτη του. Με λίγα λόγια η ιδεολογία αυτή στηρίζεται στα χειρότερα στοιχεία του ανθρώπινου χαρακτήρα.

Μήπως όμως είναι υπερβολή ότι έχει επικρατήσει η αριστερή ιδεολογία; Άλλωστε, θα σκεφτεί κάποιος, εάν ήταν έτσι θα κυβερνούσε και αριστερό κόμμα. Η απόδειξη για αυτό είναι ότι ο κάθε ένας που μιλάει δημοσίως πρέπει, πριν ξεκινήσει να μιλάει, να δώσει πιστοποιητικά φρονημάτων. Όλοι οι συνομιλητές ξεκινάνε με την φράση "δεν είμαι ρατσιστής, αλλά..." ή "και αυτοί ταλαιπωρημένοι άνθρωποι είναι, αλλά..." και όλα τα παρόμοια. Η δήλωση αυτή χρησιμεύει ως προστασία για τον ομιλητή, καθώς φοβάται - και είναι σίγουρος - ότι θα τον κατηγορήσουν για ρατσιστή, απάνθρωπο κτλ. Δηλαδή η αριστερά δεν έχει ακόμα πολιτική κυριαρχία, έχει όμως ιδεολογική. Ακόμα και πολλοί μη αριστεροί, μέχρι και μικροεπιχειρηματίες, έχουν μπολιαστεί με τις αριστερές ιδέες χωρίς καν να το έχουν καταλάβει.

Όσο θα επικρατούν οι συγκεκριμένες ιδέες, τόσο θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο। Το μήνυμα που θα εξακολουθήσουμε να στέλνουμε τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, είναι ότι στην Ελλάδα μόνο ένας τρελός θα επένδυε το χρήματά του. Χωρίς επενδύσεις όμως δεν υπάρχει περίπτωση να βγούμε από την κρίση. Βλάπτουμε δηλαδή τους εαυτούς μας χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε. Ή μήπως απλώς δεν μας νοιάζει;

Η Διαφορά Θεωρίας και Πράξης

2011-03-16T20:33:00.000+02:00

Οι Ευρωπαίοι και η Τρόικα θέλουν να μειωθούν οι μισθοί στον Ιδιωτικό τομέα, ώστε να γίνει η οικονομία μας πιο ανταγωνιστική. Πράγματι, σύμφωνα με την θεωρία, όταν το κόστος παραγωγής ενός προϊόντος ή μίας υπηρεσίας πέφτει, τότε αυτομάτως μειώνεται και η τιμή του. Είναι όμως πράγματι έτσι και στη πράξη;

Δεν είναι δύσκολο για κάποιον να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί αυτό στην πράξη, εάν γνωρίζει πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ελλάδα. Είναι σίγουρο ότι σε ένα τέτοιο σενάριο αυτό που θα γίνει θα είναι να διατηρηθούν σταθερές οι τιμές των προϊόντων / υπηρεσιών και τα χρήματα που θα εξοικονομήσει η εταιρεία να πάνε στην τσέπη του επιχειρηματία. Συνεπώς δεν θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί και επιπλέον η αγοραστική δύναμη του κόσμου θα μειωθεί, ανατροφοδοτώντας τον κύκλο ύφεσης που ήδη υπάρχει.

Έχει αποδειχτεί άπειρες φορές στο παρελθόν ότι δεν μπορείς να πάρεις κάτι που λειτουργεί σε μία χώρα και να το εφαρμόσεις σε μία άλλη. Όχι μόνο μπορεί να μην βοηθήσει, αλλά μπορεί και να βλάψει. Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να κατανοήσουν την Ελληνική πραγματικότητα. Και φυσικά ούτε οι Έλληνες πολιτικοί που έχουν πτυχία από περισπούδαστα ξένα πανεπιστήμια μπορούν από τα γυάλινα κάστρα τους να κατανοήσουν πώς δουλεύει εδώ το σύστημα εάν δεν το έχουν ζήσει για χρόνια στο πετσί τους.

Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα. Αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις είναι άνθρωποι που ίσως έχουν καλές προθέσεις αλλά δεν έχουν καμμία επαφή με την καθημερινή πραγματικότητα των απλών πολιτών. Δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους και προσπαθούν να εφαρμόσουν αυτά που γράφουν τα βιβλία. Υπάρχει όμως τεράστια απόσταση από την θεωρία ως την πράξη.

Η Απίστευτη Κοροϊδία και Υποκρισία του ΚΚΕ

2011-02-23T20:49:00.000+02:00

Μήπως έτυχε να ακούσετε από τα ΜΜΕ ότι το ΚΚΕ απέλυσε – ακόμα και εν μέσω Χριστουγέννων – δεκάδες εργαζομένους; Όχι βέβαια. Κι όμως, ήδη απολύθηκαν υπάλληλοι της Τυποεκδοτικής και του τηλεοπτικού σταθμού 902. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο 902 είναι ο τηλεοπτικός σταθμός του ΚΚΕ και η Τυποεκδοτική είναι η τυπογραφική του εταιρεία.

Το κόμμα του λαού, όπως αυτοαποκαλείται, απολύει εργαζόμενους λόγω κρίσης. Φυσικά αυτό θα ήταν απολύτως θεμιτό και καθόλου κατακριτέο εάν δεν αντέβαινε μία από τις βασικότερες θέσεις του ΚΚΕ, την αντίθεση στις απολύσεις πάσης φύσεως. Μάλιστα τα στελέχη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ προβαίνουν σε δυναμικές κινητοποιήσεις εναντίον των εταιρειών που απολύουν κόσμο και επιπλέον υπερηφανεύονται για αυτό. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να κάνουν οι ίδιοι αυτό που κατακρίνουν με τόσο μένος; Το ΠΑΜΕ τήρησε σιγή ιχθύος για αυτές τις δύο περιπτώσεις και φυσικά δεν πρόκειται να πάει ποτέ να αποκλείσει τα γραφεία του Περισσού.

Υπάρχουν δύο εξηγήσεις για αυτήν την συμπεριφορά. Η πρώτη, η επιεικέστερη, είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν απαρνούνται τις απολύσεις (για όλες τις άλλες επιχειρήσεις) αλλά όταν έρχεται η δική τους σειρά συνειδητοποιούν ότι τόσον καιρό έλεγαν αρλούμπες. Αλλά και πάλι εμμένουν στην ίδια θέση από πείσμα. Η δεύτερη εξήγηση είναι ότι τα στελέχη του ΚΚΕ ξέρουν πολύ καλά την αναγκαιότητα των απολύσεων και απλώς επιλέγουν συνειδητά να λαϊκίζουν, αδιαφορώντας στην πραγματικότητα τόσο για τις άλλες επιχειρήσεις όσο και για τους υπαλλήλους αυτών.

Τόσον καιρό είχε επικρατήσει ως θέσφατη η άποψη ότι το ΚΚΕ είναι τουλάχιστον το πιο συνεπές κόμμα. Αποδεικνύεται ότι αυτή δεν ήταν παρά μία πολύ επιτυχημένη προπαγάνδα. Αυτό που βρίσκω ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι η αντίδραση των ΜΜΕ σε αυτό το φοβερό σκάνδαλο. Αντί να τους ξεφτυλίσουν τους προστατεύουν και αυτό συμβαίνει προφανώς λόγω κάποιου συμφέροντος, κάτι που επαληθεύει για άλλη μια φορά ότι το ΚΚΕ απολαμβάνει μια ιδιότυπη ασυλία. Μάλλον αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι τα κομματόσκυλα του ΚΚΕ είναι πολύ καλά εκπαιδευμένα να κολλάνε ταμπέλες σε οποιονδήποτε τολμήσει να τους αντιπαρατεθεί.

Εάν ο λαός μας διαθέτει έστω και ένα ψήγμα σοβαρότητας, τότε οφείλει να κατακεραυνώσει αυτό το θρασύτατο τραμπουκο-κόμμα και όχι να το ανταμείψει στις ερχόμενες εκλογές. Εάν όχι τότε δυστυχώς θα αποδειχθεί, για μία ακόμη φορά, ότι ο πολιτικός που λαϊκίζει είναι ο έξυπνος και αυτός που δεν λαϊκίζει είναι τελικά το κορόιδο.

Περί των 50 δισεκατομμυρίων Ευρώ

2011-02-23T20:32:00.000+02:00

Η Τρόικα μας ζητάει να μαζέψουμε 50 δις Ευρώ μέχρι το 2015 και όλοι έχουν τρελαθεί. Ας εξετάσουμε όμως το θέμα υπό το πρίσμα της ψυχρής λογικής, όπως πάντοτε, για να διαπιστώσουμε εάν αυτό είναι κάτι παράλογο ή κάτι λογικό. Δηλαδή, για το επόμενα 4 έτη, θα πρέπει να εξοικονομούμε κάθε χρόνο 12,5 δις Ευρώ. Ένα το κρατούμενο...

Το δεύτερο σημείο που πρέπει να μελετήσουμε, καθώς είναι άμεσα σχετιζόμενο με το ποσό που πρέπει να εξοικονομήσουμε, είναι το συνολικό χρέος μας. Χρωστάμε περίπου 300 δις Ευρώ αυτήν την στιγμή. Τι επιτόκιο πληρώνουμε για αυτά τα χρήματα; Δεν γνωρίζω την απάντηση, αλλά ας υποθέσουμε ότι το επιτόκιο των δανείων αυτών είναι περίπου 3%. Χονδρικά δηλαδή πρέπει να πληρώνουμε κάθε χρόνο 10 δισεκατομμύρια Ευρώ μόνο και μόνο για να πληρώνουμε τόκους, χωρίς να αποπληρώνουμε τα δάνεια. Δεν θα πρέπει να δίνουμε τουλάχιστον και άλλα 5 δις τον χρόνο για την αποπληρωμή των δανείων (για να ξεχρεώσουμε σε 60 χρόνια ή 10 δις τον χρόνο για να ξεχρεώσουμε σε 30 χρόνια); Δεύτερο κρατούμενο...

Από μόνοι μας λοιπόν, χωρίς κανένας να μας το ζητήσει, θα έπρεπε (εάν είχαμε έστω και λίγο μυαλό στο κεφάλι μας) να εξοικονομούμε τουλάχιστον 15 δις κάθε χρόνο ώστε κάποια στιγμή να ξεχρεώσουμε και να μην χρωστάμε πια σε κανέναν. Εάν κάποιος έχει ένσταση σχετικά με το επιτόκιο του 3% που θέσαμε ή με τον χρόνο αποπληρωμής των δανείων (πιστεύει ότι πρέπει να είναι μεγαλύτερος) τότε να το συζητήσουμε, αλλά και πάλι το συμπέρασμα είναι ότι θα πρέπει κάθε χρόνο η χώρα μας να εξοικονομεί ένα σοβαρό ποσό για να ξεμπερδέψει με τα δάνεια που έπαιρνε τόσα χρόνια.

Συνεπώς αυτό που μας ζητάει η Τρόικα δεν είναι κάτι παράλογο, αλλά αντιθέτως είναι αυτό που θα έπρεπε να κάνει από μόνη της οποιαδήποτε σοβαρή χώρα βρισκόταν στην θέση μας. Μας αναγκάζει η Τρόικα ή κάποιος άλλος να βρούμε αυτά τα χρήματα από ιδιωτικοποιήσεις ή πώληση δημοσίας γης; Φυσικά όχι. Το πώς θα τα βρούμε είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση. Άρα λοιπόν γιατί όλη αυτή η αγανάκτηση με το 50 δις;

Αξίζει να σημειωθεί πώς κανένας δεν ασχολιόταν όλα αυτά τα χρόνια με το πώς θα σταματήσουμε να χρειαζόμαστε δανεικά για να ζήσουμε ή με το πώς θα ξεπληρώναμε αυτό το όλο και διογκούμενο δημόσιο χρέος. Ήταν προφανές ότι δεν θα μπορούσαμε να δανειζόμασταν για πάντα και ότι εκείνη την στιγμή το συσσωρευμένο χρέος θα μας έπνιγε. Ανευθυνότητα ή βλακεία; Διαλέγετε και παίρνετε.

Περί Μνημονίου

2010-11-10T20:38:00.003+02:00

Το Μνημόνιο που υπογράψαμε με την Τρόικα αποτελεί κόκκινο πανί για τον Ελληνικό λαό. Όσοι είναι υπέρ του Μνημονίου κρύβονται και όσοι είναι κατά το βροντοφωνάζουν σε μία προσπάθεια να κερδίσουν δημοφιλία και τελικώς ψήφους. Είναι όμως το Μνημόνιο το πραγματικό πρόβλημα, ή μήπως παίζεται κάτι άλλο; Και κατά πόσο έχει πρακτικό λόγο ύπαρξης το Μνημόνιο;

Θέλω να φανταστείτε το εξής σενάριο: Έρχεται να σας ζητήσει δανεικά ένας άνθρωπος που γνωρίζετε ότι χρωστάει πολλά σε πολλούς και συνεχώς δανείζεται κι άλλα. Θα του δανείσετε χρήματα; Προφανώς όχι. Και αν του δανείσετε, σίγουρα θα θελήσετε να θέσετε κάποιους πολύ συγκεκριμένους όρους ως ασφαλιστικές δικλείδες. Αυτό έχει συμβεί με την χώρα μας στις διεθνείς αγορές: έχει καταστεί αναξιόπιστη. Και αν αυτό σας φαίνεται περίεργο, αναρωτηθείτε εάν εσείς θα δανείζατε τα χρήματα σας στο Ελληνικό Κράτος υπό τις παρούσες συνθήκες. Υποθέτω πως στην καλύτερη περίπτωση θα διστάζατε.

Για να μας δανείσουν λοιπόν χρήματα, ώστε να μην χρεωκοπήσουμε, μας ζητάνε να πάρουμε κάποια μέτρα ώστε να βελτιώσουμε την οικονομία μας. Είναι τόσο παράλογο αυτό; Υπάρχει περίπτωση, σε ολόκληρο τον κόσμο, να δανειστεί κάποιος χρήματα χωρίς να υπογράψει ένα δεσμευτικό συμβόλαιο που να θέτει κάποιους όρους; Μάλιστα, από ότι υποψιάζομαι, δεν μας ζητάνε καν να πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα, αρκεί να πάρουμε κάποια μέτρα που να φέρουν τα ποθητά αποτελέσματα. Γιατί λοιπόν αυτή η αγανάκτηση προς το Μνημόνιο;

Η γνώμη μου είναι ότι η οργή προς το Μνημόνιο συμφέρει τους πολιτικούς μας επειδή διοχετεύεται εκεί η οργή του κόσμου αντί να ξεσπάει σε αυτούς. Αυτό διότι το Μνημόνιο είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της κάκιστης οικονομικής κατάστασης της χώρας, για την οποία ευθύνεται κυρίως το πολιτικό σύστημα.

Η Εξόφθαλμη Κοροϊδία και το Απύθμενο Θράσος του ΚΚΕ

2010-07-11T21:15:00.002+03:00

Υποθέτω πως όλοι γνωρίζετε ότι εδώ και χρόνια το ΚΚΕ ζητάει 1.500 Ευρώ κατώτατο μισθό, 1.200 Ευρώ επίδομα ανεργίας και διάφορα άλλα παλαβά. Μέχρι σήμερα δεν μπορούσε κάποιος να αποδείξει ότι είναι υποκριτές, επειδή η δηλώσεις αυτές μπορεί να πηγάζουν όχι μόνο από λαϊκισμό, αλλά και από βλακεία. Δηλαδή μπορεί, στο μυαλό ενός καλοπροαίρετου ανθρώπου, οι άνθρωποι του ΚΚΕ να εννοούσαν αυτά που έλεγαν. Αυτό μέχρι σήμερα.

Τη ίδια ώρα λοιπόν που απαιτούν κατώτατο μισθό 1.500 Ευρώ, η Παπαρήγα και το KKE μειώνουν, λόγω κρίσης, τους μισθούς των εργαζομένων τους στην εφημερίδα Ριζοσπάστης και στον ραδιοφωνικό σταθμό 902. Μήπως όμως κάνουν αυτήν την μείωση επειδή δεν τα βγάζουν πέρα οικονομικά; Η απάντηση της Παπαρήγα είναι αφοπλιστική: "Οι εργαζόμενοι αυτοί δεν είναι απλοί υπάλληλοι, αλλά στελέχη του κόμματος που δίνουν εθελοντικά τον μισθό τους στο κόμμα". Εάν η απάντηση αυτή δεν ήταν τόσο τραγική θα ήταν αστεία. (Την πλήρη δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_02/07/2010_1292056)

Και φυσικά όποιος δεν δεχτεί να δώσει "εθελοντικά" μέρος του μισθού του στο ΚΚΕ δεν θα έχει καμμία απολύτως συνέπεια... Απλώς θα απολυθεί με συνοπτικές διαδικασίες. Με την ανεργία να καλπάζει αυτή θα αποτελέσει μία πρώτης τάξεως δικαιολογία για τους εργοδότες. Θα βαφτίζουν δηλαδή τους εργαζομένους "στελέχη" και θα κάνουν στους μισθούς τους ότι περικοπές θέλουν. Αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα και εξοργιστικά, και απορώ πώς τα δέχονται οι ίδιοι οι οπαδοί αυτού του θρασυτάτου κόμματος.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι πολλές ιδιωτικές εταιρίες (οι κακοί καπιταλιστές) δεν έχουν περικόψει απολύτως τίποτα από τους μισθούς των υπαλλήλων τους. Ποιος θα το έλεγε ότι οι κομμουνιστές συμπεριφέρονται χειρότερα στους εργαζομένους τους από ότι οι καπιταλιστές. Καταλάβαμε πολύ καλά κυρία Παπαρήγα τι μας περιμένει εάν κάποτε (χτύπα ξύλο) εγκαθιδρύσετε κομμουνισμό στην χώρα μας. Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε.

Περί Νεοελληνικής Ανευθυνότητας

2010-06-29T21:16:00.003+03:00

Η αντίδραση του κόσμου στην οικονομική κρίση, και πιο συγκεκριμένα στο μνημόνιο που υπογράψαμε με την Τρόικα, έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Αυτό διότι ο τρόπος που αντιδράει κάποιος στις δυσκολίες φανερώνει πολλά στοιχεία του πραγματικού χαρακτήρα του. Το θέμα ήταν τι τρόποι υπήρχαν να αποφευχθεί το μνημόνιο και οι πιο δημοφιλείς (και μάλλον μοναδικές) προτάσεις ήταν η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ή/και η στάση πληρωμών. Τι λέει όμως αυτή η αντίδραση για τον χαρακτήρα μας;

Για να απαντήσουμε σε αυτό ορθότερα, ας αναλογιστούμε πρώτα πώς θα αντιδρούσαμε εμείς οι ίδιοι στο εξής σενάριο: Έρχεται κάποιος γνωστός και μας ζητάει δανεικά. Εμείς του δίνουμε, αυτός πάει διακοπές και τα χαλάει, και φτάνει κάποια στιγμή η στιγμή που του ζητάμε τα χρεωστούμενα. Έστω λοιπόν ότι αυτός μας δηλώνει είτε ότι αρνείται να μας πληρώσει είτε ζητάει να αναδιαπραγματευτούμε το χρέος (να πληρώσει λιγότερα και όχι όλο το ποσό που δανείστηκε. Τι συναισθήματα και τι αντίδραση θα προκαλούσε σε εσάς αυτή η στάση; Προφανώς μόνο αρνητικά συναισθήματα, απέχθεια, αγανάκτηση και θυμό. Στην καλύτερη περίπτωση θα βρίζατε τον χρεώστη.

Η πρόταση λοιπόν της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού ήταν μία άδικη και ανεύθυνη πρόταση. Δανειστήκαμε ένα σωρό χρήματα για να περνάμε καλά και μόλις ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τον λογαριασμό εμείς τι κάναμε; Προσπαθήσαμε να απαλλαγούμε από την ευθύνη. Ξαφνικά η πλειονότητα των Ελλήνων βρέθηκε με καινούργιο αμάξι, με ακριβά ρούχα μάρκες, πολλοί βολεύτηκαν στο Δημόσιο, πολλοί έκαναν τα ρουσφέτια τους, πολλοί διακίνησαν μαύρο χρήμα, πολλοί έσβησαν κλήσεις και πρόστιμα που έπρεπε να πληρώσουν, κτλ κτλ. Όλοι σχεδόν βολεύτηκαν, λίγο πολύ, με την διαφθορά. Μόλις όμως φτάσαμε στο ταμείο όλοι δήλωναν αθώοι και εξαπατημένοι. Όλοι προσπαθούσαν να ξεφύγουν χωρίς να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Αυτός λοιπόν είναι ο μέσος Έλληνας: ο άνθρωπος της εύκολης λύσης. Ο άνθρωπος που ενδιαφέρεται μόνο να καλοπερνάει σήμερα χωρίς να σκέφτεται το αύριο. Σαν τον τζίτζικα από τον μύθο του Τζίτζικα και του Μέρμηγκα. Μόνο που στο τέλος ο Τζίτζικας ψόφησε από την πείνα. Ελπίζω ότι κάποια στιγμή, έστω και την ύστατη, θα σοβαρευτούμε για να αποφύγουμε αυτήν την μοίρα...

Περί Λαού και Λαϊκισμού Πολιτικών

2010-05-24T18:45:00.001+03:00

Το πακέτο στήριξης – μαζί με τα επώδυνα μέτρα – από Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. εγκρίθηκε από την Βουλή των Ελλήνων. Υπέρ ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑΟΣ ενώ κατά ψήφισαν η ΝΔ, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η στάση του ΠΑΣΟΚ ήταν η αναμενόμενη, καθώς η εκάστοτε κυβέρνηση δύσκολα θα αναλάμβανε την ευθύνη της χρεωκοπίας (παρόλο που είναι συνυπεύθυνο που φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού). Αναμενόμενη ήταν και η στάση της Αριστεράς, η οποία πάντοτε τάσσεται υπέρ της απόλυτης άρνησης. Συνεπώς ας εξετάσουμε την στάση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.

Καταρχάς θέλω να συμφωνήσουμε όλοι ότι εάν η ΝΔ ήταν κυβέρνηση θα ψήφιζε ΝΑΙ στο πακέτο στήριξης. Αυτό είναι προφανές για οποιονδήποτε δεν είναι τελείως αφελής και επιπλέον το έχει παραδεχτεί εμμέσως και ο Αντώνης Σαμαράς (λέγοντας ότι το πακέτο στήριξης είναι μονόδρομος). Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό τότε δεν έχει νόημα να συνεχίσει να διαβάζει διότι δεν υπάρχει ούτε καν η ελάχιστη κοινή βάση συνεννόησης. Άρα το ΟΧΙ της ΝΔ ήταν εντελώς λαϊκίστικο με μοναδικό σκοπό την αποφυγή του πολιτικού κόστους. Αντιθέτως ο ΛΑΟΣ, γνωρίζοντας ότι το ΝΑΙ του δεν επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, αγνόησε το πολιτικό κόστος τραβώντας πάνω του τα πυρά του κόσμου.

Η ΝΔ λοιπόν, ενώ είναι συνυπεύθυνη για την σημερινή κατάντια, λαϊκίζει δηλώνοντας – ψευδώς – ότι στην θέση του ΠΑΣΟΚ θα καταψήφιζε το πακέτο στήριξης και έτσι καταφέρνει να αποφύγει την κατακραυγή του λαού. Αντιθέτως ο ΛΑΟΣ, ο οποίος είναι ανεύθυνος για την σημερινή κατάσταση σε σχέση με την ΝΔ και ενώ κάλλιστα θα μπορούσε ανέξοδα να πει ΟΧΙ στο νομοσχέδιο αυτό (όπως κάνουν το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ), λέει με ειλικρίνεια αυτό που πιστεύει και ψηφίζει ΝΑΙ, με αποτέλεσμα να προκαλεί την αγανάκτηση της πλειοψηφίας του λαού.

Με αυτά τα δεδομένα θα ήθελα να σας θέσω το εξής ερώτημα: Βλέποντας ο εκάστοτε πολιτικός την κατάσταση αυτή, τι λέτε να κάνει την επόμενη φορά που θα κληθεί να ψηφίζει για ένα οποιοδήποτε θέμα; Θα αποφασίσει να λαϊκίσει και να αποφύγει έτσι το πολιτικό κόστος ή θα αποφασίσει να πεί την αλήθεια και να κατηγορηθεί από τον λαό;

Άρα λοιπόν εμείς οι ίδιοι είμαστε που ωθούμε τους πολιτικούς στον λαϊκισμό, με την ανευθυνότητα και την επιπολαιότητά μας. Δεν μας νοιάζει τι πιστεύει ο άλλος, μας νοιάζει μόνο το τι δηλώνει, ακόμα και όταν γνωρίζουμε ότι αυτό που μας λέει δεν είναι η αλήθεια αλλά αυτό που θέλουμε να ακούσουμε.

Τελικά έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν, όσο και αν αυτό δεν μας αρέσει. Και η αλήθεια ναι μεν πονάει, αλλά πρέπει να την αντικρύσουμε εάν είναι κάποια στιγμή να αλλάξουμε. Διότι εάν δεν αλλάξουμε θα βουλιάξουμε.

Περί Οικονομικής Βοήθειας, Μέτρων και Δ.Ν.Τ.

2010-05-14T00:29:00.000+03:00

Φτάσαμε την Ελλάδα σε σημείο να έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε χρεωκοπία και σε κηδεμονία Δ.Ν.Τ. με σκληρά μέτρα, ανάμεσα σε Σκύλλα και σε Χάρυβδη. Αυτό που επέλεξε ο πολιτικός κόσμος ήταν το αυτονόητο: οτιδήποτε εκτός από χρεωκοπία. Μερικοί όμως ισχυρίζονται ότι υπήρχαν και άλλοι δρόμοι, χαρακτηρίζοντας το παραπάνω δίλημμα ως ψευτοδίλημμα. Υπήρχαν όμως πράγματι άλλοι δρόμοι ή όχι;

Οι εναλλακτικοί δρόμοι, ακούμε, ήταν η στάση πληρωμών ή/και η επαναδιαπραγμάτευση του εθνικού χρέους. Έστω ότι ακολουθούσαμε μία από τις δύο αυτές τακτικές για να γλυτώσουμε από την δύσκολη κατάσταση. Θα μας ξαναδάνειζε έπειτα κανείς στο μέλλον, από την επόμενη κιόλας μέρα, έστω και ένα Ευρώ; Προφανώς όχι. Κανένας δεν δανείζει σε κάποιον που βλέπει να μην πληρώνει τους υπάρχοντες χρεώστες του. Άρα λοιπόν από την επόμενη κιόλας μέρα θα ήταν αδύνατον να βρούμε δανεικά.

Άρα η όλη συζήτηση καταλήγει στο εξής ερώτημα: θα χρειαστούμε μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα, από σήμερα και για μερικά τουλάχιστον χρόνια, δανεικά για να επιβιώσουμε; Διότι εάν κάποιος πιστεύει ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και χωρίς δανεικά, τότε να συζητήσουμε την στάση των πληρωμών ή την αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα, διότι χρειαζόμαστε δανεικά για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Συνεπώς κάνοντας μία κίνηση που θα καταστήσει τον δανεισμό απαγορευτικό, αυτομάτως θα εξασφαλίζαμε την καταστροφή της χώρας.

Φυσικά τα ίδια ισχύουν και για την χρεωκοπία. Κανένας δεν θα δάνειζε χρήματα σε ένα κράτος που έχει κηρύξει πτώχευση. Άρα λοιπόν δεν υπήρχε εύκολος τρόπος διαφυγής. Το να βρούμε τους υπαίτιους που μας έφτασαν σε αυτό το σημείο είναι σωστή ως πρόταση, αλλά είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να βοηθήσει καθόλου την κατάστασή μας. Ούτε υπήρχε περίπτωση να γίνει μέσα σε μερικές μέρες που θα έπρεπε να βρούμε μερικά δισεκατομμύρια Ευρώ που χρειαζόμαστε.

Τέλος ένα ερώτημα: πιστεύει κανείς ειλικρινά ότι «θα πληρώσουν εκείνοι που τα έφαγαν»; Διότι εγώ προσωπικά είμαι σίγουρος ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει, όπως άλλωστε δεν έχει γίνει και πότε. Άντε πιάσε τους. Ακούμε «μα ο λαός δεν φταίει». Με το χέρι στην καρδιά, πιστεύετε ότι ο λαός δεν έχει μερίδιο ευθύνης; Ήταν μήπως υπεύθυνος και αδιάφθορος; Αλλά έτσι είναι ο νεοέλληνας, πάντοτε βγάζει την ουρά του απ’ έξω...

Περί Οικονομικής κατάστασης, δανείων και spreads

2010-04-27T22:01:00.002+03:00

Εδώ και τόσον καιρό καθόμαστε και ασχολούμαστε νυχθημερόν με τα επιτόκια δανεισμού για τα δάνεια που θέλουμε να πάρουμε. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι εάν θα δανειστούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), εάν θα δανειστούμε με υψηλά επιτόκια ή χαμηλά, εάν θα δανειστούμε πολλά ή πάρα πολλά. Είναι προφανές ότι άλλο είναι το σημαντικό ερώτημα: Είναι δυνατόν να μην μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας και να χρειαζόμαστε κάθε χρόνο δανεικά για να επιβιώσουμε;;

Φανταστείτε ότι μία οικογένεια έχει ετήσιο εισόδημα 20.000 Ευρώ αλλά τα έξοδα της οικογένειας είναι κάθε χρόνο 30.000 Ευρώ. Η οικογένεια αρνείται να μειώσει τις δαπάνες της (ψώνια, χαρτζιλίκι παιδιών, αυτοκίνητα, κτλ). Κατά συνέπεια, για να μπορέσει η οικογένεια αυτή να συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς, αναγκάζεται κάθε χρόνο να δανείζεται 10.000 Ευρώ. Σημειώστε ότι με 5% επιτόκιο, μόνο οι τόκοι μετά από δύο μόλις χρόνια είναι 1.000 Ευρώ τον χρόνο. Μετά από 5 χρόνια οι τόκοι είναι 2.500 τον χρόνο. Αυτά φυσικά χωρίς τα πανωτόκια… Εσείς που λέτε να καταλήξει αυτή η οικογένεια μετά από λίγα χρόνια; Σωστά μαντέψατε. Ε λοιπόν αυτή η οικογένεια είναι σε γενικές γραμμές η Ελλάδα.

Φανταστείτε την εξής κατάσταση για να συνειδητοποιήσετε το πρόβλημα που έχει αυτήν την στιγμή με το δάνειο η Ελλάδα. Είστε στην θάλασσα και κολυμπάτε προς την ακτή αλλά το ρεύμα σας τραβάει προς τα μέσα. Εάν κολυμπάτε αλλά αργά (τα χρήματα που εξοικονομούμε ίσα που φτάνουν για την πληρωμή των τόκων), τότε και θα κουράζεστε και δεν θα φτάσετε ποτέ την ακτή. Εάν δεν κολυμπάτε καθόλου (δεν πληρώνουμε δραχμή για τους τόκους) τότε θα πηγαίνετε προς τον ωκεανό απομακρυνόμενοι συνεχώς από την ακτή. Το ρεύμα που μας τραβάει προς τα μέσα είναι οι τόκοι και η απόσταση από την ακτή είναι το χρέος που έχουμε. Εμείς όχι μόνο δεν κολυμπάμε προς την ακτή, ούτε καν καθόμαστε ακίνητοι να μας τραβάει μέσα το ρεύμα, αλλά από μόνοι μας κολυμπάμε μακρυά από την ακτή!!

Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν ως χώρα; Ακριβώς ότι σας λέει η λογική σας. Καταρχάς να περιορίσουμε τις δαπάνες, τόσο πολύ ώστε να μπορούμε να εξοικονομούμε αρκετά χρήματα κάθε χρόνο για να πληρώνουμε και τους τόκους και ένα μέρος, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο, από το αρχικό κεφάλαιο. Πρέπει να φροντίσουμε λοιπόν να βγάζουμε αρκετά χρήματα στην άκρη. Εάν βγάζουμε στην άκρη αλλά όχι αρκετά, τότε μάταιος ο κόπος, διότι θα χρωστάμε ες αεί και το χρέος (λόγω των τόκων) θα συνεχίζει να αυξάνεται. Εμείς αυτήν την στιγμή φυσικά όχι μόνο δεν βγάζουμε στην άκρη, αλλά κυττάμε να δούμε από ποιόν και πόσα θα δανειστούμε. Ότι δαπάνη μπορεί να κοπεί, πρέπει να κοπεί εδώ και τώρα! Ότι και όσο χρειαστεί για να ξεχρεώσουμε επιτέλους.

Το ΚΚΕ, καθώς και όλη η ανεύθυνη Αριστερά, διαλαλεί ότι το κόστος δεν πρέπει να το πληρώσει ο λαός. Καλά θα ήταν αλλά πείτε μου, υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να μην το πληρώσουμε εμείς και να το πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν; Χώρια που και ο λαός είναι συνυπεύθυνος επειδή συμμετείχε στο φαγοπότι, διότι όταν βάζεις το παιδί σου στο Δημόσιο και πληρώνεται χωρίς να δουλεύει τότε πώς λέγεται αυτό; Δεν τρώς Δημόσιο χρήμα; Ας αφήσουμε λοιπόν τις ανοησίες και ας αρχίσουμε να κολυμπάμε, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα μπορούμε, διότι όσο περνάνε τα δευτερόλεπτα τόσο απομακρυνόμαστε από την ακτή.

Γιατί η Ελληνική Οικογένεια δεν τα Βγάζει Πέρα

2010-02-21T21:50:00.005+02:00

Αμφιβάλει κανείς ότι το επίπεδο ζωής των Ελλήνων είναι σήμερα πολύ υψηλότερο από ότι ήταν πριν μερικές δεκαετίες; Προφανώς όχι και αυτό φαίνεται από τον τρόπο ζωής μας, από την διατροφή μας, από τα σπίτια μας, από παντού. Και όμως η μέση ελληνική οικογένεια δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα. Πρόσφατα μου έλεγε ένας οδηγός ταξί «100 Ευρώ μεροκάματο παίρνω, πού να τα βγάλω πέρα;». Δηλαδή μιλάμε για έναν μισθό περίπου 3.000 Ευρώ τον μήνα, κι όμως ισχυρίζεται ότι δεν βγαίνει. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι ο Έλληνας έχει συνηθίσει σε έναν τρόπο ζωής που ούτε του αξίζει αλλά ούτε καν – και αυτό είναι το σημαντικότερο – μπορεί να τον διατηρήσει για πολύ. Εάν θέλεις να αγοράσεις ένα αυτοκίνητο για το παιδί σου (για να μην χρησιμοποιεί τις συγκοινωνίες), εάν θέλεις να πηγαίνεις και τις διακοπές σου, εάν θέλεις και να ψωνίζεις μόνο γνωστές – και ακριβές – μάρκες ρούχων, εάν θέλεις και να τρως όλη την ώρα κρέας αντί και κανένα όσπριο, εάν θέλεις και να βγαίνεις συχνά έξω, εάν και όλη την ώρα παραγγέλνεις φαγητό απ’ έξω επειδή είτε βαριέσαι να μαγειρέψεις είτε τα παιδιά αρνούνται να φάνε οτιδήποτε εκτός από σουβλάκι ή πίτσα, ε τότε ναι, πού να βγάλεις πέρα τον μήνα, όσα χρήματα και αν βγάζεις;

Συνεπώς η πρώτη αιτία του προβλήματος είναι ότι ο Έλληνας έχει καλομάθει και δεν θέλει να αναγκαστεί να επιλέξει ανάμεσα σε κάποιες από τις επιθυμίες του. Τα θέλει όλα και θα κάνει ότι μπορεί για να τα αποκτήσει, ακόμα και αν αυτό σημαίνει είτε να δανειστεί (εορτοδάνειο, διακοποδάνειο, καταναλωτικό δάνειο και πάει λέγοντας) είτε να μην βγάζει δεκάρα στην άκρη. Βέβαια αυτή η τάση ενισχύεται από τα πρότυπα και την εικόνα ολόκληρης της κοινωνίας. Είναι δυνατόν, για παράδειγμα, να κυκλοφορούν στο σχολείο τα άλλα παιδιά με ρούχα μάρκες και το δικό μας όχι; Απαράδεκτο. Είναι δυνατόν να παίρνουν όλοι οι γείτονες καινούργια αυτοκίνητα και εμείς να κυκλοφορούμε ακόμα με το σαραβαλάκι; Αδιανόητο. Δεν εξετάζει κανείς φυσικά τους λόγους που ο γείτονας έχει νέο αμάξι. Μπορεί π.χ. να είναι ο οδηγός ταξί που βγάζει τα 3.000 Ευρώ τον μήνα, αλλά αυτό δεν έχει καμμία σημασία για τους γύρω που παρακολουθούν. Τους γεννάται η ακατανίκητη ανάγκη να τον μιμηθούν. Και ξεκινάει έτσι ένας καταστροφικός φαύλος κύκλος.

Η δεύτερη αιτία του προβλήματος είναι ότι οι γονείς, άθελά τους, καταστρέφουν τα παιδιά τους. Πώς τα καταστρέφουν; Τους δίνουν τα πάντα στο πιάτο έτοιμα χωρίς το παιδί να αναγκαστεί να κοπιάσει για να αποκτήσει κάτι. Για παράδειγμα, τι θα πάθει το παιδί εάν κυκλοφορήσει και μερικά χρόνια με τα λεωφορεία αντί να του αγοράσει ο γονιός αυτοκίνητο; Μάλιστα θα το πονάει περισσότερο το αυτοκίνητο επειδή θα έχει μαζέψει τα χρήματα με τον κόπο του και θα έχει δεί και πώς είναι να μην έχεις αμάξι. Πώς να χτίσει αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση ένα νέο παιδί όταν δεν έχει καταφέρει κάτι σημαντικό με τις δικές του δυνάμεις; Πώς να μάθει αυτοσυγκράτηση και υπομονή όταν έχει στα πόδια του αμέσως ότι θελήσει; Πώς να μάθει την αξία των χρημάτων όταν κάθε φορά που απλώνει το χέρι ο γονιός του δίνει χρήματα χωρίς να έχει πρώτα κοπιάσει για αυτά; Άρα λοιπόν όταν το «παιδί» φτάνει συχνά στα 30 του, δεν έχει δουλέψει ποτέ και κυκλοφορεί στις καφετέριες με χρήματα των γονιών, αυτό αποτελεί ένα επιπλέον οικονομικό βάρος για τους γονείς.

Φυσικά παίζει ρόλο και η τάση του Έλληνα πάντοτε να κλαίγεται, ακόμα και όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για αυτόν. Για παράδειγμα, πότε έχει ρωτήσει κάποιος έναν ελεύθερο επαγγελματία για το πώς πάνε οι δουλειές και έχει λάβει την απάντηση ότι όλα πηγαίνουν πολύ καλά; Δυστυχώς αυτό είναι ένα διαχρονικό στοιχείο της κουλτούρας μας, για λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε. Όμως δεν είναι μόνο αυτό αλλά, όπως ήδη αναλύσαμε, πράγματι ο κόσμος δεν βγαίνει. Είναι λογικό, εφόσον όσα χρήματα και να παίρνει κανείς δεν του φτάνουν καθώς δημιουργεί νέες ανάγκες προσαρμόζοντας το βιοτικό του επίπεδο στα νέα έσοδά του. Δεν είναι φυσιολογικό όμως να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Πάντοτε συνέβαινε και παντού. Η διαφορά είναι ότι τώρα γίνεται με ακραίο τρόπο. Παλιότερα η φτώχια μας μάς προστάτευε ενώ τώρα η επιλογή του εύκολου δανεισμού (τραπεζικά δάνεια, πιστωτικές κάρτες, κτλ) είναι υπερβολικά ελκυστική. Ο μέσος άνθρωπος όμως δεν έχει ούτε την σύνεση ούτε την αυτοσυγκράτηση να μην κάνει κατάχρηση του δανεισμού. Είναι σαν να δίνεις σε μικρά παιδιά από ένα τεράστιο κουτί με σοκολάτες. Θα δείξουν αυτοσυγκράτηση τρώγοντας λίγο κάθε μέρα ή θα φάνε αμέσως μέχρι σκασμού κάνοντας ζημιά στους εαυτούς τους;

Ποια είναι λοιπόν η λύση στο πρόβλημά μας; Ή το κράτος, σαν γονέας, θα προσπαθήσει να μας καθοδηγήσει και να μας προστατέψει ή θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να γίνουμε πιο υπεύθυνοι. Το καλύτερο θα ήταν να γίνουν και τα δύο, αλλά επειδή στην περίπτωσή μας μιλάμε για το ελληνικό κράτος, είναι προφανές ότι μπορούμε να βασιστούμε μόνο στους εαυτούς μας. Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να είμαστε αυτάρκεις και να αντιστεκόμαστε στους πειρασμούς. Πρέπει να μάθουμε να επιλέγουμε και να μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Πρέπει να μάθουμε να δίνουμε σημασία στα σημαντικά πράγματα και ότι στα ανούσια (αμάξια, ρούχα, κτλ) προσπαθώντας να εντυπωσιάσουμε τους γύρω μας. Και μάλιστα πρέπει να περιφρονούμε όσους το κάνουν αυτό αντί να τους θαυμάζουμε / ζηλεύουμε. Πρέπει με λίγα λόγια να γίνουμε λίγο περισσότερο… Σπαρτιάτες θα έλεγα. Και κυρίως πρέπει να γίνουμε πιο ώριμοι και πιο σοβαροί. Εάν δεν το κάνουμε δεν πειράζει, ο γκρεμός είναι μπροστά και μας περιμένει.

Η Σημασία του Δημοψηφίσματος

2010-02-15T01:03:00.002+02:00

Φαντάζομαι ότι μέχρι τώρα δεν υπάρχει κανένας που να μην έχει ακουστά το αίτημα του δημοψηφίσματος περί της απόδοσης ιθαγένειας στους μετανάστες. Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι από μόνο του εξαιρετικά σοβαρό, αλλά η σημασία του δημοψηφίσματος εν γένει είναι πολύ βαθύτερη από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται, το δημοψήφισμα είναι μία τεράστια ευκαιρία, ίσως η μοναδική, να αλλάξουν τα πράγματα στην χώρα μας. Όχι μόνο όσον αφορά το θέμα του δημοψηφίσματος, το θέμα της ιθαγένειας στην προκειμένη περίπτωση. Αυτό είναι το λιγότερο. Όταν λέω να αλλάξουν τα πράγματα εννοώ την ψυχολογία των πολιτών, τον τρόπο που ενεργούν, ακόμα και τον τρόπο που σκέφτονται. Τι ακριβώς εννοώ; Όλοι παραδέχονται ότι ο κόσμος έχει εμπέσει σε μία απάθεια (ειδικά η νεολαία), θεωρεί ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα, δεν έχει εμπιστοσύνη στους πολιτικούς, κτλ.

Με το που θα γίνει έστω ένα δημοψήφισμα όλα αυτά θα αλλάξουν. Ο απλός πολίτης θα νιώσει ότι συναποφασίζει στα θέματα της πολιτείας και συνεπώς θα νιώσει πραγματικά κομμάτι της πολιτείας αυτής. Έτσι αντί να βλέπει το κράτος ως μία σχεδόν εχθρική οντότητα θα νιώσει ότι το κράτος είναι δικό του. Θα αναγκαστεί να αναλάβει τις ευθύνες του και επομένως θα γίνει καλύτερος πολίτης. Η αρνητική ενέργεια του Έλληνα ωχαδελφιστή θα μετατραπεί αυτομάτως σε μία δημιουργική τάση. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μόλις ο απλός Έλληνας διαπιστώσει ότι μπορεί να επιβάλει την θέλησή του στην εξουσία θα συνειδητοποιήσει πραγματικά πόση δύναμη έχει. Κατά συνέπεια από απλός νεοέλληνας ανθρωπάκος θα μεταμορφωθεί σε περήφανο Έλληνα.

Το βασικό επιχείρημα κατά των δημοψηφισμάτων είναι σε γενικές γραμμές ότι ο λαός δεν είναι αρκετά ώριμος ώστε να αποφασίζει για τα σοβαρά θέματα. Αναρωτηθείτε όμως το εξής: ο λαός είναι αρκετά ώριμος για να αποφασίζει ποιος θα τον κυβερνάει αλλά δεν είναι αρκετά ώριμος για να αποφασίζει για οποιοδήποτε άλλο θέμα; Εκτός πια αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι η απόφαση για το ποιος θα κυβερνάει την χώρα δεν είναι σημαντική. Αμέσως αντιλαμβάνεται κανείς ότι το επιχείρημα αυτό είναι μία φασιστικής λογικής φτηνή και απελπισμένη δικαιολογία. Αλλά έστω ότι ο λαός θα κάνει και λάθη εάν πάρει την εξουσία στα χέρια του. Μήπως σήμερα οι πολιτικοί δεν κάνουν λάθη; Τόσα χρόνια πάμε από το κακό στο χειρότερο ακριβώς επειδή οι πολιτικοί που μας κυβερνούν έχουν κάνει σωρεία λαθών. Δύσκολο να τα καταφέρει κάποιος χειρότερα...

Αυτή όμως η αμφιβολία για την ικανότητα του λαού να αποφασίζει είναι – εάν εξετάσουμε το θέμα βαθύτερα – το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ των δημοψηφισμάτων, όσο παράδοξο και αν αυτό ακούγεται. Μόλις ο πολίτης διαπιστώσει ότι έχει κάνει το πρώτο λάθος (και αυτό θα συμβεί διότι καμμία μορφή κυβέρνησης δεν είναι αλάθητη), θα συνειδητοποιήσει πόσο μεγάλη ευθύνη φέρει. Αυτό ακριβώς το αίσθημα θα τον αναγκάσει να γίνει ακόμα πιο ώριμος και ως άνθρωπος και ως πολίτης. Και στο κάτω κάτω της γραφής είναι καλύτερα να πληρώνει ο λαός για τα λάθη που έχει κάνει ο ίδιος παρά ένας απρόσωπος ηγέτης. Ο λαός δεν θα έχει να κατηγορήσει κανέναν για τα λάθη εκτός από αυτόν τον ίδιο. Ο λαός και ο καθένας από εμάς (σε ατομικό επίπεδο) πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.

Εν κατακλείδι, η όλη κατάσταση είναι σαν να χτυπάς την γροθιά σου σε μία ξύλινη σανίδα για να την σπάσεις. Η γροθιά είναι το αίτημα για δημοψήφισμα και η σανίδα είναι η αντίσταση της κυβέρνησης στο αίτημα αυτό. Τώρα λοιπόν είναι η κρίσιμη στιγμή που η γροθιά έρχεται σε επαφή με την σανίδα. Είναι η στιγμή που είτε η αντοχή της σανίδας σταματάει την ορμή της γροθιάς είτε η γροθιά υπερνικάει την αντοχή της σανίδας και δημιουργεί το πρώτο και κρίσιμο ρήγμα.

Ελάτε λοιπόν να προσθέσετε την δύναμή σας στην γροθιά αυτή που είναι έτοιμη να σκάσει με ορμή πάνω στην σανίδα του φασιστικού μονοπωλίου εξουσίας της κυβέρνησης. Είναι η μοναδική μας ελπίδα να αλλάξει επιτέλους η κατάσταση στην πατρίδα μας.

Μετανάστες, Δικαίωμα Ψήφου, ΠΑΣΟΚ και Λογοκρισία

2010-01-15T16:58:00.001+02:00

Η συμμετοχική Δημοκρατία, όπως την επικαλείται ο Γιώργος Παπανδρέου, έχει γίνει πράξη μέσω του Δικτυακού Τόπου opengov. Πήγα κι εγώ λοιπόν να γράψω ένα σχόλιο σχετικά με το νομοσχέδιο για την απόκτηση ιθαγένειας των μεταναστών για να συμμετάσχω στην συμμετοχική Δημοκρατία. Έβαλα το σχόλιό μου και περίμενα να δημοσιευθεί. Περίμενα, περίμενα και περίμενα αλλά τίποτα. Έβλεπα άλλα σχόλια να δημοσιεύονται στο μεταξύ και το δικό μου πουθενά. Το μήνυμα ήταν κόσμιο και δεν ήταν πολύ μεγάλο (δημοσιεύονται πολύ μεγαλύτερα), οπότε δεν υπήρχε λόγος να κοπεί. Και όμως, υπήρχε ένας λόγος. Το μήνυμά μου ήταν κατά του νομοσχεδίου.

Δοκίμασα να στείλω ξανά το ίδιο μήνυμα. Ήμουν αποφασισμένος να ξαναστέλνω συνεχώς το μήνυμα μέχρι να δημοσιευθεί και τους το ξεκαθάρισα στο νέο μου μήνυμα. Πάλι τίποτα. Την Τρίτη φορά πάντως που το έστειλα δεν έχω παράπονο, μου το δημοσίευσαν. Παρόμοιες καταγγελίες άκουσα από άλλους που τους έκοψαν τα σχόλια. Μπορείτε να μαντέψετε ποιο ήταν το κοινό σημείο όλων των σχολίων που είχαν κοπεί... Η συμμετοχική Δημοκρατία του ΠΑΣΟΚ λοιπόν μάλλον θα έπρεπε να ονομάζεται συμμετοχική λογοκρισία. Από την μία θέλουμε να έχουμε τα πλεονεκτήματα της Δημοκρατίας (να φαίνεται δηλαδή στον λαό ότι υπάρχει Δημοκρατία) αλλά ταυτοχρόνως δεν θέλουμε τα μειονεκτήματα της Δημοκρατίας (δηλαδή την ελεύθερη έκφραση ιδεών). Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: όποιος συμφωνεί μαζί μας έχει δικαίωμα να μιλάει ενώ όποιος διαφωνεί φιμώνεται. Ωραία Δημοκρατία, συγχαρητήρια κύριε Γιώργο Παπανδρέου!

Τέλος πάντων, ας αφήσουμε την καταγγελία και ας πάμε στο θέμα της ιθαγένειας. Για αρχή ας δούμε τι κάνουν οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες για το θέμα αυτό (μια και λένε ότι θέλουν να μας κάνουν Ευρώπη).
- Έχουμε καταρχάς την Γαλλική κυβέρνηση που αποκλείει το ενδεχόμενο να δώσει δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες (ενώ εμείς μιλάμε όχι μόνο για δικαίωμα ψήφου, αλλά για ακόμη περισσότερα). Περισσότερες πληροφορίες για την είδηση αυτή μπορείτε να βρείτε εδώ:
Αποκλείει να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες η κυβέρνηση Σαρκοζί. Οι Γάλλοι δηλαδή είναι οι ρατσιστές και εμείς είμαστε οι σωστοί; Οι Γάλλοι είναι οι χαζοί και εμείς είμαστε οι έξυπνοι; Είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά.
- Την ίδια στιγμή η Ελβετία περιορίζει στο μισό τον αριθμό των μεταναστών της: Η Ελβετία περιορίζει τον αριθμό των ξένων που θα μένουν στη χώρα
- Αλλά η μεγαλύτερη πλάκα είναι (κρατηθείτε) ότι δημοψήφισμα για το θέμα της ιθαγένειας των μεταναστών έχει γίνει στην Ιρλανδία: Ireland votes to end birth right
Οι Ιρλανδοί είχαν κάνει αυτό που θέλει να κάνει κι εδώ ο κύριος Παπανδρέου. Πολύ σύντομα όμως κατάλαβαν πόσο τεράστιο λάθος ήταν (όλες οι έγκυες από Αφρική και Ασία πήγαιναν εκεί να γεννήσουν για να είναι τα παιδιά τους Ευρωπαίοι πολίτες) έκαναν δημοψήφισμα και ο Ιρλανδικός λαός είπε (σε ποσοστό 80%) να καταργηθεί η παραχώρηση ιθαγένειας στους μετανάστες.

Μας λένε ότι πρέπει να δώσουμε δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες για να γίνουμε Ευρώπη. Είδαμε όμως την στάση των υπολοίπων Ευρωπαϊκών κρατών στο θέμα αυτό. Έχει κανένας πλέον αμφιβολία ότι μας κοροϊδεύουν; Επίσης, έχει κανένας αμφιβολία ότι αν προχωρήσουμε σε αυτό το νομοσχέδιο-έκτρωμα θα πλακώσουν εδώ όλες οι έγκυες από Αφρική και Ασία όπως αποδεδειγμένα έγινε στην Ιρλανδία; Και πέρα από όλα αυτά έχουμε και τον Πρωθυπουργό της χώρα, Γιώργο Παπανδρέου, να δηλώνει: "Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν τίθονται σε δημοψηφίσματα". Είναι δυνατόν ολόκληρος Πρωθυπουργός να μπερδεύει τα πολιτικά δικαιώματα με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Δεν του έχει εξηγήσει κανείς ότι η ψήφος δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα;; Δηλαδή η Ιρλανδία και οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα;;; Τα έχουμε όλα, έχουμε και από πάνω έναν ηλίθιο Πρωθυπουργό που δεν καταλαβαίνει καλά τα Ελληνικά. Ε αυτό είναι πραγματικά το κερασάκι στην τούρτα!

Απαιτούμε Δημοψήφισμα για το Μεταναστευτικό

2009-12-30T17:03:00.004+02:00

Όλοι μας φαντάζομαι γνωρίζαμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο λεγόμενος Γιωργάκης, δεν έχει και τα πιο έντονα πατριωτικά αισθήματα. Επίσης όλοι γνωρίζαμε, όσοι τουλάχιστον δεν είμαστε αφελείς, ότι ο Γιωργάκης θα έβαζε μπρος την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους λαθρομετανάστες που έχουν κατακλύσει την Ελλάδα. Και ας προσπάθησε να μας εξαπατήσει ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου δηλώνοντας προεκλογικώς «Μηδενική ανοχή στην λαθρομετανάστευση». Άρα λοιπόν ελάχιστοι έχουμε εκπλαγεί από την πρωτοβουλία της κυβέρνησης Παπανδρέου να φέρει αυτό το νομοσχέδιο.

Αυτό που είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς είναι ότι, μέσω του αιτήματός μας για δημοψήφισμα, δεν προσπαθούμε να επιβάλουμε την άποψή μας. Πιστεύουμε στην Δημοκρατία και δεν είμαστε σαν τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ που προσπαθούν, ως μειοψηφία, να επιβάλουν την άποψή τους στην πλειοψηφία. Αυτό που θέλουμε είναι να μαζευτούμε όλοι οι πολίτες και να αποφασίσουμε από κοινού. Αν οι περισσότεροι ψηφίσουν να λάβουν οι μετανάστες δικαίωμα ψήφου τότε το νομοσχέδιο θα προχωρήσει. Αν όμως οι περισσότεροι ψηφίσουν να μην λάβουν οι μετανάστες δικαίωμα ψήφου τότε το νομοσχέδιο θα καταργηθεί. Αυτό ακριβώς σημαίνει Δημοκρατία, να αποφασίζει η πλειοψηφία. Οι Ελβετοί έκαναν δημοψήφισμα για πολύ λιγότερο σοβαρό λόγο, για το αν θα επιτραπεί να χτιστούν κι άλλοι μιναρέδες (http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=71315). Εμείς για αυτό το τόσο σημαντικό θέμα της ιθαγένειας και του δικαιώματος ψήφου τι θα κάνουμε; Είναι οι Ελβετοί καλύτεροι και πιο δημοκράτες από εμάς;

Ευτυχώς, παρόλο που τα ΜΜΕ προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή του κόσμου αλλού, το θέμα αυτό έχει φουντώσει για τα καλά. Οι αντιδράσεις του κόσμου είναι δικαιολογημένα έντονες. Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου έχει γίνει κυριολεκτικά χαμός, παρόλο που επιβάλλεται λογοκρισία – όπως διαμαρτύρονται πολλοί επικριτές του επίμαχου νομοσχεδίου – σε μερικά σχόλια (http://www.opengov.gr/ypes/?). Έχει ξεκινήσει ευτυχώς μία κίνηση πολιτών – μπλόγγερ που ζητάει να γίνει δημοψήφισμα (http://dhmopshfisma.blogspot.com/), την οποία κίνηση φυσικά υποστηρίζουμε και εμείς. Είναι προφανές ότι για ένα τόσο σοβαρό θέμα θα πρέπει να ερωτηθεί ο Ελληνικός λαός, καθώς αυτός θα υποστεί τις μακροχρόνιες – κυρίως – συνέπειες.

Η μουδιασμένη αντίδραση από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης είναι η αναμενόμενη. Τα σχόλια κατά του νομοσχεδίου χαρακτηρίζονται από φοβικά έως φασιστικά. Η τακτική αυτή είναι αναμενόμενη διότι η λογική «όποιος συμφωνεί μαζί μας είναι δημοκράτης ενώ όποιος διαφωνεί είναι φασίστας» έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον. Όλοι έχουν δικαίωμα να πουν αν συμφωνούν ή όχι με το νομοσχέδιο, με την απλή λεπτομέρεια ότι αν πουν «όχι» είναι ακραίοι, φασίστες, κτλ. Όσοι όμως αντιδρούμε σε αυτό το νομοσχέδιο, το κάνουμε για συναισθηματικούς λόγους χωρίς να υπάρχουν πρακτικοί λόγοι; Φυσικά όχι και θα αναλύσουμε μερικούς από τους λόγους αυτούς αμέσως τώρα:

1. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών, τους οποίους αφορά το νομοσχέδιο, ήταν παράνομοι μετανάστες που κακώς – και παρανόμως – νομιμοποιήθηκαν εξ αρχής. Άρα τίθεται – εκτός των άλλων – και ένα τεράστιο ηθικό θέμα: Θα ανταμειφθεί αυτός που μπήκε παρανόμως πριν λίγο καιρό στην χώρα με δικαίωμα ψήφου;
2. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών είναι Μουσουλμάνοι. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλά θέματα θα ψηφίσουν υπέρ των Τουρκικών συμφερόντων εις βάρος των Ελληνικών. Η απόδειξη: Μήπως ξεχνάτε τι έγινε στην Θράκη στις περασμένες Εθνικές Εκλογές όπου η Τουρκία έστελνε πούλμαν με Μουσουλμάνους που έχουν δικαίωμα ψήφου για να βγάλουν τους δικούς τους Βουλευτές;
3. Μερικοί προβάλουν το επιχείρημα ότι σε άλλες χώρες οι μετανάστες ψηφίζουν κανονικά. Δυστυχώς δεν έχουμε τους ίδιους γείτονες με τους Άγγλους κύριοι, μακάρι να τους είχαμε. Η Αγγλία και η Ελβετία δεν συνορεύουν με μουσουλμανικό κράτος όπως εμείς με την Τουρκία, άρα άτοπη η σύγκριση.
4. Το δικαίωμα ψήφου στον μετανάστη δεν θα του βελτιώσει την ζωή – όπως προσπαθούν να μας πείσουν – διότι ο μετανάστης έχει άλλες πολύ σημαντικότερες ανάγκες και προτεραιότητες (δουλειά ίσως;). Άλλωστε και οι Έλληνες, που έχουμε δικαίωμα ψήφου, πάμε και ψηφίζουμε; Οι μισοί βαριούνται να πάνε.
5. Οι μετανάστες - λαθρομετανάστες στην Ελλάδα είναι ΠΑΡΑ πολλοί. Το λογικό είναι πρώτον να βρούμε τρόπο να εμποδίσουμε να έρθουν μέσα κι άλλοι, δεύτερον να δούμε πώς θα φύγουν οι παραπανίσιοι, και ΤΕΛΟΣ να δούμε πώς θα εντάξουμε αυτούς που θα μείνουν. Εμείς, ως ανάποδοι άνθρωποι που είμαστε, ξεκινάμε από το τέλος. Γιατί;
6. Τι θα κάνουν και οι υπόλοιποι μετανάστες που θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη όταν μάθουν ότι ενώ οι άλλες Ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να μειώσουν τους μετανάστες (Μειώνει τις άδειες εργασίας για μετανάστες η Ελβετία και Μορατόριουμ στην είσοδο νέων μεταναστών θα επιβάλει η Ιταλία λόγω ύφεσης), η Ελλάδα δίνει ιθαγένεια & πολιτικά δικαιώματα; Για μαντέψτε...
7. Αν δεν τους δώσουμε δικαίωμα ψήφου και διαπιστώσουμε στην πορεία ότι κάναμε λάθος μπορούμε να διορθώσουμε την κατάσταση. Εάν όμως τους δώσουμε δικαίωμα ψήφου και αργότερα διαπιστώσουμε ότι ήταν λάθος τι θα μπορούμε να κάνουμε; Τίποτα.

Τέλος θα ήθελα πραγματικά να μου λύσει κάποιος την εξής απορία: Σε μία τέτοια δύσκολη για την χώρα μας συγκυρία, το πιο σημαντικό θέμα μας είναι να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες; Μέσα σε όλα τα τεράστια και επείγοντα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, η προτεραιότητά μας είναι το δικαίωμα ψήφου του μετανάστη; Δεν το υποβαθμίζω σαν θέμα, απλά αμφισβητώ το κατά πόσον είναι επείγον όσο άλλα. Πρέπει να λυθεί αμέσως αλλιώς θα καταρρεύσει το σύμπαν; Εδώ πραγματικά κολλάει η παροιμία «εδώ καράβια χάνονται, ψαρόβαρκες που πάτε».

Περί Συνδικαλίστριας Καθαρίστριας

2009-12-10T16:11:00.002+02:00

Πριν από μερικές μέρες μια συνδικαλίστρια από την Θεσσαλονίκη, η Βενετία Μανωλοπούλου, βρήκε οξύ πάνω στο αυτοκίνητό της. Η επίθεση αυτή, που παραπέμπει στην περίπτωση της Κούνεβα, θεωρήθηκε ως απόπειρα εκφοβισμού της συνδικαλίστριας. Με αφορμή το γεγονός αυτό ήρθε στην επιφάνεια μία ενδιαφέρουσα πληροφορία που χρήζει σχολιασμού. Όποιος συνδικαλιστής δεχτεί επίθεση για την συνδικαλιστική του δράση αποζημιώνεται από το κράτος με μία κατοικία (μέσω Οργανισμού Εργατική Κατοικίας)!! Αντιλαμβάνεται αμέσως κάποιος για πόσο γελοίο μέτρο πρόκειται. (περισσότερες λεπτομέρειες εδώ: http://area51gr.blogspot.com/2009/12/blog-post_05.html)

Πρώτα από όλα οφείλουμε να αναρωτηθούμε πώς γίνεται οι συνδικαλιστές να κατέχουν ειδικά προνόμια, σαν και αυτό, τα οποία δεν έχουν όλοι οι υπόλοιποι πολίτες. Για παράδειγμα ο δημοσιογράφος ή ο συγγραφέας που θα δεχτεί επίθεση για τις ιδέες του δεν θα αποζημιωθεί από το κράτος επειδή δεν είναι συνδικαλιστής; Δεύτερον, πώς μπορούμε να γνωρίζουμε εάν, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση για παράδειγμα, η επίθεση με το οξύ οφείλεται στην συνδικαλιστική δράση της συνδικαλίστριας από την Θεσσαλονίκη ή σε άλλον λόγο; Τρίτον, δεν θα πρέπει να υπάρχουν κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια για το πότε θα πρέπει να αποζημιώνεται ο συνδικαλιστής; Δηλαδή το σπίτι θα το πάρει είτε φάει μία μπουνιά είτε μείνει ανάπηρος από το ξύλο; Διότι εάν είναι έτσι ρε παιδιά, να πάω και εγώ να φάω 2-3 μπουνιές και να πάρω ένα σπιτάκι, να μην τραβιέμαι με το ενοίκιο. Από όπου και να το πιάσεις, αυτό το μέτρο βρωμάει από παντού.

Με λίγα λόγια μυριστήκαμε όλοι ότι αν είσαι συνδικαλιστής και σου επιτεθεί κάποιος άγνωστος, θα κονομίσεις δωρεάν ένα σπίτι από το κράτος που θα έπρεπε να δουλεύεις μία ζωή για να το αγοράσεις. Γιατί είμαι τόσο κυνικός και καχύποπτος; Επιτρέψτε μου να εξηγηθώ: Η εν λόγω συνδικαλίστρια βγήκε στην τηλεόραση και δήλωσε ότι έχει ένα αυτοκίνητο αλλά το αγόρασε μόλις 3.500 Ευρώ. Συμπλήρωσε, για να αποδείξει στο κοινό την οικονομική της δυσπραγία, ότι πληρώνει δόσεις για 5 χρόνια για να το ξεχρεώσει, δίνοντας 120 Ευρώ κάθε μήνα. Μα αν κάνουμε την πράξη 5 χρόνια * 12 μήνες * 120 Ευρώ προκύπτει το ποσό των 7.200 Ευρώ!! Ας αποφασίσει η κυρία αυτή, πόσο κόστισε εν τέλει αυτό το έρημο αυτοκίνητο; 3.500 Ευρώ ή 7.200 Ευρώ;; Ούτε μία σωστή πράξη δεν είναι ικανή να κάνει για να πει ένα αληθοφανές ψέμα. Άρα πρόκειται περί ενός ανέντιμου ατόμου (για να μην πω κάτι βαρύτερο) που μόλις αποδείξαμε ότι ήδη είπε δημοσίως ψέμματα μία φορά (λες και δεν ξέρουμε όλοι μας ότι συνδικαλιστής ίσον λαμόγιο και χρειαζόμασταν απόδειξη, αλλά τέλος πάντων). Γιατί λοιπόν να μην πει ψέμματα και δεύτερη φορά;

Επειδή η επίθεση αυτή στην συνδικαλίστρια-καθαρίστρια θυμίζει έντονα την περίπτωση της Κούνεβα που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι, θα ήθελα να κάνω και ένα σχόλιο για αυτό. Εγώ δέχομαι ένα μέτρο παροχής της πολιτείας σε πολίτη που υπέστη μία προσωπική τραγωδία, όπως αυτή της Κούνεβα. Βέβαια αυτό που θα ήταν ενδεχομένως καλύτερο, θα ήταν να ήταν να φρόντιζε η πολιτεία να συλληφθεί αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος που το έκανε αυτό στην Κούνεβα, αλλά τέλος πάντων. Αλλά αφού παίρνει ένα ολόκληρο σπίτι η Κούνεβα, δεν αξίζει να πάρει και ένα σπίτι ο πατέρας που έχασε το παιδί του στα Τέμπη; Δεν αξίζει να πάρει ένα σπίτι η γυναίκα του αστυνομικού που πυροβολήθηκε; Ο πρύτανης που υπέστη έμφραγμα όταν τον έσπασαν στο ξύλο οι κουκουλοφόροι μέσα στο Πανεπιστήμιο τώρα πρόσφατα; Ο εργάτης που έπαθε εργατικό ατύχημα και έμεινε ανάπηρος; Ο άνθρωπος που το έκαψαν το μαγαζάκι οι ακροαριστεροί κουκουλοφόροι πέρυσι;

Γιατί όλοι αυτοί οι Έλληνες δεν παίρνουν κάτι από το κράτος, αν όχι ένα σπίτι τουλάχιστον κάτι έστω συμβολικό, και πήρε σπίτι η – πράγματι τραγική – κυρία Κούνεβα; Η απάντηση είναι απλή: επειδή εκείνοι είναι Έλληνες ενώ η Κούνεβα είναι αλλοδαπή. Και το ανθελληνικό κράτος και η γελοία Αριστερά μεριμνούν περισσότερο για τους αλλοδαπούς παρά για τους Έλληνες. Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός τότε πραγματικά δεν ξέρω τι είναι κύριοι «αντιρατσιστές»...

Μια Φανταστική Συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα

2009-11-30T17:17:00.005+02:00

Δημοσιογράφος: Κύριε Τσίπρα καλημέρα. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συνέντευξη με την ερώτηση γιατί πιστεύετε ότι κάποιοι θεωρούν πως προωθείτε την αναρχία.

Τσίπρας: Καλημέρα και καλώς σας βρήκα. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα τόσο κοντόφθαλμα. Εμείς απλώς πιστεύουμε στο αναφαίρετο δικαίωμά μας να κάνουμε ότι μας καπνίζει και να καπνίζουμε ότι θέλουμε. Πείτε μου ειλικρινά, είναι αυτό αναρχία; Φυσικά όχι, είναι λάσπη που μας πετάνε οι εχθροί μας επειδή δεν μπορούν να μας αντιμετωπίσουν με λογικά επιχειρήματα.

Δημοσιογράφος: Μα κύριε Τσίπρα δηλαδή, αν καταλαβαίνω καλά, λέτε ότι αν κάποιος θέλει π.χ. να πάει να σπάσει ένα κατάστημα έχει δικαίωμα να το κάνει;

Τσίπρας: Σας λέω απερίφραστα πως όχι. Εκτός φυσικά αν σπάει ένα κατάστημα για να διαμαρτυρηθεί για την κοινωνική καταπίεση που υφίσταται. Ή αν σπάει το κατάστημα ενός φασίστα. Δηλαδή όχι, αλλά με ορισμένες εξαιρέσεις υπό εξαιρετικές συνθήκες, καταλαβαίνετε.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα μάλιστα, ποιος αποφασίζει όμως ποιος είναι φασίστας κύριε Τσίπρα;

Τσίπρας: Μα τι με ρωτάτε τώρα αγαπητέ; Αυτό είναι ηλίου φαεινότερον: Εμείς είμαστε Δημοκράτες, άρα οι απόψεις μας είναι δημοκρατικές, άρα όποιος διαφωνεί μαζί μας έχει φασιστικές απόψεις, άρα είναι φασίστας! Με παρακολουθείτε;

Δημοσιογράφος: Ναι, βεβαίως, βεβαίως. Αν θυμάμαι καλά είχατε κάνει μία δήλωση μικρός στην κυρία Άννα Παναγιωταρέα που είχε προκαλέσει. Υποστηρίζατε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι οι μαθητές των σχολείων θα έπρεπε να έχουν δικαίωμα να κάνουν απουσίες χωρίς να το μαθαίνουν οι γονείς τους. Τι έχετε να σχολιάσετε τώρα που μεγαλώσατε και ωριμάσατε πάνω σε αυτό;

Τσίπρας: Μα είδατε που διαστρεβλώνουν τα λεγόμενά μας και προβάλουν μόνο αυτά που θέλουν;

Δημοσιογράφος: Α θέλετε να πείτε δηλαδή ότι εννοούσατε κάτι άλλο και έκαναν κοπτοραπτική στο βίντεο ε;

Τσίπρας: Όχι όχι, αυτή την δήλωση την έκανα, απλώς είπα και πολλά άλλα ακόμα πιο ριζοσπαστικά πράγματα που ο κόσμος δεν τα έμαθε ποτέ. Δηλαδή προσπαθούν να κρύψουν την προοδευτικότητά μας από τον λαό.

Δημοσιογράφος: Πιο ριζοσπαστικές δηλώσεις από αυτήν;; Δηλαδή τι ακριβώς; Θα θέλατε να μας δώσετε κάποιο παράδειγμα;

Τσίπρας: Φυσικά. Είχα δηλώσει π.χ. ότι θα έπρεπε να επιτρέπεται στους φοιτητές που σπουδάζουν στην επαρχία, μακριά από το σπίτι τους, να φυτεύουν χασίς στον κήπο τους ώστε να το πουλάνε και να βγάζουν να έξοδά τους αντί να βαρύνουν οικονομικά τις οικογένειές τους. Και πολλά άλλα εξ ίσου ενδιαφέροντα πράγματα.

Δημοσιογράφος: Πολύ προνοητικό, ηθικό και νομοταγές εκ μέρους σας θα μου επιτρέψετε να πω. Μία τελευταία ερώτηση: Γιατί πιστεύετε ότι υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι δεν είστε πατριώτες;

Τσίπρας: Κι όμως, το αντίθετο συμβαίνει. Αυτό διότι εμείς στηρίζουμε τους λαθρομετανάστες και όχι τους Έλληνες.

Δημοσιογράφος: Μα δεν καταλαβαίνω... Δεν είναι αντιφατικό αυτό που λέτε;;

Τσίπρας: Καθόλου, να σας εξηγήσω. Στην χώρα μας (συγνώμη αλλά η λέξη πατρίδα είναι κατά βάθος ρατσιστική) σε λίγο καιρό οι λαθρομετανάστες θα είναι περισσότεροι από τους Έλληνες. Άρα αυτός που υποστηρίζει την πλειοψηφία των κατοίκων μιας χώρας την αγαπάει περισσότερο από αυτόν που υποστηρίζει την μειοψηφία.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα. Καλώς κύριε Τσίπρα. Σας ευχαριστώ πολύ για την αποκλειστική συνέντευξη και για την υπομονή σας διότι καταλαβαίνω ότι έχετε να παρευρεθείτε σε κάποια υποχρέωση.

Τσίπρας: Εγώ σας ευχαριστώ. Ναι πράγματι, με έχουν καλέσει σε μία εκδήλωση του Indymedia για να με βραβεύσουν.

Δημοσιογράφος: Γειά σας, να πάτε στο καλό.

Τσίπρας: Αντίο, να είστε καλά.

* Η συνέντευξη αυτή είναι 100% φανταστική και είναι καθαρά σατυρικού χαρακτήρα.

Η Ασυνέπεια του ΚΚΕ

2009-11-25T12:20:00.002+02:00

Φαντάζομαι ότι όλοι γνωρίζουν πως σύσσωμη η Αριστερά στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του ΚΚΕ, είναι αναφανδόν κατά των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Δεν θα εξετάσουμε εδώ αν έχουν δίκιο ή άδικο, εξ άλλου έχουμε ασχοληθεί αρκετά με αυτό το θέμα στο παρελθόν, παρά μόνο εάν η στάση τους είναι συνεπής.

Ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα από την πιο επίσημη πηγή, την εφημερίδα Ριζοσπάστης, όπου αναφέρεται στην προοπτική αναγνώρισης των Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων: «Ισοτίμηση μπορεί να γίνει. Όμως θα έχουν πραγματικά την ίδια αξία στην αγορά - έτσι όπως τη λένε - αυτά τα πτυχία; Ενδεχομένως ορισμένα, π.χ. το Deree, μπορεί να γίνει ισότιμο με το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Το Αμερικάνικο Κολέγιο έχει τις διασυνδέσεις του, έχει το παρελθόν του, έχει μερίδιο της αγοράς και μπορεί στα πλαίσια της ισοτίμησης να θεωρηθεί ανώτερο από πολλές πανεπιστημιακές σχολές.»
http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/1/2007&id=8425&pageNo=8&direction=1

Καλά διαβάσατε. Ούτε έχετε παραισθήσεις ούτε τίθεται θέμα κάποιου τυπογραφικού λάθους. Γιατί η αλλαγή αυτή πλεύσης από την Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ; Απλούστατα επειδή η κόρη της έχει αποφοιτήσει από το Αμερικάνικο Κολλέγιο (Deree). Εσείς πιστεύετε ότι αν η κόρη της δεν είχε σπουδάσει στο Deree θα έκανε τέτοιες δηλώσεις; Εγώ πιστεύω πως όχι. Συγχαρητήρια λοιπόν κυρία Αλέκα Παπαρήγα για την συνέπειά σας και την ηθική σας. Και εφόσον δεν υπάρχει κάποια εσωτερική αντίδραση από το κόμμα του ΚΚΕ για την δήλωση αυτή, τότε προφανώς η ηγήτρια του ΚΚΕ εκφράζει ολόκληρο το κόμμα. Και τελικά ποια ακριβώς είναι η θέση του σχιζοφρενικού αυτού κόμματος; Είναι κατά της αναγνώρισης των Ιδιωτικών όπως μας έλεγε τόσα χρόνια ή είναι υπέρ με κάποια κριτήρια όπως λέει η αρχηγός του; Θα μας εξηγήσει κάποιος;

Τίθεται και άλλο ένα σοβαρό ζήτημα όμως. Γιατί κυρία Παπαρήγα μου, αφού αναγνωρίζετε ότι κάποια Ιδιωτικά Πανεπιστήμια είναι ανώτερα από πολλά Δημόσια, αντιτίθεστε στην αναγνώριση ΟΛΩΝ των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων; Διότι η πάγια θέση της Αριστεράς είναι αναγνώριση σε κανένα Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Με πιο δικαίωμα πολεμάτε την επίσημη αναγνώριση κάποιων πτυχίων που ανεπίσημα αναγνωρίζετε ισότιμα με αυτά των Δημοσίου; Γιατί δεν λέτε αυτό που λένε και όλοι οι υπόλοιποι, ότι δηλαδή τα πτυχία των Ιδιωτικών θα πρέπει να αναγνωριστούν εφόσον τα ιδρύματα που τα εκδίδουν περάσουν από μία διαδικασία αξιολόγησης; Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη την οποία ευαγγελίζεστε; Και πάλι συγχαρητήρια.

Ποιο είναι το ουσιαστικό πρόβλημα του ΚΚΕ; Ότι οι αγκυλωμένες αντιλήψεις που υπάρχουν στο μυαλό τους έρχονται σε αντίθεση με τις τάσεις της σημερινής κοινωνίας που υπάρχουν στην πραγματικότητα. Από την μία έχουν τις αραχνιασμένες – και αμετακίνητες – αρχές τους και από την άλλη δεν μπορούν να αγνοήσουν και το πραγματικά δίκαιο. Η ιδεολογία τους συγκρούεται βάναυσα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτή ακριβώς η κατάσταση τους οδηγεί στην πολιτική σχιζοφρένεια που εκφράζει απόλυτα στην συγκεκριμένη περίπτωση η εκπρόσωπός τους.

Έξω το Indymedia από το Πολυτεχνείο

2009-11-20T12:46:00.002+02:00

Το Indymedia, όπως πολλοί ίσως ήδη να γνωρίζετε, είναι η επίσημη ιστοσελίδα των Αντιεξουσιαστών. Αυτό που ακόμα λιγότεροι θα γνωρίζετε είναι ότι η ιστοσελίδα αυτή φιλοξενείται σε εξυπηρετητή (server) του Πολυτεχνείου. Εδώ και μερικές μέρες έχει ξεκινήσει η συζήτηση, με αφορμή την δίωξη μελών του Πρυτανικού Συμβουλίου του ΕΜΠ από τον Εισαγγελέα, για το εάν θα έπρεπε η ιστοσελίδα αυτή να φιλοξενείται από το Πολυτεχνείο (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_18/11/2009_361816). Σε αυτό το θέμα λοιπόν θα τοποποθετηθούμε και εμείς σήμερα.

Όσοι υποστηρίζουν την ιστοσελίδα των Αναρχικών - Αντιεξουσιαστών επικαλούνται την ελευθερία έκφρασης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Αυτό όμως είναι μία τεράστια σοφιστία, διότι δεν συζητάμε για το δικαίωμα ύπαρξης της ιστοσελίδας αυτής. Συζητάμε για την φιλοξενία της ιστοσελίδας από τον χώρο του Πολυτεχνείου. Μπορούν να αγοράσουν φιλοξενία από κάποιον παροχέα Ίντερνετ και να συνεχίσει να υπάρχει το Indymedia στο Διαδίκτυο. Άρα δεν προσπαθεί κανείς να φιμώσει τους αναρχικούς. Αξίζει να τονίσουμε ότι συζητάμε αυτήν την στιγμή για μία ιστοσελίδα που δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με τους σκοπούς του Πολυτεχνείου (εκπαίδευση, έρευνα, κτλ).

Θα αναρωτηθεί κανείς: Δηλαδή η όλη συζήτηση είναι για τα 5 Ευρώ τον μήνα που θα πληρώνουν οι Αναρχικοί για να φιλοξενείται η ιστοσελίδα τους από κάποια εταιρεία όπως κάνει όλος ο κόσμος; Και όμως, υπάρχει πολύ σημαντικότερο κίνητρο από το οικονομικό. Το κίνητρο είναι η ασυλία που παρέχει στην ιστοσελίδα του Indymedia το Πολυτεχνείο. Διότι μπορεί κάποιος να μην το συνειδητοποιεί, αλλά το Πανεπιστημιακό Άσυλο επεκτείνεται και στις ιστοσελίδες που φιλοξενούνται από το Πανεπιστήμιο. Ιδού λοιπόν ο πραγματικός λόγος που οι πονηροί Αναρχικοί θέλουν πάση θυσία να εκπέμπουν μέσα από το Πολυτεχνείο. Θέλουν να μπορούν να λένε ότι θέλουν, ακόμα και συκοφαντίες ή προτροπή σε παράνομες πράξεις, χωρίς να μπορεί κανένας να τους αγγίξει.

Ας εξετάσουμε τώρα το περιεχόμενο του Διαδικτυακού αυτού κόμβου:

Φιλοξενούν τις προκηρύξεις τρομοκρατικών οργανώσεων (π.χ. της τρομοκρατικής οργάνωσης «Πυρήνες της Φωτιάς»)
Υπό την απειλή σωματικής βίας σε μεμονωμένα άτομα ή/και στις οικογένειές τους, προσπαθούν να φιμώσουν τα άτομα αυτά (Στην τελευταία, μάλιστα, προκήρυξη των "Πυρήνων της Φωτιάς" η οργάνωση απειλεί ευθέως τους πανεπιστημιακούς που τόλμησαν να ζητήσουν τη διοργάνωση συλλαλητηρίου κατά της τρομοκρατίας). Ελευθερία λόγου είπατε;
Οργανώνουν τρομοκρατικές επιθέσεις ("Εκεί μέσα οργανώνονται με τα μηνύματα που στέλνονται και ανταλλάσσονται, πολλές φορές και μέσω συνθημάτων, επιθέσεις με μολότοφ κ.ά." τόνισε ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολλάκης)
Αναρτούν προκηρύξεις με στόχο συγκεκριμένους ανθρώπους (π.χ. Αυτό είναι το μαγαζί του Άδωνη Γεωργιάδη, κάψτε το ή αυτές είναι οι πινακίδες του αυτοκινήτου του Θάνου Πλεύρη, όπου το πετύχετε σπάστε το, κτλ)
Διαπράττουν παρανομίες (Αναρτήθηκαν στο Indymedia τα στοιχεία της ΚΛΕΜΜΕΝΗΣ ταυτότητας φοιτητή που πρώτα ξυλοκοπήθηκε από Αντιεξουσιαστές, http://stop-indymedia.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html)

Εάν αυτός που στοχοποιούσαν, ζητώντας να του σπάσουν το αμάξι και να του κάψουν το μαγαζί, ήταν αδερφός σας θα σας άρεσε να μην μπορείτε να αντιδράσετε επειδή το Indymedia καλύπτεται από το Πανεπιστημιακό Άσυλο; Εάν αυτός που είχαν σπάσει στο ξύλο και του είχαν κλέψει την ταυτότητα αναρτώντας την στο Διαδίκτυο ήταν γιός σας, θα σας άρεσε να την βλέπετε στο Διαδίκτυο και να μην μπορείτε να τους αναγκάσετε να την κατεβάσουν; Εάν αυτός που απειλούσαν να σπάσουν στο ξύλο επειδή δηλώνει δημόσια ότι συμφωνεί με την διοργάνωση συλλαλητηρίου κατά της τρομοκρατίας ήταν η μάνα σας, τότε θα σας άρεσε; Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να είναι παρά «ΟΧΙ». Κοινωνική αλληλεγγύη υπάρχει σε μία κοινωνία όταν αυτός που δεν πλήττεται από μία αδικία αγανακτεί τόσο όσο αυτός που υφίσταται την αδικία. Στο χέρι μας είναι λοιπόν να αποδείξουμε αν είμαστε άνθρωποι με αλληλεγγύη ή άνθρωποι αδιάφοροι.

Όσον αφορά την ιδεολογία της συγκεκριμένης ιστοσελίδας, οι υπερασπιστές της δηλώνουν με στόμφο ότι πρέπει να διαφυλάξουμε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Εάν αυτή δεν ήταν η ιστοσελίδα των Αντιεξουσιαστών και ήταν της Χρυσής Αυγής; Εάν δεν ήταν των Αντιεξουσιαστών και ήταν των Νεοναζί; Τότε τι θα έλεγαν όλοι αυτοί, θα υποστήριζαν την ελευθερία της έκφρασης; Σίγουρα όχι και πολύ καλά θα έκαναν. Τότε λοιπόν γιατί υποστηρίζουν την ελευθερία της έκφρασης μόνο των Αριστερών φασιστών; Ο φασισμός, από όποια πλευρά και αν προέρχεται, ότι χρώματα και να έχει, πρέπει πάντοτε να καταδικάζεται από έναν Δημοκράτη. Εάν πολεμάς μόνο κάποια είδη φασισμού ενώ άλλα τα υποθάλπεις, τότε δεν είσαι παρά ένας καμουφλαρισμένος φασίστας.

Η Ελληνική Κοινωνία στο Χείλος του Γκρεμού

2009-11-10T12:50:00.006+02:00

Υπάρχουν πολύ σημαντικότερα θέματα από το αν θα αυξηθούν ή θα μειωθούν κατά 50 Ευρώ οι φόροι, όπως ασχολούνται αδιάκοπα όλα τα δελτία ειδήσεων. Ένα από τα θέματα αυτά είναι η ίδια μας η επιβίωση. Από τι κινδυνεύουμε; Από το να έχουμε σε λίγους μήνες εκατομμύρια νέους λαθρομετανάστες (πέραν αυτών που έχουμε ήδη) στην χώρα μας, τους οποίους δεν θα μπορούμε καν να διώξουμε. Νομίζετε ότι αυτό είναι ένα υπερβολικό, ακραίο και μακρινό σενάριο; Εάν ναι τότε διαβάστε να φρίξετε:

Ο νέος Πρωθυπουργός της χώρας, ο Γιώργος Παπανδρέου, εξέφρασε την επιθυμία του να παίρνει αυτομάτως την Ελληνική ιθαγένεια όποιο παιδί γεννιέται στην Ελλάδα. Αξίζει να τονιστεί ότι αυτό δεν ισχύει για ΚΑΜΜΙΑ άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Αφού το παιδί θα παίρνει αυτομάτως την ιθαγένεια και πλήρη πολιτικά δικαιώματα, προφανώς θα ισχύει το ίδιο και για τους γονείς του. Διότι τι θα κάνεις τους γονείς ενός βρέφους, θα τους διώξεις και θα κρατήσεις μόνο το βρέφος; Φυσικά όχι, θα παραχωρήσεις ιθαγένεια σε όλους. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τις συνέπειες του αυτοκτονικού αυτού μέτρου του Γιωργάκη Παπανδρέου.

Πρώτον όλοι οι λαθρομετανάστες που είναι ήδη στην Ελλάδα θα κάνουν ένα παιδί και αυτομάτως θα νομιμοποιούνται, και έπειτα κανείς δεν θα μπορεί να τους κουνήσει. Αυτό σημαίνει ότι τα 3 εκατομμύρια περίπου παράνομων μεταναστών που βρίσκονται αυτήν την στιγμή εδώ θα νομιμοποιηθούν. Δεύτερον και σημαντικότερο, εφόσον το μέτρο αυτό θα το εφαρμόζει από όλην την Ευρώπη μόνο η Ελλάδα, τότε όλοι οι λαθρομετανάστες που θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη θα έρχονται στην Ελλάδα. Υπάρχουν έγκυρες μελέτες που υπολογίζουν τον αριθμό των ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν σε μία οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα σε 240.000.000. Ναι, καλά διαβάσατε, 240 εκατομμύρια ανθρώπων. Μόνο το ένα δέκατο από αυτούς να μάθει τις τρέλες του Γιωργάκη, να μας έρθει εδώ και να κάνει ένα παιδί η Ελλάδα έχει τελειώσει. Δεν χρειάζεται να πάμε σε μακρινές χώρες, μόνο οι έγκυες από Τουρκία, Αλβανία, Βουλγαρία, κτλ να περνάνε τα σύνορα λίγο πριν γεννήσουν τελειώσαμε.

Πρέπει όλοι ενωμένοι, ανεξαρτήτως πολιτικής πεποιθήσεως, να αποτελέσουμε ενωμένη γροθιά ενάντια στην κίνηση αυτή. Πρέπει να το κάνουμε τώρα διότι αργότερα θα είναι πολύ αργά. Πρέπει να το κάνουμε αλλιώς η ζωή μας θα γίνει σκέτη κόλαση, διότι θα γίνουμε όπως κάποιοες τριτοκοσμικές χώρες που βλέπετε στην τηλεόραση και γελάτε. Πώς μπορούμε να αντιδράσουμε; Το πρώτο και βασικό που έχουμε να κάνουμε είναι να είμαστε εμείς οι ίδιοι ενημερωμένοι για το θέμα αυτό και να φροντίσουμε να ενημερώνουμε ο καθένας τον δικό του κύκλο. Όσοι έχουμε την διάθεση μπορούμε επιπλέον να στείλουμε ηλεκτρονικά μηνύματα στα αρμόδια υπουργεία και στις προσωπικές ιστοσελίδες του Πρωθυπουργού και των στελεχών του. Τέλος πρέπει α γυρίσουμε την πλάτη στην κυβέρνηση που μας αγνοεί επιδεικτικά και δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς «θα κάνω ότι γουστάρω εγώ», να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι θα βλέπουν ψήφους μόνο με τα κυάλια αν περάσει αυτό το μέτρο.

Δεν γνωρίζω αν το κίνητρο του «κυρίου» Παπανδρέου είναι η προσωπική του τρέλα / βλακεία ή αν ακολουθεί τις εντολές της Αμερικής (Αμερικανάκι γαρ) για να καταστραφεί η Ευρώπη. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι αυτό το μέτρο δεν πρέπει να περάσει, ότι και να γίνει. Η κυβέρνηση υπάρχει για να εκφράζει την θέληση του λαού και όχι το καπρίτσιου του κάθε τρελού που έγινε Πρωθυπουργός μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος είχε να επιλέξει μεταξύ αυτού και μίας τραγικά κακής κυβέρνησης (ΝΔ). Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε, έστω για μία φορά, για να επιβάλουμε ως λαός την θέλησή μας. Ίσως έτσι, εκτός από την επιβίωσή μας, ανακτήσουμε και την χαμένη μας αξιοπρέπεια.

Περί ΚΚΕ και Δικαιώματος στην Απεργία

2009-11-05T16:50:00.003+02:00

Το ΚΚΕ από την αρχή της ιδρύσεώς του προσπαθεί να πλασαριστεί ως η προστάτιδα δύναμη του εργάτη. Ένα από τα εργατικά δικαιώματα που υπερασπίζεται συστηματικά το ΚΚΕ είναι το δικαίωμα της απεργίας, ακόμα και σε περιπτώσεις που η απεργία κρίνεται παράνομη και καταχρηστική. Πέραν του ερωτήματος αν πάντοτε έχει το δίκιο με το μέρος του ο απεργός (π.χ. δεχόμαστε να απεργεί μία πληθυσμιακή ομάδα διεκδικώντας εξωφρενικά προνόμια;), τίθεται ένα ακόμα πιο θεμελιώδες ερώτημα: Πιστεύουν πράγματι οι κομμουνιστές ότι το δικαίωμα της απεργίας είναι ιερό;

Επειδή δεν μπορούμε να διαβάσουμε το μυαλό κανενός, την μόνη σίγουρη απάντηση μπορούμε να την πάρουμε εάν εξετάσουμε ποιά ήταν η στάση των κομμουνιστών στο δικαίωμα της απεργίας όταν είχαν οι ίδιοι της εξουσία. Ευτυχώς για εμάς υπάρχει ένα τέτοιο ιστορικό παράδειγμα και μάλιστα στην γενέτειρα του κομμουνισμού, στην Σοβιετική Ένωση. Την δεκαετία του '60 είχε γίνει μία πολύ μεγάλη απεργία στο Νοβοτσερκάσκ, όπου οι εργάτες διαμαρτύρονταν για τους χαμηλούς μισθούς και την έλλειψη τροφίμων. Πώς τους αντιμετώπισε το Κομμουνιστικό καθεστώς; Απλούστατα, τους πυροβόλησε!!! Άνοιξαν πύρ, χωρίς δισταγμό ή προειδοποίηση, εναντίον των άοπλων διαδηλωτών και ακολούθησε κανονική σφαγή. Αξίζει να διαβάστε τι λέει ο Ρώσος ιστορικός Αλεξέι Μίλερ για το περιστατικό αυτό:
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&s=vioi-kai-politeies&c=texnes&date=24/10/2009

Εδώ τι κάνουν οι κομμουνιστές όταν ανοίξει έστω και μία μύτη διαδηλωτή λόγω αστυνομικής βίας (την οποία βία φυσικά όλοι μας καταδικάζουμε); Χαμός. Απαιτούν να παραιτηθεί ο υπουργός, καταγγέλλουν την κυβέρνηση, κτλ κτλ. Συνεπώς διαπιστώνουμε ότι οι κομμουνιστές είναι υπέρ της απεργίας επιλεκτικά, μόνο σε μη κομμουνιστικά καθεστώτα. Άρα λοιπόν δεν πιστεύουν πραγματικά στο «ιερό» δικαίωμα της απεργίας, αλλά το χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να φέρουν σε δυσχερή θέση και να φθείρουν την εκάστοτε μη κομμουνιστική κυβέρνηση. Δεν είναι οι κομουνιστές γενικά κατά της βίας, είναι κατά της βίας μόνο όταν αυτή ασκείται από μη κομμουνιστές.

Αυτό μπορεί να φαίνεται περίεργο για κάποιον που δεν έχει γνωρίσει τον τρόπο σκέψεως των κομμουνιστών. Με την νοοτροπία «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» οι κομμουνιστές καλωσορίζουν οτιδήποτε μπορεί να τους φέρει πιο κοντά στην εξουσία και κατά συνέπεια ότι αποσταθεροποιεί την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό διότι μόνο τότε μπορεί να αποκομίσει κάποιο όφελος το ΚΚΕ. Διότι εάν όλα πήγαιναν τέλεια σε αυτήν την χώρα, ποιος θα ψήφιζε ΚΚΕ; Κανένας. Η ηθική του κομμουνιστή απλώς δεν είναι ηθική. Δέχεται ως ηθικό οτιδήποτε συμφέρει τον κομμουνισμό, ακόμα και εάν αυτό είναι ψέμα ή και φόνος.

Τα μικρά κόμματα είναι ευνοημένα ακριβώς επειδή είναι μικρά κόμματα και δεν έχουν κυβερνήσει ποτέ. Έτσι είναι πολύ πιο δύσκολο να τα κατηγορήσει κανείς για κάτι. Όμως μπορεί το ΚΚΕ να μην έχει κυβερνήσει, αλλά έχει κυβερνήσει ο κομμουνισμός. Θα καταδικάσουν οι Έλληνες κομμουνιστές και το ΚΚΕ την σφαγή του Νοβοτσερκάσκ; Σίγουρα όχι. Είμαι σίγουρος διότι έχουν ήδη θεοποιήσει τα ανθρωπόμορφα κτήνη που διέταξαν αυτήν την σφαγή και που καμμία διαφορά δεν έχουν με τον Χίτλερ.

Περισσότερες πληροφορίες για την σφαγή του Νοβοτσερκάσκ, όσοι ενδιαφέρεστε, θα βρείτε στο Wikipedeia και στο Youtube...

Περί της Κατάργησης των Φρουρών στα Αστυνομικά Τμήματα

2009-10-30T14:51:00.003+02:00

Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, αποφάσισε χθές να καταργήσει τις σκοπίες έξω από τα Αστυνομικά τμήματα. Πρώτα από όλα αυτή είναι μία βιαστική κίνηση και η βιασύνη είναι συνήθως κακός σύμβουλος. Ας εξετάσουμε όμως εάν είναι η κίνηση αυτή καθ' εαυτή καλή ή κακή.

Καταρχάς προφανώς πρέπει να αναρωτηθούμε ποιοι ήταν εξ αρχής οι λόγοι που υπήρχαν σκοπιές έξω από τα Αστυνομικά Τμήματα. Ο φρουρός εξασφαλίζει ότι κανένας κακόβουλος (τρομοκράτης, κτλ) δεν θα μπορέσει να πλησιάσει σε απόσταση επαφής το Αστυνομικό τμήμα. Εάν δεν υπάρχει ο φρουρός, που πράγματι θα κινδυνέψει πολύ σε ενδεχόμενη επίθεση, θα κινδυνέψουν όλοι οι αστυνομικοί και όλοι οι πολίτες που βρίσκονται εκείνη την στιγμή στο τμήμα. Για παράδειγμα, μπορεί πλέον ένας τρομοκράτης να πλησιάσει μέχρι το παράθυρο και να πετάξει μία χειροβομβίδα, κάτι που με τους φρουρούς θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί. Τι τον εμποδίζει;

Η κίνηση αυτή επιπλέον θυμίζει την νοοτροπία «πονάει χέρι, κόβω χέρι». Δηλαδή η μόνη λύση που υπήρχε ήταν να καταργηθούν οι φρουροί; Δεν θα μπορούσαν να παρθούν κάποια μέτρα που να εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή ασφάλεια του φρουρού. Δεν θα μπορούσε, για παράδειγμα, να φτιαχτεί έξω από κάθε τμήμα ένα αλεξίσφαιρο κουβούκλιο ώστε να είναι ασφαλής ο φρουρός και από εκεί να φυλάει σκοπιά; Δεν θα μπορούσε ο φρουρός να φοράει ειδική αλεξίσφαιρη ολόσωμη στολή; Δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν κάμερες έξω από το κάθε αστυνομικό τμήμα αλλά και σε μία Χ απόσταση γύρω από το τμήμα; Γιατί λοιπόν δεν εφαρμόζουμε λύσεις σαν και αυτές ώστε και να έχουμε τα οφέλη του φρουρού και να είναι ασφαλής ο φρουρός;

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αν είναι σωστή η κατάργηση των φρουρών, αλλά και τι μηνύματα περνάει ένα μέτρο σαν και αυτό στην κοινωνία. Το πρώτο μήνυμα που περνάει στον απλό πολίτη είναι ότι η πολιτεία (και κατ' επέκταση και η Αστυνομία) δεν μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της. Αναγκάζεται δηλαδή να αποσύρει τους φρουρούς για να μην καταλήξουν νεκροί. Άρα αφού η Αστυνομία δεν μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της, πώς θα προστατέψει τον πολίτη; Το δεύτερο μήνυμα, εξ ίσου τραγικό, είναι ότι η Πολιτεία υποχωρεί έναντι στους τρομοκράτες. Η υποχώρηση αυτή δείχνει μία αδυναμία η οποία αποθαρρύνει τον πολίτη και ενθαρρύνει τον τρομοκράτη.

Τέλος θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα: Δηλαδή αν γίνεται πόλεμος δεν θα έχει ο στρατός σκοπιές επειδή μπορεί ο σκοπός να κινδυνέψει; Μήπως έχουμε χάσει τελείως την λογική μας; Το νόημα του σκοπού, οποιουδήποτε είδους σκοπού, είναι να κινδυνεύει ο ίδιος ώστε όλοι οι άλλοι να είναι ασφαλείς. Αλλιώς αντί να γαζώνουν οι τρομοκράτες τον σκοπό, θα γαζώνουν όλους όσους βρίσκονται στον χώρο που φυλάει ο σκοπός.

Ο Τσιπρίξ ο Παπαχρηστίξ ο Χρυσοχοϊδίξ και το "ανυπότακτο" χωριό του νεοαριστερού φασισμού

2009-10-29T11:59:00.004+02:00

Δεν αναδημοσιεύουμε συχνά άρθρα, παρά μόνο όταν είναι πραγματικά ξεχωριστά. Ένα λοιπόν από αυτά τα ξεχωριστά άρθρα σας παραθέτουμε σήμερα, από το ιστολόγιο liberalcreta.pblogs.gr το οποίο αξίζει συγχαρητήρια. Απολαύστε το:

Βρισκόμαστε στο 2009 μ.Χ. σε μία Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα.

Μία πεζή περιπολία αστυνομικών δέχεται επίθεση με πέτρες και τούβλα. Οι αστυνομικοί καταδιώκουν τους δράστες οι οποίοι μπαίνουν σε ένα βιβλιοχώρο όπου γίνεται η παρουσίαση ενός βιβλίου.

Οι αστυνομικοί λογικά θα πρέπει να μπουν στον χώρο αυτό και να συλλάβουν αυτούς που τους επιτέθηκαν, καθώς και όποιον τους εμποδίσει. Εάν δεν το κάνουν θα πρέπει να τιμωρηθούν για παράβαση καθήκοντος.

Σε ολόκληρη της Ευρώπη υπάρχει το κράτος δικαίου που καθορίζει τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Οι πολίτες έχουν δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις.

Σε ολόκληρη είπα;

Ψέματα

Μία φυλή ανυπόταχτων ΝοτιοΒαλκάνιων δεν το έβαλε και δεν θα το βάλει ποτέ κάτω.

Είναι το χωριό του Νεοαριστερού Φασισμού. Εδώ τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις χρήζουν ιδιαίτερης νεοαριστερής ερμηνείας από τους ανυπόταχτους νεοαριστεροφασίστες.

Εδώ κάποιοι έχουν το δικαίωμα να πλιατσικολογούν σε καταστήματα, να τραυματίζουν και να σκοτώνουν "μπάτσους"/"γουρούνια" επειδή έτσι γουστάρουν.

Και αν οι τελευταίοι κάνουν το λάθος να κυνηγήσουν τους πρώτους επειδή τους χρησιμοποιούν ως κινούμενο στόχο επαναστατικής γυμναστικής, αυτοί θα κρυφτούν ανάμεσα σε άλλους φίλους νεοαριστερούς οι οποίοι θα σπεύσουν να τους υποθάλψουν.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1066738&lngDtrID=244

Κάποιοι όπως ο Παπαχρηστίξ θα προσπαθήσουν μάλιστα να ξεσκεπάσουν το πρόσωπο των "γουρουνιών", ώστε να είναι αναγνωρίσιμη λεία για τους ανυπόταχτους νεοαριστερούς στα καρτέρια κυνηγιού που στήνουν στο δάσος των Εξαρχείων.

http://www.youtube.com/watch?v=JI6TkUPIRbQ

Και αν πάλι τα "γουρούνια" κάνουν το λάθος να φερθούν Ευρωπαϊκά και συλλάβουν τον Παπαχρηστίξ, ε κακό του κεφαλιού τους. Οι νεοαριστεροί αντιεξουσιαστές και αναρχικοί έχουν τον φίλο τους στην ηγεσία των "γουρουνιών", τον Χρυσοχοϊδίξ. Ο οποίος, με τον πιο αυθαίρετο τρόπο θα κάνει κάτι που στην "υποταγμένη" Ευρώπη θα ήταν σκάνδαλο. Θα απελευθερώσει τους νεοαριστερούς φασίστες και τους προστάτες τους και θα τιμωρήσει όποιον τόλμησε να τα βάλει μαζί τους. Γιατί οι νεοαριστεροί φασίστες δεν υπακούουν στο νόμο, γιατί αυτοί είναι ο νόμος ...;

Θα βγει και ο αρχηγός των νεαριστερών ο Τσιπρίξ να "καταγγείλει" το απαράδεχτο θράσος των "γουρουνιών" που διανοήθηκαν να κάνουν αυτό που έπρεπε να κάνουν.

Και στο τέλος τα Νοτιοβαλκανικά ΜΜΕ, του ανυπόταχτου αυτού χωριού, θα κάνουν ατελείωτα πάρτυ, όπου διάφοροι πληρωμένοι Κακοφωνίξ θα λένε ποιηματάκια για το πόσο περήφανο πρέπει να είναι το χωριό που αντιστέκεται στον Ευρωπαϊκό "φασισμό".

Και όσο οι κάτοικοι αυτού του χωριού θα αποδέχονται αυτό το νεοαριστερό φασιστικό ιδεολόγημα, θα συνεχίσουν να ζουν κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά υπανάπτυχτοι.

http://liberalcreta.pblogs.gr/2009/10/530221.html

Παραίτηση Πάγκαλου Εδώ & Τώρα

2009-10-21T12:08:00.003+03:00

Το επεισόδιο με τα Ίμια αποτελεί μία από τις ντροπιαστικότερες σελίδες της Ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάς δέχτηκε να κατεβάσει την σημαία της από Ελληνικό έδαφος υπό τις έωλες απειλές της Τουρκίας και τις «καλοπροαίρετες» συμβουλές της Αμερικής. Το σοβαρό αυτό θέμα σιγά σιγά ξεχάστηκε, μέχρι πρόσφατα που εκδόθηκε το βιβλίο των κυρίων Αθανασίου Έλλις και Μιχάλη Ιγνατίου. Ο λόγος που το βιβλίο αυτό είναι πολύ σημαντικό είναι επειδή περιέχει τα απόρρητα τηλεγραφήματα από πλευράς Αμερικής κατά την διάρκεια της κρίσης των Ιμίων.

Ο Ναύαρχος Λυμπέρης είχε δηλώσει δημοσίως μετά την κρίση ότι ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε προτείνει να υποσταλεί η Ελληνική σημαία από τα Ίμια και να ισχυριστούν ότι την πήρε ο άνεμος. Ο Πάγκαλος τότε αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός αυτό και μάλιστα απείλησε εμμέσως τον Ναύαρχο για συκοφαντική δυσφήμιση. Τελικά όμως, μέσω των Αμερικανικών τηλεγραφημάτων, αποδεικνύεται ότι ο Πάγκαλος πράγματι είπε αυτά τα λόγια. Συγκεκριμένα φαίνεται ότι είπε: «Ο αέρας θα πάρει τη σημαία από τα Ίμια και δεν θα την αντικαταστήσουμε». Συνεπώς ο Πάγκαλος πρότεινε να πούν ψέμματα στον Ελληνικό λαό, είπε ψέμματα δημοσίως διαψεύδοντας την επίμαχη δήλωση και τέλος υπάρχει και η ξεκάθαρα προδοτική πρόταση υποστολής της σημαίας. Άρα το ατόπημα είναι τριπλό και μείζων.

Ο «κύριος» Πάγκαλος φυσικά δεν πρόκειται να παραιτηθεί διότι απλά είναι τελείως ξεδιάντροπος, όπως έχει πλέον περίτρανα αποδειχθεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως, εφόσον είναι πράγματι τόσο ηθικός όσο υποστηρίζει και δεδομένων των νέων συγκλονιστικών αποκαλύψεων που προέκυψαν από τα απόρρητα τηλεγραφήματα, δεν θα έπρεπε να ζητήσει την παραίτηση του Πάγκαλου; Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει κάνει σημαία την ηθική και την διαφάνεια, ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Εάν δεν διώξει τον Πάγκαλο, τότε προφανώς ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και πλέον Πρωθυπουργός μένει μόνο στα ωραία λόγια και δεν προχωράει στην πράξη. Θα εγκαταλείψει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ το ηθικό του πλεονέκτημα για να προστατέψει τον ανεκδιήγητο Πάγκαλο; Μένει να το δούμε.

Να κάνουμε μία μικρή αλλά απαραίτητη παρένθεση για να εξηγήσουμε τον λόγο που τέτοιες υποχωρήσεις, όπως της Ελλάδας στα Ίμια, που ίσως να φαίνονται ασήμαντες («θα κάνουμε πόλεμο για μία βραχονησίδα;»), μόνο ασήμαντες δεν είναι. Πρώτον με μία τέτοια κίνηση δίνεις το ξεκάθαρο μήνυμα σε όλα τα κράτη της Γής ότι είσαι διατεθειμένος να κάνεις υποχωρήσεις, και ίσως ακόμα σημαντικότερες υποχωρήσεις από αυτήν. Κοινώς ότι είσαι χώρα καρπαζοεισπράκτορας. Δεύτερον έτσι δημιουργείς κλίμα ηττοπάθειας, ντροπής και απαισιοδοξίας στους Έλληνες. Και λαός με το ηθικό του χαμηλό είναι σε όλους τους τομείς χαμηλά.

Τέλος, υπήρξαν μερικοί που ρώτησαν δημοσίως: «Τι θέλετε να κάναμε, πόλεμο για μία βραχονησίδα;». Ωραία, δεν κάνουμε πόλεμο για μία βραχονησίδα. Για μία δεύτερη θα κάνουμε; Προφανώς (με την ίδια λογική) όχι. Για μία τρίτη; Για ένα μικρό ξερονησί, θα κάνουμε ολόκληρο πόλεμο; Πάλι όχι. Για ένα μεγαλύτερο νησί; Πού θα χαράξουμε τελοσπάντων την διαχωριστική γραμμή; Και επειδή μας περνάνε για πολύ αφελείς, θα ήθελα να αντιστρέψω την ερώτηση ως εξής: «Θα έκανε ολόκληρο πόλεμο η Τουρκία για μία βραχονησίδα;» Και ο νοών νοείτω...

Περί Τηλεοπτικής Μονομαχίας

2009-09-24T12:09:00.004+03:00

Η φαρσοκωμωδία που αποκαλούμε ντιμπέιτ με τους 6 πολιτικούς αρχηγούς αποτελεί πια παρελθόν, όχι όμως και οι δηλώσεις τους. Φαρσοκωμωδία διότι οι πολιτικοί αρχηγοί (κυρίως οι δύο μεγάλοι) δέχονται να συμμετάσχουν μόνο υπό αυστηρούς όρους οι οποίοι δεν επιτρέπουν στους δημοσιογράφους να τους φέρουν σε δύσκολη θέση. Το οικτρό αποτέλεσμα το είδαμε για ακόμη μία φορά: ο κάθε πολιτικός αρχηγός δίνει ότι απάντηση θέλει, ακόμα και αν είναι τελείως άσχετη με την ερώτηση που του τίθεται. Παρόλα αυτά θα ήθελα να επισημάνω μερικά σημεία που μου φάνηκαν ενδιαφέροντα.

1. Ο Νίκος Χρυσόγελος από τους Οικολόγους Πράσινους ερωτήθηκε ξεκάθαρα εάν πιστεύει ότι υπάρχει «Μακεδονική» μειονότητα στην Ελλάδα. Την πρώτη φορά απήντησε με ασυναρτησίες, χωρίς να απαντήσει στην ερώτηση. Την δεύτερη φορά του του τέθηκε το ίδιο ερώτημα από τον δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ: «Κύριε Χρυσόγελε, σας ρώτησε ο κ. Κωνσταντάτος αν συμφωνείτε με τον κ. Τρεμόπουλο ότι το 1912 η Θεσσαλονίκη δεν ήταν ελληνική πόλη. Καταλήξαμε να μιλάμε για τον υδροφόρο ορίζοντα. Είναι δικαίωμα του πολίτη νομίζω, φαντάζομαι συμφωνείτε, να ξέρει αν… εσείς την ώρα που του μιλάτε για τον υδροφόρο ορίζοντα συμφωνείτε με τον ισχυρισμό του κ. Τρεμόπουλου ή με έναν άλλον ισχυρισμό στο ίδιο συνέδριο ότι οι Μακεδόνες υποχρεώθηκαν να βάλουν ελληνικές καταλήξεις στα ονόματά τους από Πελοποννήσιους γραφιάδες και Κρητικούς αστυνομικούς». Εκεί ο Χρυσόγελος έχασε την ψυχραιμία του, ανέβασε τον τόνο της φωνής του και δήλωσε: «Συγνώμη τώρα, αλλά αν πραγματικά όλη η συζήτηση να περιστραφεί σε τέτοιου είδους ερωτήσεις την κάναμε στις ευρωεκλογές. Σας απάντησα ξεκάθαρα και νομίζω ότι ο κόσμος θέλει να μάθει τι πρόταση έχουμε για τη διακυβέρνηση τι πρόταση έχουμε για τις αλλαγές στην πολιτική και δε θα ξαναμπούμε σε αυτή τη συζήτηση. Είναι ξεκάθαρες οι δικές μας θέσεις και είπαμε ότι μια συζήτηση ιστορική δεν μπορεί να είναι συζήτηση των πολιτικών για το πώς βλέπουν το μέλλον». Ποιος είπε ότι η γνώμη που έχει ένας πολιτικός για την ιστορία δεν επηρεάζει το μέλλον μας; Επειδή δεν συμφέρει τους Οικολόγους Πράσινους; ΦΥΣΙΚΑ και επηρεάζει και η ιστορία και η θεώρησή της το πολιτικό μέλλον μίας χώρας. Είναι προφανές λοιπόν, αφού δεν απήντησε με ένα απλό «όχι» ότι τόσο ο κ Χρυσόγελος όσο και το κόμμα που εκπροσωπεί πιστεύει ότι τίθεται θέμα «Μακεδονικής» μειονότητας. Το κερασάκι στην τούρτα είναι η ακόλουθη δήλωση του Χρυσόγελου: «Υπάρχει η διαδικασία να έρθει κάποιος νόμιμα ως μετανάστης; Δηλαδή νομίζετε ότι μπορεί να μπει μαζικά και να έρθει ως μετανάστης νόμιμα; Δεν υπάρχει αυτή η διαδικασία». Και αναρωτιέμαι: εγώ ρε παιδία τότε πώς έχω γνωρίσει τόσους ΝΟΜΙΜΟΥΣ μετανάστες από ένα σωρό χώρες; Πού ζεί αυτός ο άνθρωπος επιτέλους;

2. Η Αλέκα Παπαρήγα ρωτήθηκε για το αν θα πρέπει να κατεδαφίζονται τα αυθαίρετα. Η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ μας άφησε άναυδους δηλώνοντας: «Καταρχήν ζητάμε την κατεδάφιση όπου υπάρχουν βίλες και κυρίως ζητάμε να περάσουν στο Δημόσιο και να εξαγοραστούν από το Δημόσιο ή να δημευθούν η μεγάλη εκκλησιαστική περιουσία, η συνεταιριστική ιδιοκτησία, όπου υπάρχει, δηλαδή στα δάση, στα βουνά και λοιπά. Βεβαίως οι άνθρωποι οι αγοραστές που αγόρασαν με δόσεις κάποια οικόπεδα, ή που έκτισαν με άδειες, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να αποζημιωθούν, διότι δε φταίνε τα λαϊκά στρώματα που προσπάθησαν να λύσουν κάποια προβλήματα, γιατί δεν τους έλυναν τα μεγάλα οι Κυβερνήσεις». Το γνωρίζαμε ότι στο ΚΚΕ δεν είναι και φανατικοί οπαδοί της Δημοκρατίας, την νομιμότητας και της ηθικής, αλλά τέτοια δήλωση δεν περίμενα ποτέ. Δηλαδή αυτός που έχει περισσότερα χρήματα έχει διαφορετική αντιμετώπιση, από τον νόμο, από αυτόν που έχει λιγότερα; Αυτός που έχει βίλα που δεν είναι αυθαίρετη πρέπει να του την γκρεμίσουμε ενώ το αυθαίρετο σπίτι αυτού που δεν είναι πλούσιος θα του το αφήσουμε; Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι η Παπαρήγα εννοούσε μόνο τις αυθαίρετες βίλες. Δεν είναι έτσι (διότι, μεταξύ άλλων, αμέσως μετά προτείνει και μία σειρά από δημεύσεις σε νόμιμα κατεχόμενες περιουσίες) αλλά έστω ότι είναι έτσι. Τέτοια πράγματα είναι πρώτα από όλα αντισυνταγματικά, προφανώς όμως το ΚΚΕ σκοπεύει να καταργήσει το Σύνταγμα. Σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Προφανώς το ΚΚΕ έχει κάποια άλλη κοινωνία κατά νου... Τέλος, μία καλή ερώτηση είναι πώς ορίζει το ΚΚΕ την βίλα. Σκοπεύει να γκρεμίσει μήπως όλες τις μονοκατοικίες;

3. Ο Αλέξης Τσίπρας υπέπεσε σε μία σειρά από ατοπήματα. Πρώτον, στην ερώτηση εάν θα έπρεπε να απαγορεύεται σε διαδηλώσεις με λίγα άτομα (40-50) να κλείνουν τον δρόμο η απάντηση ήταν: «Κύριε Ευαγγελάτο, μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημα του εμπορικού κόσμου, μακάρι το πρόβλημα του εμπορικού κόσμου να ήταν ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα μαγαζιά, διότι υπάρχουν διαδηλωτές εργαζόμενοι που διεκδικούν, κοινωνία που διεκδικεί». Δηλαδή αρνείται να απαντήσει επί της ουσίας με την δικαιολογία ότι αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα. Μα άλλη ήταν η ερώτηση. Δεύτερον, στην ερώτηση γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε τόσο πολύ τους τελευταίους μήνες στις δημοσκοπήσεις από τα διψήφια ποσοστά που είχε φτάσει, η απάντηση ήταν: «Κύριε Ευαγγελάτε, υπήρξε μια αυξημένη ελπίδα και προσδοκία από τη δυναμική του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς όλο το προηγούμενο διάστημα. Και πρέπει να σας πω ότι κι εμείς κάναμε πολύ μεγάλα λάθη και απογοητεύσαμε τον κόσμο μας». Γενικολογίες και καμμία ομολογία για την στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα επεισόδια του Δεκεμβρίου. Τέλος πάντων λες ότι μπορεί απλώς να μην το παραδέχεται δημοσίως, αλλά λίγο αργότερα βλέπουμε ότι ο Τσίπρας είναι τελικά αμετανόητος: «Επειδή πολλή συζήτηση έγινε για όλα αυτά, θέλω να σας πω ότι εμείς θα βρεθούμε και την επόμενη των εκλογών, όπως και όλο το προηγούμενο διάστημα, στο πλάι των φοιτητών, των νέων ανθρώπων, που εξεγείρονται με αιτία. Και έχουν αιτίες να είναι εξεγερμένοι οι νέοι άνθρωποι σήμερα». Με λίγα λόγια, εάν επαναληφθούν τα επεισόδια του Δεκεμβρίου ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ξεκάθαρα ότι θα τηρήσει την ίδια ακριβώς στάση! Το αποκορύφωμα είναι ότι από την ερώτηση του δημοσιογράφου Α. Κωνσταντάτου μαθαίνουμε ότι: «Γιατί εγώ έχω δηλώσεις του κ. Αλαβάνου ο οποίος επιτίθεται σε Πρύτανη στην Κρήτη συγκεκριμένα, επειδή άφησε την Αστυνομία να μπει μέσα και ο Πρύτανης την είχε καλέσει επειδή διακινούνταν και ναρκωτικά»!!! Ο Τσίπρας φυσικά δεν σχολίασε το γεγονός αυτό, σαν να μην το άκουσε καν. Τα σχόλια περιττεύουν...

4. O Γιώργος Παπανδρέου αγρίεψε όταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης του διάβασε μία από τις παλιότερες δηλώσεις του όταν ήταν ακόμα Υπουργός Εξωτερικών: «Έχετε πει, "καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν και να κοιμούμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ό,τι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι…". Έχετε σκοπό να παραδώσετε στους Τούρκους άμα μας φοβίσουν στρέμματα ελληνικά;». Ο κύριος Παπανδρέου απήντησε με αοριστίες: «Περίμενα λίγη περισσότερη σοβαρότητα από τον κ. Καρατζαφέρη σε ό,τι αφορά τις πηγές του. Πριν δέκα χρόνια έχω κάνει – όπως είπα – στο Υπουργείο Εξωτερικών και όχι μόνο δεν παρέδωσα ούτε σπιθαμή γης, αλλά κατάφερα ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμα το οποίο υπήρξε στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια.» χωρίς όμως να δώσει εξηγήσεις για την δήλωσή του αυτή. Οι πηγές όμως (http://www.patrides.com/jun08/free.htm) είναι σαφέστατες, όπως δηλώνει ξεκάθαρα ο κ. Θωμάς Σάρρας ο Πρόεδρος των Ανταποκριτών στον Καναδά. Μάλιστα ο κύριος Παπανδρέου δήλωσε στον κύριο Καρατζαφέρη ότι περίμενε περισσότερη σοβαρότητα από εκείνον. Είναι δυνατόν μετά από τέτοια δήλωση, και μάλιστα ως Υπουργός Εξωτερικών, να μιλάει για σοβαρότητα; Βέβαια το πρώτο σκέλος της ερώτησης του Καρατζαφέρη «Κύριε Παπανδρέου διαβάζω από μέσα: "Ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ λέει ότι έχετε σοβαρή έλλειψη φρόνησης…" και επιπλέον συνεχίζει ότι "…η τακτική σας είναι απαράδεκτη, ότι κάνει ζημιά στην εξωτερική πολιτική της χώρας και ότι δεν σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα". Αυτό από τα ΝΕΑ της 19ης Οκτωβρίου 1999.» ο Παπανδρέου δεν το απήντησε ποτέ. Περισσότερες παρόμοιες δηλώσεις μπορείτε να βρείτε εδώ:
http://www.antibaro.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=5768&Itemid=89

5. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης είχε κέφια και τα πήγε πολύ καλά ως δημοσιογράφος, μάλλον είχε κάτσει στο λάθος πάνελ. Η ερώτηση προς τον Κώστα Καραμανλή ήταν σύντομη και αιχμηρή: «Πριν από 13 μήνες η Νέα Δημοκρατία ήταν μπροστά από το ΠΑΣΟΚ 5 μονάδες. Τώρα είναι πίσω 8 μονάδες. Δηλαδή χάθηκαν 13 μονάδες. Πώς το καταφέρατε αλήθεια κ. Καραμανλή αυτό; Σας φταίμε εμείς σαν κόμμα;» Η απάντηση του Καραμανλή ήταν τουλάχιστον εξοργιστική, κυρίως για τον απογοητευμένο οπαδό της ΝΔ: «Ακούστε, υπάρχουν δυο διαφορετικά πράγματα. Το ένα είναι τι αποτιμούν οι δημοσκοπήσεις, το άλλο είναι ποια είναι η πραγματικότητα και πώς θα αποφασίσουν οι πολίτες. Εγώ λοιπόν σας λέω και το πιστεύω βαθύτατα ότι αυτή τη στιγμή μια και με ρωτάτε δημοσκοπικά δεν υπάρχει καμία δυναμική που να ενισχύει το ΠΑΣΟΚ». Μα σε ποιόν κόσμο ζεί επιτέλους αυτός ο άνθρωπος; Το ΠΑΣΟΚ είναι 5 μονάδες μπροστά από την ΝΔ και ο Πρωθυπουργός της χώρας μας λέει ότι δεν υπάρχει δυναμική υπέρ του ΠΑΣΟΚ; Αυτός ο άνθρωπος που είτε έχει παντελή έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα είτε μας κοροϊδεύει κατάμουτρα είναι ο άνθρωπος που κυβερνάει την χώρα;

Με τέτοιες δηλώσεις - όχι μόνο αυτές που παραθέσαμε φυσικά - θα έπρεπε να είχε γίνει χαμός την επόμενη μέρα στα ΜΜΕ. Αντιθέτως οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι θεωρούν ότι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί τα πήγαν καλά. Τελικά φαίνεται ότι εκτός από τους πολιτικούς και οι δημοσιογράφοι είτε είναι οι ίδιοι απίστευτα αφελείς ή περνάνε εμάς για απίστευτα αφελείς...

Γιατί Ανεβαίνει ο ΛΑΟΣ και όχι η Αριστερά;

2009-09-21T13:50:00.003+03:00

Η Αριστερά στην Ελλάδα (κυρίως ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) υποτίθεται ότι είναι η προστάτιδα δύναμη του λαού: του εργάτη, του μεροκαματιάρη, του φτωχού. Βαίνοντας τα πράγματα στην Ελλάδα από το κακό στο χειρότερο, κυρίως στην οικονομία αλλά όχι μόνο, θα περίμενε κανείς ότι τα ποσοστά της Αριστεράς θα είχαν εκτιναχθεί στα ύψη. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Τα ποσοστά της Αριστεράς παραμένουν στάσιμα (με εξαίρεση την πρόσκαιρη φούσκα του ΣΥΡΙΖΑ) παρόλο που υπάρχει τεράστια δυσαρέσκεια προς τους δύο μεγάλους (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ). Αντιθέτως ανεβαίνει συνεχώς ο ΛΑΟΣ, το οποίο είναι δεξιό κόμμα και όχι αριστερό. Τι συμβαίνει λοιπόν;

Η στάση της Αριστεράς στα πολιτικά πράγματα είναι ξεκάθαρη. Καταψηφίζει οτιδήποτε φέρει στην Βουλή η εκάστοτε κυβέρνηση και ενδιαφέρεται μόνο να κάνει αντιπολίτευση. Ποτέ προτάσεις, μόνο αντίδραση και επικρίσεις. Η στάση αυτή είναι πάρα πολύ λογική και αναμενόμενη, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα κόμματα της Αριστεράς τα ενδιαφέρει μόνο η άνοδός τους και όχι η συνεισφορά στην πολιτική. Για παράδειγμα ας πάρουμε την συζήτηση για την Παιδεία: Ούτε το ΚΚΕ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκαν να συμμετάσχουν. Πρώτον διότι δεν τους ενδιαφέρουν πραγματικά οι λύσεις και θέλουν να σαμποτάρουν οτιδήποτε γίνεται (ασχέτως του αν αυτό είναι σωστό ή λάθος) από πρωτοβουλία άλλου. Δεύτερον διότι αν συμμετάσχουν μετά δεν θα μπορούν να επικρίνουν τις αποφάσεις που θα προκύψουν. Αυτά τα καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος που δεν είναι καθόλου χαζός (όπως μάλλον πιστεύουν μερικοί).

Αντιθέτως με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑΟΣ συμμετείχε στην συζήτηση για την Παιδεία και μάλιστα ήταν το μόνο μικρό κόμμα που συμμετείχε. Ενώ λοιπόν τα κόμματα της Αριστεράς έθεταν τους εαυτούς τους εκτός, ο ΛΑΟΣ μαζί με το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ συζήτησαν για ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της Ελληνικής κοινωνίας. Μήπως υπάρχει κάποιος που δεν συμφωνεί ότι σε κρίσιμα θέματα (Παιδεία, Εξωτερική Πολιτική, κ.α.) θα έπρεπε να υπάρχει διακομματική συμφωνία ώστε να μην αλλάζουμε γραμμή κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση; Πιστεύω όχι. Εάν η δικαιολογία της Αριστεράς είναι ότι το παιχνίδι ήταν στημένο και δεν υπήρχε νόημα συμμετοχής τους, τότε αυτήν την λογική θα έπρεπε να την εφαρμόζουν παντού. Στην Βουλή π.χ. γιατί πηγαίνουν τότε; Αν όλα είναι προκαθορισμένα να μην κάνουμε απολύτως τίποτα, ωραία λογική. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο ΛΑΟΣ, αντίθετα με ΚΚΕ & ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριφέρεται ως μεγάλο κόμμα. Αυτό είναι κάτι που το βλέπει ο κόσμος.

Άλλο πρόβλημα που έχει η Αριστερά είναι ότι δεν προτείνει συγκεκριμένους τρόπους αντιμετώπισης προβλημάτων. Φυσικά όταν μιλάμε για συγκεκριμένα μέτρα δεν μιλάμε για θεωρητικές αερολογίες. Το να αρχίσει κάποιος να φωνάζει ότι πρέπει να προστατεύσουμε τον εργαζόμενο από το μεγάλο κεφάλαιο δεν είναι σοβαρή αντιμετώπιση, σοβαρή αντιμετώπιση είναι να προτείνουμε πολύ συγκεκριμένα μέτρα προς αυτήν την κατεύθυνση. Και σε αυτόν τον τομέα ο ΛΑΟΣ υπερτερεί, όπως αναγκάζονται να παραδεχτούν ακόμα και κάποια ΜΜΕ που επιτίθενται συστηματικά στο κόμμα αυτό. Σε άρθρο της Καθημερινής με θέμα «Σνομπάροντας τον ΛΑΟΣ» διαβάζουμε «Μας αρέσει - δεν μας αρέσει, ο ΛΑΟΣ είναι από τα λίγα κόμματα στην Ελλάδα που δεν αερολόγουν. Θέτουν στο τραπέζι πραγματικά προβλήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη και το καλύτερο (ή το χειρότερο, για κάποιους) προτείνουν συγκεκριμένες λύσεις».

Τέλος η Αριστερά έχει χάσει την επαφή με τον πολίτη και την καθημερινότητά του. Εννοώ ότι ασχολείται επιλεκτικά με κάποια προβλήματα, όσα δεν είναι αντίθετα στην ιδεολογία της, ενώ κάποια άλλα τα αγνοεί επιδεικτικά. Ο απλός πολίτης θεωρεί σημαντικό πρόβλημά του την λαθρομετανάστευση για παράδειγμα. Δεν θέλει να έχει στην χώρα του τόσους πολλούς μετανάστες και μάλιστα παράνομους. Η αριστερά αντί να προστατεύσει τον πολίτη, όπως ευαγγελίζεται, αντιθέτως προτείνει να ανοίξουν τα σύνορα για να μπορούν να μπαίνουν στην χώρα μας ΟΛΟΙ. Αντί να ακούσει την φωνή του λαού και να προβληματιστεί ενδιαφέρεται μόνο για την ιδεολογία της και τα συμφέροντά της. Ο απλός πολίτης, και με το δίκιο του, εκλαμβάνει την πολιτική της Αριστεράς σε αυτό το θέμα ως αντιλαϊκή. Και όχι μόνο στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, σε όλα τα εθνικά θέματα η βάση του λαού είναι εντελώς αντίθετη με τις θέσεις της Αριστεράς. Εδώ ταιριάζει απόλυτα η παροιμία «Ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε»...

Βλέποντας λοιπόν ο απλός πολίτης όλα αυτά, πώς να ψηφίσει τα κόμματα της Αριστεράς; Όσο απογοητευμένος και να είναι με τα δύο μεγάλα κόμματα. Και γιατί να μην ψηφίσει ΛΑΟΣ, όταν ακόμα και ο πρώην αρχηγός της ΕΥΠ ο Γιάννης Κοραντής, αναμφισβήτητα σοβαρότατο άτομο, προσχωρεί στο κόμμα αυτό; Πάνω από όλα η Αριστερά πρέπει να καταλάβει ένα πράγμα: Δεν χρειάζεται ένα αριστερό κόμμα να είναι απαραιτήτως ανθελληνικό. Αντιθέτως μάλιστα, οποιοδήποτε κόμμα επιβάλλεται να είναι πρωτίστως πατριωτικό.

Άνισα Μέτρα και Άνισα Σταθμά

2009-09-09T14:30:00.004+03:00

Χαμό έχουν προκαλέσει τον τελευταίο καιρό οι συζητήσεις του Γιώργου Καρατζαφέρη με τον Ηλία Ψινάκη και τον Γιώργο Ανατολάκη για ενδεχόμενη υποψηφιότητά τους ως βουλευτές του ΛΑΟΣ. Τα ΜΜΕ έσπευσαν στην πλειοψηφία τους να κατακεραυνώσουν τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ και να τον ειρωνευτούν. Έχουν ενεργήσει όμως και κατά το παρελθόν τα ΜΜΕ με αυτόν τον τρόπο σε παρόμοιες περιπτώσεις ή έκαναν μία εξαίρεση ειδικά για τον Καρατζαφέρη;

Ας αρχίσουμε λοιπόν με τον κύριο Ανατολάκη. Μήπως ξεχνάτε την περίπτωση του πασίγνωστου καλαθοσφαιριστή, του κυρίου Παναγιώτη Φασούλα, που προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ και μάλιστα έφτασε σε σημείο να εκλεγεί Δήμαρχος Πειραιά; Εκεί γιατί δεν ήταν κατακριτέο; Επειδή το μπάσκετ είναι πιο σικ άθλημα από το ποδόσφαιρο μήπως; Υπάρχει βεβαίως βεβαίως και η περίπτωση του κυρίου Γιάννη Ιωαννίδη, του προπονητή. Ούτε η δική του προσχώρηση στην ΝΔ ήταν κατακριτέα όπως αυτή του Ανατολάκη; Στο μεταξύ και ο Φασούλας και ο Ιωαννίδης (ειδικά ο δεύτερος) δεν μπορούν καλά καλά να αρθρώσουν λόγο. Σε αυτές τις δύο περιπτώσεις γιατί οι δημοσιογράφοι δεν άρχισαν την επίθεση και τα ειρωνικά σχόλια;

Πάμε τώρα στον κύριο Ψινάκη. Μήπως έχετε δει ποτέ στα κανάλια τον Πρόεδρο των ομοφυλοφίλων, τον κύριο Βαλλιανάτο; Μήπως τυχαίνει να γνωρίζετε ότι ο κύριος Βαλλιανάτος ήταν ένας από τους προσωπικούς συμβούλους του υποψηφίου πλέον Πρωθυπουργού, του κυρίου Παπανδρέου; Και στο κάτω κάτω της γραφής ο Ψινάκης θα ετίθετο ενώπιον του Ελληνικού λαού να τον ψηφίσει ή να τον καταψηφίσει στις εκλογές, ο Βαλλιανάτος από πού και ως πού διορίστηκε σε μία νευραλγική θέση όπου πληρωνόταν υπέρογκα ποσά από το υστέρημα του Ελληνικού λαού; Τότε μάλιστα είχε γίνει το αντίστροφο, όσες (λίγες) φωνές ακούστηκαν δημοσίως κατά του Βαλλιανάτου αντιμετωπίστηκαν αρνητικότατα από τα ΜΜΕ.

Τέλος να υποθέσω ότι όλοι σας θυμόσαστε εκείνες τις εκλογές όπου οι μισοί ηθοποιοί από τις σειρές του Φώσκολου («Λάμψη» και «Καλημέρα Ζωή») ήταν υποψήφιοι βουλευτές με τα δύο μεγάλα κόμματα. Η κυρία Ελένη Κούρκουλα του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, τι δουλειά είχε να γίνει από ηθοποιός πολιτικός και γιατί κανένας δεν κατέκρινε την κίνηση αυτή; Τότε, με όλους αυτούς, δεν ενοχλήθηκαν οι μεγάλοι δημοκράτες που σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την κατρακύλα της Δημοκρατίας μας;

Φαίνεται λοιπόν ότι το μόνο που έκαναν τα ΜΜΕ ήταν να βρούν αφορμή για να επιτεθούν για ακόμη μία φορά στο ΛΑΟΣ. Παρεμπίπτοντως, έτσι διαψεύδεται για πολλοστή φορά ο Λαζόπουλος με την κωμικοτραγική δήλωσή του αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές ότι το ΛΑΟΣ στηρίζεται από το σύστημα. Όχι ότι η εμπάθεια και η μεροληψία των Ελληνικών ΜΜΕ δεν μας ήταν γνωστή, απλώς επιβεβαιώνεται για άλλη μία φορά.

Περί Ρατσισμού

2009-07-31T15:24:00.003+03:00

Ρατσισμός σημαίνει να αντιμετωπίζουμε ανθρώπους διαφορετικών φυλών με διαφορετικό τρόπο, να κάνουμε δηλαδή διακρίσεις, αποκλειστικώς και μόνο βάσει της καταγωγής (ράτσας) τους. Ένα από τα πρώτα πράγματα που σου μαθαίνει η σύγχρονη κοινωνία είναι ότι κάτι τέτοιο είναι κακό. Μήπως όμως μερικές φορές είτε δεν είναι κακό είτε είναι αναγκαίο κακό;

Ας φανταστούμε ότι μία ωραία ημέρα το Ελληνικό κράτος αποφασίζει ότι η κάθε μία οικογένεια θα πρέπει να φιλοξενήσει για κάποιο χρονικό διάστημα έναν μετανάστη. Εάν λοιπόν έχει κάποιος να επιλέξει μεταξύ ενός Γάλλου, ενός Ρουμάνου, ενός Πακιστανού, ενός Αλβανού και ενός Μαύρου ποιον πιστεύετε ότι θα επιλέξει (ή ότι δεν θα επιλέξει); Προφανώς τον Γάλλο. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι επιλέγουμε τον Ευρωπαίο λόγω πιο συγγενικής κουλτούρας, αυτό δεν ισχύει και θα το αποδείξω αλλάζοντας λίγο την αρχική μας υπόθεση. Έστω ότι έχουμε λοιπόν την επιλογή να φιλοξενήσουμε έναν Αλβανό ή έναν Ιάπωνα. Δεν θα επιλέξουμε τον Ιάπωνα; Γενικότερα θα επιλέξουμε αυτόν που θεωρούμε λιγότερο επικίνδυνο για εμάς.

Η κρίσιμη ερώτηση λοιπόν είναι: πώς κρίνουμε ποιος είναι λιγότερο ή περισσότερο επικίνδυνος; Μα κρίνοντας από την τάση του συνόλου του πληθυσμού (φυλής) στον οποίο αυτό το άτομο ανήκει. Εάν δηλαδή από την εμπειρία μας (ΜΜΕ, συζητήσεις, προσωπικές μαρτυρίες, κτλ) γνωρίζουμε ότι π.χ. οι Πακιστανοί κλέβουν σε ποσοστό 20% ενώ οι Ιρανοί κλέβουν σε ποσοστό 2%, είναι δυνατόν να μην το εκλάβουμε ως κριτήριο επιλογής εφόσον πρόκειται για την προσωπική μας ασφάλεια; Υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος σε αυτήν την περίπτωση που να επιλέξει τον Πακιστανό από την στιγμή που δεν έχει κάποιο άλλο κριτήριο επιλογής (π.χ. δεν τους γνωρίζει προσωπικά); Και φυσικά θα επιλέξουμε αυτόν από την φυλή με την χαμηλότερη επικινδυνότητα, διότι όταν πρόκειται για την προσωπική μας ασφάλεια τότε μόνο γινόμαστε ρεαλιστές και εγκαταλείπουμε τις αμπελοηθικολογίες.

Εάν κάποιος αναρωτηθεί εάν το ποσοστό εγκληματικότητας αλλάζει τόσο πολύ από λαό σε λαό η απάντηση είναι «σαφέστατα ναι». Ένα από τα άπειρα παραδείγματα που υπάρχουν είναι αυτό των Ρουμάνων. Όταν πάς στην Ρουμανία το πρώτο πράγμα που σου λένε από το ταξιδιωτικό γραφείο είναι να προσέχεις πολύ τα πράγματά σου διότι γίνονται πολλές κλοπές. Όποιος έχει πάει εκεί γνωρίζει ότι οι Ρουμάνοι είναι ταχυδακτυλουργοί και μπορούν να σου εξαφανίσουν το πορτοφόλι σου χωρίς να το πάρεις είδηση. Από την πολλή εξάσκηση φαίνεται ότι έχουν καλλιεργήσει ένα αξιοθαύμαστο ταλέντο. Μα και εδώ στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίο ότι οι Ρουμάνοι είναι αυτοί που καλύτερα και από ακροβάτες σκαρφαλώνουν μέχρι και στους υψηλότερους ορόφους για να ληστέψουν διαμερίσματα, κάτι που κλέφτες άλλης καταγωγής απλώς αδυνατούν να κάνουν. Εάν λοιπόν προσέχεις πιο πολύ τα πράγματά σου όταν είσαι στην Ρουμανία σημαίνει ότι είσαι ρατσιστής ή ότι όλοι ανεξαιρέτως οι Ρουμάνοι είναι κλέφτες; Φυσικά όχι. Είναι απλά θέμα πιθανοτήτων, προσέχεις δηλαδή περισσότερο εκεί που ξέρεις ότι κινδυνεύεις και περισσότερο.

Γενικότερα όταν δεν γνωρίζουμε τον χαρακτήρα κάποιου τον κρίνουμε από ότι πληροφορία διαθέτουμε, π.χ. από την εμφάνισή του. Όταν αρχίσουμε να τον γνωρίζουμε τότε είναι που οι αρχικές μας – ελλειπείς και ενδεχομένως άδικες – εντυπώσεις θα παραμεριστούν για να αντικατασταθούν από τα νέα δεδομένα. Είναι κακό λοιπόν να κρίνουμε τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε βάσει της φυλής τους όταν δεν έχουμε κανένα άλλο κριτήριο; Προφανώς όχι, διότι ενδεχομένως η κρίση αυτή να μας προστατεύσει. Είναι δίκαιο αυτό για εκείνον που κρίνουμε; Όχι, διότι ενδεχομένως να τον αδικούμε. Αλλά πώς αλλιώς μπορεί να γίνει εφ’ όσον έτσι είναι η ανθρώπινη φύση αλλά και η ίδια η λογική των πιθανοτήτων; Δυστυχώς μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, σκληρός κανόνας της φύσης αλλά αληθινός. Όπως αν κάποιος κατάγεται από μία οικογένεια απατεώνων, οι γύρω του θα έχουν άδικο να είναι καχύποπτοι μαζί του; Αυτό όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσει να μεμψιμοιρεί ή ότι αντιθέτως θα πρέπει να αγωνιστεί ακόμα πιο σκληρά για να αποδείξει ποιος πραγματικά είναι;

Λαθρομετανάστευση και Λαϊκισμός

2009-07-28T13:58:00.002+03:00

Ακούω τις τελευταίες μέρες αρκετούς, κυρίως δημοσιογράφους, να θίγονται ακούγοντας την λέξη «λαθρομετανάστης». Ο μετανάστης, λένε οι άνθρωποι αυτοί, δεν μπορεί να είναι λαθραίος διότι δεν είναι αντικείμενο. Είναι (συνεχίζουν να λένε) ένα ανθρώπινο ον που ψάχνει για ένα καλύτερο μέλλον κτλ κτλ. Θίγονται λοιπόν τα δημοκρατικά και ανθρωπιστικά τους ιδεώδη (λές και έχουν) όταν ακούνε την λέξη «λαθρομετανάστης» κάποιοι συγκεκριμένοι κύριοι.

Λαθρομετανάστης σημαίνει ακριβώς «παράνομος μετανάστης». Είτε πείς το ένα είτε πείς το άλλο είναι το ίδιο και το αυτό. Από που και ως που είναι προσβλητικό; Και δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: τόσες δεκαετίες που οι «ευαίσθητοι» αυτοί άνθρωποι ακούνε τους όρους π.χ. «λαθρεπιβάτης», «λαθρέμπορος», «λαθροθήρας» κτλ γιατί δεν διαμαρτυρήθηκαν ποτέ, ούτε μία φορά; Γιατί τώρα; Έλεος πια με τον λαϊκισμό μερικών! Ειδικά οι δημοσιογράφοι έχουν φτάσει σε σημείο να έχουν γίνει περισσότερο λαϊκιστές, αν είναι ποτέ δυνατόν, από τους πολιτικούς.

Αλλά έστω ότι σταματάμε να χρησιμοποιούμε την λέξη αυτή αντικαθιστώντας την με τον «παράνομο μετανάστη» ποια θα είναι η διαφορά; Εκεί δεν θίγονται τα υψηλά ιδεώδη τους; Δηλαδή (με την δική τους λογική) τι θα πεί «παράνομος μετανάστης»; Μπορεί να είναι η ανθρώπινη ζωή παράνομη; Είναι παράνομο να αναζητάς ένα καλύτερο αύριο; Και άλλες πολλές παρόμοιες δακρύβρεχτες ερωτήσεις. Και ευαισθησία μόνο στα λόγια φυσικά, στην πράξη ποτέ. Να μην θίξουμε τους λαθρομετανάστες, αλλά δεν πειράζει αν δεν έχουν να φάνε, αν επαιτούν στα φανάρια και αν μένουν στοιβαγμένοι σαν ζώα σε μαντριά.

Στην Ελλάδα τα προβλήματά μας είναι ακριβώς αυτά. Πρώτον ότι καθόμαστε και ασχολούμαστε με ανοησίες αναλωνόμενοι στους τύπους και αγνοώντας την ουσία. Το δεύτερο πρόβλημα είναι η ανευθυνότητα και ο λαϊκισμός της πλειοψηφίας των ΜΜΕ που χειραγωγούν την κοινή γνώμη βάζοντάς την να παπαγαλίζει τις ίδιες ανοησίες με αυτούς. Εάν κάποια στιγμή δεν ξυπνήσουμε και δεν παραγκωνίσουμε τους λαϊκιστές, την πλειοψηφία δηλαδή ΜΜΕ και πολιτικών, τότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

ΚΚΕ και Λαϊκισμός – Μέρος 2ο

2009-07-28T13:29:00.003+03:00

Από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση το ΚΚΕ υιοθέτησε την ατάκα «[Ψήφισε ΚΚΕ] για να μην πληρώσεις την κρίση τους», εκμεταλλευόμενο την συγκυρία της κρίσης και των Ευρωεκλογών. Ας εξετάσουμε λοιπόν εάν θα μπορούσε η ψήφος στο ΚΚΕ να μας κάνει να αποφύγουμε την οικονομική κρίση (αυτήν την συγκεκριμένη αλλά και οποιαδήποτε άλλη) και με ποιους τρόπους.

Είναι γνωστή η θέση του ΚΚΕ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δηλαδή θα έπρεπε να αποχωρήσουμε από αυτήν. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν κατά πόσον θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την κρίση εάν δεν ανήκαμε στην Ε.Ε. Μήπως τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου, πλην Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν επηρεάζονται από τις παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις; Ας πάρουμε για παράδειγμα την Κίνα που και στην άλλη άκρη του κόσμου είναι, και μέλος της Ε.Ε. δεν είναι, και είναι στο κάτω κάτω της γραφής κομμουνιστικό κράτος. Η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στους Κινέζους (υπάρχουν εκτιμήσεις για 750.000 επιχειρήσεις που κλείνουν και 20 εκατομμύρια άνθρωποι που μένουν άνεργοι).

Μήπως όμως το ΚΚΕ, θα αναρωτηθεί κάποιος καλόπιστος, δεν εννοεί με το σύνθημα αυτό («για να μην πληρώσεις την κρίση τους» δηλαδή) απλά την αποχώρηση από την Ε.Ε. αλλά την νίκη του ΚΚΕ στις εκλογές; Ας υποθέσουμε ότι με κάποιον μαγικό τρόπο το ΚΚΕ επικρατεί στην Ελλάδα και επιβάλλει το ολοκληρωτικό καθεστώς του κομμουνισμού. Η κομμουνιστική κυβέρνηση θα μπορούσε να μας προστατέψει από την οικονομική κρίση; Ασφαλώς όχι. Όπως αναφέραμε και λίγο νωρίτερα οι κομμουνιστική Κίνα δεν αποτελεί εξαίρεση στις χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση. Σε τι λοιπόν, ας μας εξηγήσουν, συγκεκριμένα θα ωφελούσε η ψήφος στο ΚΚΕ όσον αφορά την κρίση;

Ο λόγος που επηρεάζονται όλα τα κράτη της Γής από μία οικονομική κρίση τέτοιου μεγέθους είναι απλός, δεν χρειάζεται παρά λίγη κοινή λογική για να το καταλάβει κανείς. Όταν έχεις εμπορικές συναλλαγές με ένα κράτος και το κράτος αυτό υποστεί οικονομική κρίση, τότε η κρίση αυτή περνάει και σε σένα (σταματάει να ψωνίζει αυτά που παράγεις, δεν έρχεται για τουρισμό σε σένα, κ.α.). Κατά συνέπεια η κρίση επεκτείνεται σε όλα τα κράτη (αφού όλα έχουν δοσοληψίες μεταξύ τους). Δεν είναι θέμα παγκοσμιοποίησης, δεν πάμε καν μέχρι εκεί, μιλάμε για απλό εμπόριο όπως γίνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Συνεπώς η ισχυροποίηση/επικράτηση του ΚΚΕ σε τίποτα δεν θα μπορούσε να μας ωφελήσει και άρα το ΚΚΕ απλώς λαϊκίζει (ως συνήθως) προσπαθώντας να επενδύσει στην απελπισία του κόσμου για να κερδίσει ψήφους. Ο κόσμος όμως δεν είναι καθόλου χαζός και αντιλαμβάνεται τι παιχνίδια παίζονται εις βάρος του. Για αυτό και το ΚΚΕ με την τακτική που ακολουθεί όχι μόνο δεν θα δεί ποτέ τα ποσοστά του να αυξάνονται, αλλά αντιθέτως θα τα βλέπει σιγά σιγά να μειώνονται ώσπου να ακολουθήσει την μοίρα των υπολοίπων ΚΚ της Ευρώπης.

Ομοφυλοφιλία και Λαθρομετανάστευση

2009-07-21T10:52:00.005+03:00

Έχουμε δεί κατά καιρούς τον «κύριο» Βαλιανάτο να βγαίνει στα κανάλια και να υπερασπίζεται με μένος τους λαθρομετανάστες. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνει (όχι μόνο με τον συγκεκριμένο, αλλά και γενικότερα) αυτό; Η εύνοια των Ελλήνων ομοφυλοφίλων προς τους λαθρομετανάστες είναι ένα γενικό φαινόμενο που δεν είναι καθόλου τυχαίο, αλλά αντιθέτως πάρα πολύ μελετημένο. Σήμερα θα αναλύσουμε το φαινόμενο αυτό και θα εξηγήσουμε γιατί ακριβώς συμβαίνει.

Εγώ προσωπικά, σε αντίθεση με όλους αυτούς που στα λόγια είναι κατά του ρατσισμού αλλά εμπράκτως κάνουν διακρίσεις, δεν απομακρύνω αξιόλογους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή είναι ομοφυλόφιλοι. Συζητώντας λοιπόν με έναν ομοφυλόφιλο φίλο μου, μου έκανε μία τρομερή αποκάλυψη που θα διηγηθώ παρακάτω. Με το παιδί αυτό μονίμως διαφωνούσαμε, παρόλο που κάναμε παρέα, σε διάφορα θέματα, ένα εκ των οποίων και οι λαθρομετανάστες. Μετά από αρκετό καιρό μου αποκάλυψε ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Λίγους μήνες μετά από αυτό, ενώ συζητάγαμε πάλι το θέμα της λαθρομετανάστευσης (εκείνη την ημέρα για τους Αλβανούς συγκεκριμένα) με σόκαρε λέγοντάς μου: «καλά, νομίζεις ότι εμένα με ένοιαζε για τον κωλοαλβανό όταν διαμαρτυρόμουν για τον ρατσισμό;».

Τι είχε γίνει: όπως μου παραδέχτηκε και μου εξήγησε το ίδιο το παιδί, δεν τον ένοιαζε για τους λαθρομετανάστες. Ο λόγος που υπεράσπιζε τις ομάδες αυτές από τις διακρίσεις ήταν αποκλειστικώς και μόνο επειδή και ο ίδιος ανήκε σε μία ομάδα που βρίσκεται σε παρόμοια θέση με τις ομάδες αυτές! Συνεπώς αγωνιζόμενος με το μέρος τους για τα δικαιώματά τους, στην ουσία αγωνιζόταν για τον ίδιο του τον εαυτό και τα δικά του δικαιώματα. Προσπαθούσε να καταπολεμήσει τις διακρίσεις εναντίον των άλλων μόνο και μόνο ως μία προσπάθεια να περιορίσει τις διακρίσεις προς την δική του κοινωνική ομάδα, τους ομοφυλόφιλους. Προσπαθούσε να κάνει πιο ανεκτική την κοινωνία απέναντι σε άλλες μειονότητες ώστε αυτομάτως να γίνει πιο ανεκτική η κοινωνία και απέναντι στον ίδιο!

Ένας άλλος λόγος που οι ομοφυλόφιλοι είναι υπέρ της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης είναι... το σέξ. Όπως αποδεικνύουν περιπτώσεις ακόμα και γνωστών προσώπων, η σεξουαλική εκμετάλλευση (έναντι αμοιβής φυσικά) των λαθρομεταναστών από Έλληνες ομοφυλόφιλους δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Ο λαθρομετανάστης που πεινάει είναι διατεθειμένος να κάνει σχεδόν οτιδήποτε για να εξασφαλίσει τα προς το ζήν. Και μία ερώτηση: Για φανταστείτε σας παρακαλώ πολύ, τι θα έλεγαν αυτοί που πάνε με τις πόρνες π.χ. του πρώην Ανατολικού Μπλόκ (ή και οποιασδήποτε άλλης προέλευσης) σε μία έρευνα εάν αυτές θα έπρεπε να απελαθούν; «Αφήστε ήσυχες τις καημένες τις κοπέλες ρατσιστές», «οφείλουμε να είμαστε πάνω από όλα άνθρωποι», «οι γυναίκες αυτές ήρθαν εδώ για ένα καλύτερο αύριο» και τα υπόλοιπα γνωστά συνθήματα. Μήπως σας ακούγονται κάπως γνωστά;

Είναι πολύ θλιβερό φαινόμενο να έχεις μία ομάδα ανθρώπων που να παίρνει θέσεις εθνικώς επιζήμιες, ερχόμενη έτσι σε αντίθεση με την κύρια μάζα του λαού μας, λόγω προσωπικών συμπλεγμάτων και συμφερόντων. Αυτός δεν είναι και ο ορισμός του προδότη; Σας προλαβαίνω και δηλώνω: δεν είναι όλοι οι ομοφυλόφιλοι έτσι. Είναι όμως οι περισσότεροι. Οι ομοφυλόφιλοι που προασπίζουν μαζί μας τα συμφέροντα της χώρας είναι συνοδοιπόροι και φίλοι. Οι ομοφυλόφιλοι όμως που δίνουν προτεραιότητα στο προσωπικό τους συμφέρον είναι αχρείοι και εχθροί.

Εν κατακλείδι λοιπόν η «ανθρωπιά» των ομοφυλοφίλων δεν πηγάζει καθόλου από ευγενή αισθήματα ανθρωπισμού, όπως προσπαθούν υποκριτικά να προβάλουν, αλλά από το ταπεινό συμφέρον. Κάτι που αποδεικνύει, για πολλοστή φορά πως όταν έχεις μειονότητες μέσα σε μία χώρα, τα συμφέροντα των μειονοτήτων αυτών (όπως είναι λογικό) συχνά θα έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της χώρας. Είναι τόσο απλό, ας το καταλάβουμε επιτέλους.

Λαθρομετανάστευση και Συμπλέγματα

2009-07-17T11:01:00.005+03:00

Είμασταν αρκετοί άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι, που λέγαμε εδώ και πολύ καιρό ότι η λαθρομετανάστευση ελλοχεύει πολλούς κινδύνους για την ελληνική κοινωνία και το ελληνικό κράτος. Η απάντηση σε όλους εμάς από τους ψευτοπροοδευτικούς ήταν η ειρωνεία και ένα σωρό ψεύτικες κατηγορίες περί ακροδεξιάς, ρατσισμού, κτλ. Τώρα όμως που λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα ο Ευρωπαίος επίτροπος Μπαρό οι ψευτοαριστεροί δεν τολμούν να βγάλουν τσιμουδιά.

Διαβάζουμε, ανάμεσα σε άλλα ενδιαφέροντα, από άρθρο της Καθημερινής (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100049_03/07/2009_320831) τα εξής:
«Πρέπει να ελέγξουμε την αναχώρηση λαθρομεταναστών από την Τουρκία προς την Ελλάδα, διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αποσταθεροποίησης της Ελληνικής Δημοκρατίας εξαιτίας των εντελώς ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών κυμάτων», τόνισε χθες ο επίτροπος για θέματα Δικαιοσύνης και Ασφάλειας Ζακ Μπαρό, αναφερόμενος στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα.
Εάν αυτά τα είχε πεί Έλληνας θα είχαν πέσει όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι να τον φάνε. Όλοι αυτοί θα τον κατηγορούσαν, θα τον χλεύαζαν και θα τον ειρωνεύονταν. Τώρα όμως που τα ίδια ακριβώς τα λέει ένας Ευρωπαίος ποια είναι η αντίδρασή τους; Τίποτα. Κιχ.

Εάν αυτοί οι άνθρωποι (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και λοιποί) δεν θέλουν να αποδειχθούν τελείως γελοίοι, έχουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να γυρίσουν και να πούν δημοσίως ότι ο κύριος Μπαρό έχει δίκιο και να ζητήσουν συγνώμη για την μέχρι τώρα στάση τους προς όλους εμάς που λέγαμε τα ίδια πράγματα με τον κύριο Μπαρό. Η δεύτερη επιλογή είναι να βγούν δημοσίως και να περιλούσουν τον Ευρωπαίο επίτροπο με τις ίδιες κατηγορίες που χρησιμοποιούσαν για όλους εμάς εδώ και τόσο καιρό (ρατσιστές, φασίστες, ακραίοι, κτλ). Το πρώτο όμως δεν θα το κάνουν διότι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, τόσο ανεπίδεκτοι που ακόμα και τώρα ζητάνε να ανοίξουν τα σύνορα σε όλους τους λαθρομετανάστες. Ούτε το δεύτερο όμως είναι διατεθειμένοι να κάνουν, διότι δεν τολμάνε (όντας θρασύδειλοι).

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει και ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα: το τεράστιο σύμπλεγμα κατωτερότητας του νεοέλληνα. Το σύμπλεγμα αυτό τον οδηγεί στο να περιφρονεί κάτι που λέει ο διπλανός του, ωστόσο όμως να το παίρνει στα σοβαρά όταν το ακούει, το ίδιο ακριβώς πράγμα, από έναν ξένο! Αυτό το πράγμα δεν αποδεικνύει ότι βαθιά μέσα μας θεωρούμε τους ξένους ανώτερους από εμάς; Πρέπει κάποτε να τα ξεπεράσουμε αυτά τα ραγιάδικα συμπλέγματα. Τι θα γίνεται δηλαδή, κάθε φορά θα πρέπει να έρχεται κάποιος ξένος για να μας λέει κάτι ώστε να πειθόμαστε;

Τέλος θα ήθελα να τονίσω το εξής: Ρατσισμός κύριοι ψευτοαριστεροί-ψευτοπροοδευτικοί είναι να συμπεριφέρεσαι με διαφορετικό τρόπο σε δύο ανθρώπους διαφορετικής εθνικότητας όταν αυτοί κάνουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Αυτό δηλαδή που κάνετε εσείς! Όταν σας μιλάνε οι Έλληνες για λαθρομετανάστευση τους βρίζετε, όταν σας λένε τα ίδια οι ξένοι καθόσαστε και τα ακούτε αδιαμαρτύρητα. Αυτό ακριβώς δεν είναι ρατσισμός;

Ημιυπαίθριοι Χώροι και Ηθική

2009-07-08T12:49:00.003+03:00

Ένα θέμα που συζητιέται έντονα τον τελευταίο καιρό είναι η νομιμοποίηση των παρανόμως κλεισμένων ημιυπαίθριων χώρων. Η κυβέρνηση, έχοντας ξεμείνει από χρήματα, σκέφτεται να δώσει στους ιδιοκτήτες σπιτιών με χτισμένους ημιυπαίθριους χώρους την δυνατότητα να νομιμοποιήσουν την παρανομία τους πληρώνοντας ένα εφ' άπαξ πρόστιμο. Έτσι θα μπορέσουν να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία και ταυτόχρονα να βολευτούν και όλοι οι παράνομοι.

Κατά την γνώμη μου εδώ τίθεται ένα τεράστιο ηθικό θέμα. Ποιο είναι το μήνυμα που περνάει το κράτος στους πολίτες με την κίνηση αυτή; Ότι αυτός που περιφρονεί τους νόμους (εργολάβος ή αγοραστής, δεν έχει σημασία αυτό) στο τέλος θα την γλιτώσει ενώ αυτός που τηρεί τους νόμους είναι το κορόιδο της υπόθεσης. Με απλά λόγια αυτός που ήταν σε όλη του την ζωή νόμιμος είναι ο αδικημένος ενώ αυτός που παρανόμησε, αδιαφορώντας – συνειδητά – για τους νόμους τους κράτους είναι ο ευνοημένος. Διότι ασφαλώς και συμφέρει να δώσεις ένα ποσό της τάξεως των 10.000 Ευρώ μία φορά στην ζωή σου για να επεκτείνεις το σπίτι σου βάζοντας π.χ. ένα υπνοδωμάτιο επιπλέον.

Και όχι μόνο τώρα, αλλά και για το μέλλον, τι μήνυμα περνάει όλη αυτή η κατάσταση στον μέσο άνθρωπο; Ότι κλείνοντας ξανά ημιυπαίθριους χώρους, όταν κάποια στιγμή τα βρεί πάλι σκούρα με τα οικονομικά η κυβέρνηση, θα επιβάλει ένα εφ’ άπαξ πρόστιμο για την νομιμοποίηση των νέων υμιυπαίθριων. Ότι παρανομώντας, κάποια στιγμή (εάν και οι γύρω του παρανομούν) θα δικαιωθεί. Και ασφαλώς μιλάμε για ουσιαστική νομιμοποίηση και ας θέλει η κυβέρνηση να το βαφτίσει «τακτοποίηση». Εφ’ όσον ούτε θα πληρώνεις ετήσιο πρόστιμο ούτε θα μπορεί κανένας να στο γκρεμίσει τότε στην ουσία νόμιμο δεν είναι; Ποια λοιπόν είναι η πρακτική διαφορά μεταξύ τακτοποίησης και νομιμοποίησης; Εκτός από το δούλεμα της κυβέρνησης φυσικά...

Λένε πολλοί ότι φταίνε οι εργολάβοι που τα έχτισαν παράνομα και όχι οι ιδιοκτήτες που τα αγόρασαν έτσι. Μα όταν αγοράζεις κάτι που εν γνώσει σου είναι παράνομο δεν φέρεις μερίδιο ευθύνης και εσύ ο ίδιος; Γιατί δεν πάς να κάνεις μία ανώνυμη καταγγελία αφού ξέρεις ότι κάποιος εργολάβος κάνει συστηματικά αυτήν την δουλειά; Δεν πρέπει να σταματήσουμε κάποια στιγμή σε αυτήν την χώρα να γινόμαστε συνεργοί των απατεώνων με την δικαιολογία ότι δεν θέλουμε να γίνουμε «καρφί»;

Αλλά ας μην ξεφεύγουμε από το θέμα μας. Και το θέμα δεν είναι ποιος θα πληρώσει την «τακτοποίηση», αλλά ότι το μέτρο αυτό δεν συνάδει με την ηθική και με την λογική μίας εύνομης πολιτείας. Εάν μη τι άλλο, αυτό που καταφέρνει το κράτος είναι να μετατρέπει τελικά ακόμα και τους τίμιους πολίτες σε παράνομους.

Πάντα Φταίχτες οι Έλληνες

2009-07-01T11:45:00.004+03:00

Όταν κάποιος είναι κακοήθης τότε ότι και να γίνει, για εκείνον, ο φταίχτης είναι πάντοτε ο ίδιος. Τι εννοώ; Καλλιεργείται εντέχνως στα ΜΜΕ η αντίληψη ότι οι κακοί Έλληνες φταίνε για την κατάσταση των λαθρομεταναστών. Φταίνε επειδή τους νοικιάζουν τα σπίτια τους για να μένουν 20 άτομα μαζί, αντί να αρνηθούν. Και αναρωτιούνται επιπλέον κάποιοι οι οποίοι προφανώς δεν έχουν επαφή με την Ελληνική πραγματικότητα: «Μα καλά, δεν τους νοιάζει για τις περιουσίες τους;».

Πρώτα από όλα ας αναρωτηθούμε ποια θα ήταν η στάση όλων αυτών των θολοκουλτουριάρηδων και των ΜΜΕ εάν οι Έλληνες αρνούνταν να νοικιάσουν τα σπίτια τους στους λαθρομετανάστες. Πείτε μου ειλικρινά, υπάρχει έστω και ένας που να θεωρεί ότι σε αυτήν την περίπτωση δεν θα μας αποκαλούσαν ρατσιστές; Είναι σαν να τους ακούω: «Οι κακοί ρατσιστές Έλληνες αρνούνται να νοικιάσουν τα σπίτια τους στους ξένους με αποτέλεσμα να μην έχουν οι καημένοι οι άνθρωποι που να μείνουν». Πείτε μου, δεν είναι έτσι; Μήπως θα λέγαν κάτι άλλο στα κανάλια; Δεν θα άρχιζαν να τρομοκρατούν τον κοσμάκη με κατηγορίες περί ρατσισμού;

Μπορεί κάποιος να αντιλέξει – κάποιος που βλέπει θεωρητικά μόνο τα πράγματα – ότι θα μπορούσαν οι Έλληνες που νοικιάζουν σπίτια στους λαθρομετανάστες να μην αφήσουν να μένουν πολλοί μέσα. Μπορεί όμως ο Έλληνας από την στιγμή που θα νοικιάσει το σπίτι του να εμποδίσει τον αλλοδαπό να βάλει μέσα και άλλους 20; Φυσικά εάν σου πεί ο άλλος εξ αρχής ότι θα μένει μαζί με άλλους 50, δεν πρόκειται να του το νοικιάσεις, οπότε απλά δεν στο λέει. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα νοίκιαζε το σπίτι του εάν το γνώριζε αυτό εξ αρχής. Από την στιγμή λοιπόν που το νοικιάσεις, πώς θα εμποδίσεις να γίνει η περιουσία σου οικία δεκάδων λαθρομεταναστών και εστία βρώμας και μολύνσεων; Θα πάς να τους πείς να φύγουν μήπως; Ακόμα να να μην φοβηθείς να το κάνεις, άντε βγάλε τους...

Αυτό που σας ανέφερα δεν είναι ένα υποθετικό σενάριο βγαλμένο από την φαντασία μου, αλλά μία πραγματική ιστορία. Μία θεία ενός συναδέλφου νοίκιασε το σπίτι της σε δύο Αλβανούς. Μαζί με τους δύο αυτούς όμως εγκαταστάθηκαν μέσα και άλλοι 5 Αλβανοί, χωρίς να της ζητήσουν καμμία άδεια. Όχι μόνο αυτό, αλλά της πληρώνουν το ενοίκιο όποτε και όταν θελήσουν. Η γυναίκα φυσικά φοβάται να κάνει κάτι. Τι να πάει να πεί σε 7 μαντραχαλάδες αγριανθρώπους, να τους διώξει; Τολμάει να το κάνει αυτό; Ξέρει που θα την βρούνε την επόμενη μέρα αν το κάνει;

Άρα λοιπόν εάν δεν νοικιάσεις το σπίτι σου σε αλλοδαπό είσαι ρατσιστής και κακώς πράττεις. Εάν το νοικιάσεις θα καταλήξουν να μένουν μέσα 20 άτομα (έτσι ώστε να μοιράζονται τα έξοδα του ενοικίου μεταξύ τους) οπότε είσαι υπεύθυνος για το χάλι και πάλι κακώς πράττεις. Ε δηλαδή τι ακριβώς πρέπει να κάνεις τέλος πάντων;;; Τι πρέπει να κάνεις δηλαδή, σύμφωνα με αυτούς τους «κυρίους» που και πάλι εμάς τους Έλληνες κατηγορούν; Ότι και να κάνουμε, για ότι και αν συμβεί, πάντοτε οι φταίχτες θα είμαστε εμείς;

Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα Εδώ και Τώρα!

2009-06-25T09:03:00.003+03:00

Διαβάστε μία ιδιαιτέρως συγκινητική αλλά και άκρως ορθολογιστική επιστολή απευθυνόμενη προς τους Άγγλους πολίτες:

To all British citizens, please bear with me for a couple of minutes:

Imagine the following scenario. Germans have managed to conquer Britain during the Second World War. Adolf Hitler decides to give away some of the most valuable parts of the British heritage (the crown jewels, the Big Ben, parts of Buckingham Palace, parts of Stonehedge, etc.) to the Japanese. Further suppose that sometime later the British people manage to reclaim their freedom and then ask the Japanese to give back everything that was stolen. How would you feel if the Japanese refused to give them back? Anger? Frustration? Resentment? Well, this is exactly what the Greek people feel regarding the marbles of Parthenon (the so called "Elgin marbles").

Sometime in the early 19th century the Ottoman government gave permission to Lord Elgin to remove ancient Greek marbles from the Parthenon and take them to Britain. However, the Ottoman government was an occupational government of the Greeks (and other ethnicities in the Balkans) and did not represent the will of the Greek people. In fact, the Greek people never surrendered to or signed any treaty with the Ottoman empire; the Byzantine Empire was annexed violently by invasion and the vast majority Greeks became little more than serfs in the Ottoman Empire. Greece has long since gained its independence and has been requesting the return of its stolen heritage. Essentially, the case of the Parthenon marbles and the hypothetical situation outlined in the previous paragraph are identical. The British government had resorted to the excuse that the sculptures would be much better cared for in London than in Athens. But now, with the new Acropolis Museum, that excuse can no longer be used. So what will the new excuse be?

Now is the time to prove that we, humans, are more than just primitive people with technology. They say that what separates humans from animals is reason. This is not true as animals can form rational thoughts and be very resourceful at times. What really separates humans from animals is ethics. Governments are never ethical but people can be. Now is the time to put pressure to your government to do the honorable thing. There is still time. You may listen or you may ignore this message, just know that history judges us based on our actions. History can either write down that the British people acted on a sense of justice or that they prolonged a great injustice through their indifference. The choice is yours.

Thank you for your time,
A friend from Greece

Άλλο Μετανάστης και άλλο Λαθρομετανάστης

2009-06-18T15:20:00.002+03:00

Πρόκειται για δύο έννοιες τελείως άσχετες η μία με την άλλη. Πώς λέμε τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο; Ακριβώς αυτό. Διότι ο νόμιμος μετανάστης απέχει τόσο από τον παράνομο μετανάστη (λαθρομετανάστη) όσο ο νόμιμος πολίτης από τον παράνομο πολίτη. Τόσο όσο απέχει ο επισκέπτης που καλούμε σπίτι μας με τον κλέφτη που μπαίνει απρόσκλητος στο σπίτι μας. Ο ένας ζεί ήσυχος και είναι αξιοσέβαστος ενώ ο άλλος είναι κατακριτέος και ανήκει στην φυλακή.

Φυσικά η πάγια τακτική όλων των θολοκουλτουριάρηδων αριστεριστών νεοσοφιστών είμαι ακριβώς να μπερδεύουν τις έννοιες μεταξύ τους ώστε να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο. Νομίζετε ότι είναι τόσο χαζοί οι «αριστεροί» ώστε να μην καταλαβαίνουν μία τόσο σημαντική διαφορά; Καταλαβαίνουν μία χαρά, απλώς θέλοντας να υπερασπιστούν τους λαθρομετανάστες τους πετάνε εκ του πονηρού στο ίδιο τσουβάλι με τους καημένους τους μετανάστες. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπλέκουν τα χλωρά μαζί με τα ξερά, να στρέφουν δηλαδή την οργή του κόσμου ενάντια και στους μετανάστες, οι οποίοι άνθρωποι φυσικά δεν φταίνε σε τίποτα.

Δυστυχώς οι δύο λέξεις μοιάζουν πολύ, αλλά πρέπει να κατανοήσουμε ότι έχουν τελείως διαφορετικό νόημα. Πώς είναι η τάπα με την τσάπα, η Τούλα με την τσούλα, ο Κρητικός με τον κριτικό; Ε καμμία σχέση η μία λέξη με την άλλη! Για αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει πάντοτε να ξεκαθαρίζουμε σε μία συζήτηση εάν μιλάμε για μετανάστες ή για λάθρομετανάστες. Έτσι ώστε να αποφεύγονται παρεξηγήσεις, τις οποίες παρεξηγήσεις κάποιοι επίτηδες δημιουργούν και υποθάλπουν. Οι δημοσιογράφοι που διευθύνουν τις συζητήσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα γιατί δεν κάνουν την διευκρίνηση αυτή; Να μία καλή ερώτηση. Να και το μερίδιο ευθύνης, για ακόμα μία φορά, των δημοσιογράφων.

Εν κατακλείδι, ο μετανάστης είναι ένας από εμάς και έχει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Δεν νοείται αρνητική συμπεριφορά σε κάποιον μετανάστη μόνο και μόνο επειδή δεν είναι Έλληνας. Αντιθέτως, ο λαθρομετανάστης δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα (εκτός φυσικά από τα ανθρώπινα δικαιώματα που ισχύουν για όλους τους ανθρώπους απανταχού της γής) ενώ το κράτος έχει και το δικαίωμα και την υποχρέωση να τον διώξει κλωτσηδόν έξω από τα σύνορά του. Αυτό φυσικά δεν δικαιολογεί άσχημη συμπεριφορά στον λαθρομετανάστη, να είμαστε ξεκάθαροι, δεν χρειάζεται π.χ. να τον σπάσει η αστυνομία στο ξύλο τον άνθρωπο.

Η λογική «να αφήσουμε τον ταλαίπωρο τον άνθρωπο να μείνει στην χώρα μας επειδή στην χώρα του θα πεινάει» είναι θεμελιωδώς λανθασμένη. Δηλαδή εάν κάποιος κλέψει επειδή δεν έχει να φάει θα πεί ότι δεν τον αγγίζει ο νόμος; Η συμπάθεια για κάποιον άτυχο άνθρωπο πάντα πρέπει να υπάρχει αλλά από την άλλη πρέπει να τηρούνται και οι νόμοι. Εάν μη τι άλλο, επειδή διαφορετικά θα δώσουμε πολύ αρνητικά μηνύματα στην κοινωνία μας, σπέρνοντας ανέμους και θερίζοντας θύελλες...

Εκλογές ή Δημοψήφισμα;

2009-06-18T14:34:00.001+03:00

Ίσως μερικοί να μην το θυμούνται, αλλά στις τελευταίες Δημοτικές Εκλογές επί κυβερνήσεως Σημίτη είχε δημιουργηθεί ολόκληρο θέμα. Η Νέα Δημοκρατία, προσδοκώντας να εισπράξει το πολιτικό όφελος από την απογοήτευση του κόσμου προς το ΠΑΣΟΚ, είχε επινοήσει την ατάκα «στείλε μήνυμα», τείνοντας να μετατρέψει έτσι τις Δημοτικές Εκλογές σε δημοψήφισμα Βουλευτικών Εκλογών. Τότε προέκυψε εντονότατη αντίδραση από το ΠΑΣΟΚ και τα ΜΜΕ επειδή αλλοιωνόταν ο χαρακτήρας των εκλογών, και πράγματι είχαν δίκιο.

Ποια ήταν όμως η αντίδραση τώρα που ο Γιώργος Παπανδρέου επιχείρησε να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα με τις Ευρωεκλογές; Απολύτως καμμία. Το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε, όπως είχε κάνει παλιότερα η ΝΔ, να δώσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος στις Ευρωεκλογές ώστε να εκμεταλλευτεί την αγανάκτηση του κόσμου. Μάλιστα η ατάκα «Ψηφίζουμε για την Ευρώπη, αποφασίζουμε για την Ελλάδα» είναι ενδεικτική. Το νόημα της φράσης αυτής είναι ξεκάθαρο ειδικά εφόσον βγήκαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ και δημοσίως ζήτησαν από τον λαό να εκφράσει την δυσαρέσκειά του στην κάλπη των Ευρωεκλογών. Και γεννάται συνεπώς το εύλογο ερώτημα: γιατί άλλα μέτρα και σταθμά με τότε και τώρα;

Η τακτική αυτή των πολιτικών, με συνεταίρους τους μεγαλοδημοσιογράφους, είναι πάντοτε η ίδια. Δηλαδή όταν κάποιος από την αντίπαλη παράταξη κάνει κάτι στραβό πέφτουμε να τον φάμε (και πολύ καλά κάνουμε εφόσον είναι στραβό) αλλά όταν εμείς κάνουμε το ίδιο ακριβώς πράγμα τότε δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Δεν προκαλεί εντύπωση η τακτική αυτή καθώς η ηθική των πολιτικών και των δημοσιογράφων είναι ευρέως γνωστή. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η στάση των πολιτών. Απάθεια, αδιαφορία, πλήρης έλλειψη πολιτικής μνήμης και απόλυτη απορρόφηση της εκάστοτε προπαγάνδας. Ούτε τυφλοί να είμασταν...

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ την ΝΔ, την οποία θεωρώ καταστροφή για τον τόπο (όπως και το ΠΑΣΟΚ άλλωστε). Αλλά δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη μία αδικία σαν και αυτή. Πάντως, εάν μη τι άλλο, αυτό αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πιο καπάτσο και εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες για να πλήξει τους αντιπάλους του μόλις δοθεί κάποια ευκαιρία. Η ΝΔ αντιθέτως ώρες ώρες μοιάζει με ένα βλαμμένο πρόβατο που δέχεται τα πάντα αδιαμαρτύρητα.

Η Ανακάλυψη της Λαθρομετανάστευσης απο τα ΜΜΕ

2009-06-16T12:05:00.003+03:00

Εάν κάποιος ξένος παρακολουθούσε τις ειδήσεις τα τελευταία χρόνια θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ξαφνικά, μέσα σε μία νύχτα, πλάκωσαν στην χώρα μερικά εκατομμύρια λαθρομετανάστες. Οι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν εντελώς ξαφνικά το θέμα της λαθρομετανάστευσης και από πριν που δεν το έθιγαν, σαν να μην υπήρχε, ξαφνικά είναι το πρώτο θέμα στα δελτία των ειδήσεων.

Γιατί η ξαφνική αλλαγή; Οποιοσδήποτε παρακολούθησε τα αποτελέσματα των περασμένων Ευρωεκλογών γνωρίζει ήδη την απάντηση. Η τεράστια άνοδος του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Δηλαδή οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί (οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για το γενικότερο χάλι της χώρας) έπρεπε να δούν το ποσοστό του ΛΑΟΣ να διπλασιάζεται για να αρχίσουν να συζητάνε το πρόβλημα; Πρέπει να υπάρχει ένας μπαμπούλας πάνω από τα κεφάλια τους για να κάνουν σωστά την δουλειά τους και να λένε τα αυτονόητα; Φαίνεται ότι πρέπει.

Οι ίδιοι λοιπόν άνθρωποι, οι οποίοι προβάλουν το σιχαμένο (σιχαμένο όπως οι ίδιοι το έχουν καταντήσει) επάγγελμά τους ως λειτούργημα, ξαφνικά ανακάλυψαν ότι υπάρχει μέσα στην χώρα ένας τρομακτικά μεγάλος αριθμός παράνομων μεταναστών. Δεν το γνώριζαν πριν... Και το χειρότερο από όλα είναι η υποκρισία: διερωτώνται οι δημοσιογράφοι πώς φτάσαμε σε αυτό το χάλι. Έχετε το θράσος να μιλάτε για το θέμα αυτό εσείς που όποιος το έθιγε τον ανεβάζατε ρατσιστή και τον κατεβάζατε φασίστα; Νομίζετε κύριοι ψεύτες και υποκριτές δημοσιογράφοι ότι έχουμε μνήμη ψαριού και δεν θυμόμαστε τι λέγατε οι ίδιοι λίγες μέρες νωρίτερα;

Το όλο θέμα αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι οι δημοσιογράφοι αποτελούν μέρος του προβλήματος και του συστήματος. Εμφανίζονται ως υπερασπιστές των φτωχών και των αδυνάτων (όπως ο Λαζόπουλος) αλλά είναι εξ ίσου συνυπεύθυνοι με τους πολιτικούς μας. Πρέπει κάποια στιγμή να τους γυρίσουμε την πλάτη, στερώντας τους έτσι την πηγή της δύναμής τους, που είμαστε εμείς και η θεαματικότητα που τους χαρίζουμε τόσο απλόχερα. Ο λαός έχει ήδη γίνει πιο υποψιασμένος και δεν είναι τόσο αγαθός όσο παλιά. Ας ελπίσουμε ότι ήρθε η ώρα για το επόμενο βήμα, να γυρίσουμε την πλάτη στους δημοσιογράφους, ακριβώς όπως κάναμε στους πολιτικούς σε αυτές τις Ευρωεκλογές.

Εάν υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα από την όλη υπόθεση είναι ότι οι απλοί πολίτες έχουμε πολύ περισσότερη δύναμη από ότι νομίζουμε. Φάνηκε τώρα που έγινε η μεγάλη στροφή: από εκεί που τα ΜΜΕ μας κάνουν πλύση εγκεφάλου και μας επιβάλλουν με την προπαγάνδα τους τις απόψεις που θέλουν, τώρα καταφέραμε εμείς με την ψήφο μας να επιβάλουμε τις απόψεις μας στα ΜΜΕ και στους πολιτικούς και να τους κάνουμε να ασχοληθούν – επιτέλους – με τα θέματα που απασχολούν εμάς και όχι αυτούς. Τώρα που μάθαμε το κόλπο, ας το χρησιμοποιούμε συχνότερα!

Η Λαζοπουλοπροπαγάνδα Καλά Κρατεί

2009-06-10T14:50:00.003+03:00

Ο Λαζόπουλος έλαβε το δικό του ξεχωριστό μήνυμα από την κάλπη. Φυσικά δεν θέλησε να το κρατήσει για τον εαυτό του, αλλά αποφάσισε να το μοιραστεί μαζί μας στην χθεσινή του εκπομπή. Το μήνυμα αυτό ήταν ότι το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη πήρε καλά ποσοστά επειδή είχε μεγαλύτερη προβολή από κάθε άλλο κόμμα. Μάλιστα ο «Μεγάλος αυτός Έλληνας» ισχυρίστηκε πως όποιο κόμμα είχε τόση προβολή όσο το ΛΑΟΣ θα είχε τα ίδια ποσοστά.

Καταρχάς οφείλω να αναρωτηθώ: Κατοικούμε στον ίδιο πλανήτη; Ποιος, έχοντας σώας τας φρένας, μπορεί να ισχυριστεί ότι το κόμμα με την μεγαλύτερη προβολή από την τηλεόραση ήταν το ΛΑΟΣ; Είχε λιγότερη προβολή ο ΣΥΡΙΖΑ μήπως; Ξεχνάμε πόσο συχνά ήταν θέμα συζήτησης ο ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ πριν λίγο καιρό; Ή μήπως είχαν λιγότερη διαφήμιση ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ με τις δημοσκοπήσεις που έβγαιναν κάθε τρεις και λίγο και τους έδειχναν να έχουν αστρονομικά ποσοστά (πολύ μεγαλύτερα από αυτά που εν τέλει πήραν); Ή μήπως υπάρχει κανένας αρκετά παρανοϊκός που να ισχυριστεί ότι το ΛΑΟΣ και τα στελέχη του είχαν περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο από τα δύο μεγάλα κόμματα; Για το όνομα του Θεού, ειδικά το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ είχαν αφίσες έξω από τα περισσότερα εκλογικά κέντρα...

Το άλλο, εξ ίσου ξεκαρδιστικό, ήταν ότι το σύστημα – πάντα κατά τον Λαζόπουλο – αποφάσισε να ανέβει σε ποσοστά ο Καρατζαφέρης. Ποιος είναι τόσο κουτός ώστε να πιστέψει μία τέτοια ανοησία; Δηλαδή μετά από τόσα χρόνια που τα ΜΜΕ ανεβοκατεβάζανε τον Καρατζαφέρη και το κόμμα του ακροαριστερό, ξαφνικά, χωρίς λόγο, αποφασίσανε να γίνει τέταρτο κόμμα; Τι άλλαξε δηλαδή μέσα σε λίγες ώρες; Πραγματικά πρέπει να είναι κανείς τελείως ανεγκέφαλος για να πεισθεί από ένα τέτοιο επιχείρημα. Τι ποσοστά έδιναν οι δημοσκοπήσεις του συστήματος «κύριε» Λαζόπουλε για τον ΛΑΟΣ και τι ποσοστά έδιναν στον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πρόσφατα και στους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ μέχρι και την ημέρα των Ευρωεκλογών; Αλλά τι να περιμένεις από έναν άνθρωπο ο οποίος προσπαθεί πάσει θυσία να επινοήσει μία οποιαδήποτε κατηγορία για ένα κόμμα που μισεί λόγω διαφοράς ιδεολογίας; Αυτό ασφαλώς είναι το μεγαλείο της ψυχής του «Μεγάλου αυτού Έλληνα».

Ο «κύριος» Λαζόπουλος ερμηνεύει τα πράγματα κατά το δοκούν και αυτό θα το πληρώσει πολύ ακριβά. Θα το πληρώσει διότι θα πάθει αυτό που παθαίνουν και τα ελληνικά κόμματα που δεν λαμβάνουν το πραγματικό μήνυμα και μένουν αμετανόητα, βλέπουν τα ποσοστά τους να πέφτουν. Τα προβλήματα του κόσμου συνεχώς αυξάνονται και συνεπώς ο κόσμος θα αντιδράει όλο και πιο έντονα. Ο λόγος που ανεβαίνει ο Καρατζαφέρης είναι ο ίδιος λόγος που θα πέφτει σιγά σιγά και ο Λαζόπουλος και ο λόγος αυτός είναι ότι ο Καρατζαφέρης είναι ο μόνος που θίγει θέματα τα οποία απασχολούν έντονα τον πολύ κόσμο. Ο Λαζόπουλος έχει τυφλωθεί τόσο από το μίσος του προς τον ΛΑΟΣ που του είναι αδύνατον να αντιληφθεί αυτήν την τόσο απλή αλήθεια.

Όμως να μην αδικούμε και τον άνθρωπο, πώς θα μπορούσε να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους ανέβηκαν τα ποσοστά του Καρατζαφέρη ο «Μεγάλος Έλλην»; Πώς να καταλάβει πώς ζούμε εμείς, ο απλός κοσμάκης, από το γυάλινο – και πολυτελές – κάστρο του; Πού να γνωρίζει πόσο αφόρητη έχει γίνει σε κάποιες περιοχές η κατάσταση από την πισίνα του όπου απολαμβάνει τα ποτάκια του; Μήπως έχει χρειαστεί ποτέ του να πάρει το λεωφορείο τίγκα στους Πακιστανούς που βρωμάνε και δεν βλέπεις την ώρα να κατέβεις; Μήπως μπορεί να καταλάβει το αίσθημα του φόβου που καταλαμβάνει τον Έλληνα όταν είναι να περάσει μερικές περιοχές του κέντρου πεζός, ειδικά νύχτα; Πώς να το καταλάβει όταν ζει στην περιφραγμένη βίλα του σε κάποια ακριβή περιοχή και πάει μόνο σε καλές περιοχές με το (ή τα) τζίπ του;

Ο «κύριος» Λαζόπουλος όσο πάει και ξεχνάει πώς είναι η ζωή του απλού ανθρώπου. Για αυτό ούτε θέλει ούτε μπορεί να ερμηνεύσει σωστά φαινόμενα όπως αυτό των Ευρωεκλογών. Και όσο περνάει ο καιρός και ανεβαίνουν τα ποσοστά του ΛΑΟΣ τόσο περισσότερο αποκαλύπτει το μίσος του και κατά συνέπεια την έλλειψη αντικειμενικότητας που τον διακρίνει. Ο θυμός και η απελπισία προκαλεί λάθη, και πώς να μην απελπιστεί ο άνθρωπος όταν βλέπει ότι όλη η προπαγάνδα που είχε κάνει υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ τόσους μήνες πήγε στράφι. Ας πιει ξύδι, θα του περάσει.

Μήνυμα Ελήφθη;

2009-06-10T14:15:00.002+03:00

Όλοι από όλα τα πολιτικά κόμματα λένε ότι έλαβαν το μήνυμα της κάλπης. Το έλαβαν όμως ή απλώς λένε ότι το έλαβαν; Εγώ προσωπικά, κρίνοντας από τις δηλώσεις των ίδιων των πολιτικών, διαπιστώνω μετά θλίψεως πολλής ότι δεν έχουν καταλάβει καν ποιο είναι το πραγματικό μήνυμα...

Πρώτα από όλα έχουμε την ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζονται ότι έχασαν πολλές ψήφους επειδή οι ψηφοφόροι τους πήγαν στις παραλίες αντί να ψηφίσουν. Ερώτηση πρώτη: Δηλαδή θέλουν να πιστέψουμε ότι πολύ μεγαλύτερο ποσοστό δικών τους ψηφοφόρων από ότι των άλλων κομμάτων δεν πήγε να ψηφίσει; Δηλαδή πήγανε όλοι οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ π.χ. να ψηφίσουν ενώ του ΣΥΡΙΖΑ οι μισοί δεν πήγανε; Ερώτηση δεύτερη: Εάν κάποιος προτιμάει να πάει για μπάνιο από το να σε ψηφίσει τότε τι ψηφοφόρος σου είναι; Προφανώς είναι αυτός που δεν είναι προσηλωμένος στο εκάστοτε κόμμα. Είναι κατά πάσα πιθανότητα ο αναποφάσιστος που ίσως κάποιες φορές να σε ψηφίσει.

Άλλα μηνύματα που εξέλαβαν οι πολιτικοί έχουν εξ ίσου γέλιο! Η ΝΔ για παράδειγμα θεωρεί ότι κάνει καλά την δουλειά της, απλώς δεν την κάνει αρκετά καλά και για αυτό ο κόσμος δεν την ψήφισε, δεν τους περνάει καν από το μυαλό δηλαδή ότι ο πολύς κόσμος θεωρεί ότι τα έχουν κάνει μπάχαλο. Επίσης πιστεύουν ότι ο κόσμος που δεν τους ψήφισε είναι δικός τους κόσμος, απλώς ήθελε να τους κρούσει το καμπανάκι. Δηλαδή όταν ο κόσμος είχε φύγει από το ΠΑΣΟΚ λίγο πριν το 2004 έκρουε το καμπανάκι και ξαναγύρισε τελικά στο ΠΑΣΟΚ ή πήγε μόνιμα στην ΝΔ χωρίς καμπανάκια και ανοησίες; Μα θέλει πολύ μυαλό πια για να καταλάβεις τι ακριβώς συμβαίνει; Αυτοί όμως στην κοσμάρα τους...

Το ΚΚΕ επέλεξε μία από τις πιο συνηθισμένες και δακρύβρεχτες δικαιολογίες. Δεν είχαν αρκετή άνοδο λένε επειδή υπήρχε συνωμοσία / σατανική πλεκτάνη για να μην ανέβει το ΚΚΕ. Λες και οποιοδήποτε άλλο κόμμα νοιάζεται περισσότερο να κρατήσει χαμηλά το ΚΚΕ από το να προσπαθήσει να ανέβει το ίδιο. Και γιατί μόνο το ΚΚΕ και όχι το ΛΑΟΣ ή τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ; Τι άλλο να περιμένει όμως κανείς από ανθρώπους που πιστεύουν ότι όλα περιστρέφονται γύρω από αυτούς; Τι να περιμένει κανείς από ένα κόμμα που καταφεύγει σε τρελές θεωρίες αντί να αντικρίσει την ωμή πραγματικότητα; Με τέτοια ανώριμη αντιμετώπιση ένα είναι σίγουρο: τα ποσοστά του ΚΚΕ θα μείνουν ες αεί καθηλωμένα εκεί, όση δυσαρέσκεια και να προκύψει από τα 2 μεγάλα κόμματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί (τουλάχιστον δημοσίως) ότι η μεγάλη του πτώση, σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις που τον ανέβαζαν στο 10%, οφείλεται στην φιλική προς τους αναρχικούς στάση που κράτησε κατά τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008. Η κοινωνία τους σιχάθηκε εξαιτίας της ανήθικης στάσης τους και τους τιμώρησε. Βέβαια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταφύγει σε άλλη εξήγηση, ότι η πτώση οφείλεται στο ότι οι νέοι (οι οποίοι αποτελούν, όπως ισχυρίζονται, το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους) δεν πήγανε να ψηφίσουν.

Όσο οι πολιτικοί δεν λαμβάνουν το πραγματικό μήνυμα της κάλπης (όχι αυτό που θέλουν να εκλαμβάνουν οι ίδιοι ως μήνυμα) τότε όλο και περισσότερο θα εξαγριώνεται ο κόσμος ρίχνοντας τα ποσοστά των κομμάτων ακόμη περισσότερο.

Λάκης ο Αριστερούλης

2009-06-05T12:44:00.003+03:00

Για τον Λαζόπουλο και την ηθική του τα έχουμε ξαναπεί και πολύ παλιότερα. Με τον καιρό όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουν ποιος είναι ο ρόλος και οι πραγματικές προθέσεις του κυρίου Λαζόπουλου, με αποτέλεσμα να έχει ξεσπάσει σάλος στην Διαδικτυακή Κοινότητα. Παρακάτω θα διαβάσετε μερικά από τα πιο εύστοχα σχόλια. Ο συγκεκριμένος "άνθρωπος" έχει γίνει δισεκατομμυριούχος πουλώντας συμπόνοια (στα λόγια) προς της κάθε λογής μειονότητες. Εκτός όμως από τα λόγια τι ακριβώς έχει κάνει για να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους; Έχει δώσει μερικά από τα εκατομμύρια που βγάζει για να στηρίξει κάποιες οικογένειες μεταναστών π.χ.; Φυσικά όχι. Έχει φιλοξενήσει κάποιον μετανάστη σε κάποιο από τα πολλά σπίτι που σίγουρα έχει; Φυσικά όχι. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με οποιονδήποτε βγάζει πολλά χρήματα, αρκεί να μην προσπαθεί να το παίξει - μόνο στα λόγια - υπερασπιστής των φτωχών και των αδυνάτων (ενώ ουσιαστικά είναι προστάτης μόνο του συμφέροντός του). Εκεί πια είναι που ξεκινάει η υποκρισία... Και φυσικά όταν οι Έλληνες εξεγείρονται για κάποιο θρησκευτικό θέμα είναι συντηρητικοί, οπισθοδρομικοί και κομπλεξικοί, ενώ όταν για τους ίδιους λόγους εξεγείρονται οι Μουσουλμάνοι στην Αθήνα είναι άνθρωποι που ζητάνε το δίκιο τους. Α ρε Ελληνικές λαέ, πώς γίνεται να είσαι τόσο στραβός;

ΣΧΟΛΙΟ 1:
Κάποιος είπε κάποτε ότι "στην Ελλάδα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο αριστερός."
Αν πιστέψουμε τη σημερινή Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός και υπερασπιστής των Απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής:
Ζητάει για τη νέα σεζόν........ 5.100.000€ για 30 εκπομπές.
Δηλαδή 170.000 ευρώ ανά εκπομπή...
Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το "ταλέντο" Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό!
Χωρίς να υπολογίζεται το added value και τα "παράπλευρα έσοδα" όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του, ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για... μόλις 7.000.000€ (Επτά Εκατομμύρια Ευρώ!!!)

Κι εσύ Έλληνα κάθεσαι και βλέπεις το "φίλο" του λαού και τη προπαγάνδα του...και το χειρότερο όλων... τον πιστεύεις...

Πηγή: http://wizard13gr.blogspot.com/2009/06/blog-post.html

ΣΧΟΛΙΟ 2:
ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥΛΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ.
"Είπατε κ. Λαζόπουλε ότι και οι Έλληνες ήταν μετανάστες. Θα το ξανά πούμε για άλλη μια φορά μήπως επιτέλους όλοι εσείς οι "προοδευτικοί" το καταλάβετε. Οι Έλληνες για να μπορέσουν να πάνε σε μια χώρα ως μετανάστες έπρεπε το κράτος στο οποίο πήγαιναν να γνωρίζει που διαμένουν, που δουλεύουν και φυσικά όλα τα στοιχεία τους. Αν δεν το γνωρίζετε κ. Λαζόπουλε, μόνο με πρόσκληση μπορούσε να μεταβεί ένας Έλληνας σαν μετανάστης στο κράτος αυτό, δεν πήγαινε όποιος ήθελε! Σας είδαμε λοιπόν να υποστηρίζετε με ζήλο το δικαίωμα των μεταναστών στη θρησκεία τους. Κανείς δεν το αμφισβήτησε αυτό και είναι θεμιτό. Νομιμοποιούνται όμως να προκαλέσουν έκτροπα εις βάρος της Ελλάδας για οποιονδήποτε λόγο; Ακόμα και για το λεγόμενο σκίσιμο του Κορανίου, ποιός τους νομιμοποιεί κ. Λαζόπουλε να σπάνε, να καίνε και να επιτίθενται σε Έλληνες στο κέντρο της Αθήνας;!

Και αφού κόπτεστε για τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών και για την προστασία της θρησκείας τους, που ήσασταν όταν αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και πιθανόν και αλλοδαποί έκαιγαν και λεηλατούσαν εκκλησίες; Πού ήσασταν κ. Λαζόπουλε όταν οι ίδιοι έκαιγαν την Ελληνική σημαία; Γιατί δεν μιλάγατε για αυτά; Δεν υπήρχε σε αυτές τις περιπτώσεις φασισμός από την πλευρά των αναρχικών αυτών στοιχείων; Στην περίπτωση των λαθρομεταναστών επικροτείτε και δικαιολογείτε τα βίαια επεισόδια τα οποία έπραξαν, καθώς όπως είπατε προσβλήθηκαν και δεν έχουν να αναμένουν τίποτα άλλο...! Οι Έλληνες τους οποίους δείξατε στην εκπομπή σας να φωνάζουν απεγνωσμένοι ότι δεν αντέχουν άλλο και ότι επιτέλους δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση με τους λαθρομετανάστες και την επίθεση κατά της δικής μας θρησκείας, γιατί είναι ακροδεξιοί;

Γιατί τους μεν λαθρομετανάστες που σπάνε, καίνε, λεηλατούν εν ονόματι της θρησκείας τους, τους χαρακτηρίζετε απελπισμένους, ενώ τους Έλληνες που διαμαρτύρονται για όλη αυτή την κατάσταση τους χαρακτηρίζετε ακροδεξιούς;... Έπειτα κ. Λαζόπουλε στο "σύστημα" ανήκετε και εσείς και εξηγούμαστε. "Σύστημα" για εμάς αποτελούν όλοι όσοι έχουν την ικανότητα και δυνατότητα να επηρεάζουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων για μεγάλο χρονικό διάστημα και μέσα από αυτή τη διαδικασία τους ωθούν προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις...! Εσείς λοιπόν κ. Λαζόπουλε έχετε αυτή τη δυνατότητα. Μπορείτε να κατευθύνετε μεγάλο αριθμό ανθρώπων προς μια κατεύθυνση, άρα αποτελείτε μέρος του συστήματος.

Πηγή: www.ellinikiafipnisis.blogspot.com

Περί Φυλετικών Διακρίσεων

2009-06-05T12:04:00.005+03:00

Γενικά όποιος θέλει να συζητάει για κάποιο θέμα συζητάει ήρεμα, ενώ όποιος θέλει απλά να επιβάλλει την άποψή του αρχίζει και φωνάζει εκτοξεύοντας πλήθος χαρακτηρισμών. Όλα πρέπει να τα συζητάμε, ακόμη και τα αυτονόητα, διότι απλούστατα μπορεί μερικά πράγματα να μην είναι όπως μας τα λένε. Εμείς εδώ σήμερα θα συζητήσουμε ήρεμα σχετικά με μία πτυχή του θέματος του ρατσισμού. Εάν δηλαδή υπάρχει διαφορά από λαό σε λαό (σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα) και εάν είναι σωστό να κάνουμε διακρίσεις βάσει των διαφορών αυτών.

Το θέμα της διαβίωσης ομάδων ξένων λαών στην χώρα μας δεν είναι κάτι το καινούργιο. Από πολύ παλιά έχουμε τους τσιγγάνους για παράδειγμα. Όμως γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν αφομοιώθηκαν στην κοινωνία μας και εξακολουθούν πεισματωδώς να αποτελούν ξένο σώμα; Επειδή η ομάδα αυτή δεν επιθυμεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο, τόσο απλό. Έχουμε από την άλλη ανθρώπους που ζουν πολύ λίγα χρόνια στην Ελλάδα (Ισπανούς, Γερμανούς, Γάλλους, Άγγλους) αλλά παρόλα αυτά έχουν ήδη ενταχθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, σχεδόν πλήρως. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στους Ευρωπαίους και στους τσιγγάνους; Η πιο σημαντική είναι η επιθυμία του ίδιου του ανθρώπου για προσαρμογή στην νέα του πατρίδα.

Συνεπώς λοιπόν βλέπουμε ότι η προσαρμογή ενός ανθρώπου ή μίας ομάδας ανθρώπων στο κοινωνικό σύνολο εξαρτάται κυρίως από το κατά πόσον υπάρχει θέληση από τους ίδους τους ξένους να αφομοιωθούν. Είναι προφανές ότι εάν κάποιος δεν θέλει να αφομοιωθεί, τότε δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει η κοινωνία που τον φιλοξενεί ώστε να τον αφομοιώσει. Πιστεύω ότι συμφωνούμε λοιπόν ότι υπάρχουν λαοί που, λόγω της κουλτούρας τους (και άλλων παραγόντων), αφομοιώνονται σε μία ξένη κοινωνία ευκολότερα και άλλοι που αφομοιώνονται δυσκολότερα ή και καθόλου. Το γεγονός αυτό είναι μία πραγματικότητα που δεν αμφισβητείται. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι ελαφρόμυαλοι που θα χαρακτηρίσουν την λογική αυτή φασιστική, ρατσιστική, κτλ. Τι να περιμένει όμως κανείς από ανθρώπους οι οποίοι στερούνται κάθε ίχνους λογικής σκέψεως;

Και τίθεται λοιπόν το εξής λογικό ερώτημα: Εμείς προτιμάμε να έρχονται στην χώρα μας μετανάστες από λαούς που θα αφομοιωθούν στην κοινωνία μας ή από λαούς που δεν θα αφομοιωθούν; Δεν χρειάζεται να έχει κανείς και πολύ μυαλό στο κεφάλι του για να καταλάβει ποιάν από τις δύο αυτές ομάδες προτιμάμε. Γιατί λοιπόν, εφόσον συμφωνούμε με τα παραπάνω (πιστεύω ότι συμφωνούμε) να μην φροντίσουμε να πάρουμε κάποια μέτρα προς αυτήν την κατεύθυνση; Για να μην μας αποκαλέσουν κάποιοι ανόητοι ρατσιστές; Δεν πρέπει να φροντίσουμε για το καλό της κοινωνίας μας; Δεν πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσουμε να λειτουργούμε βάσει της λογικής και όχι της βλακείας;

Η διαφορές ανάμεσα στους διάφορους λαούς υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Εάν θέλουμε να κάνουμε την ζωή μας ευκολότερη μπορούμε να λάβουμε υπόψιν την σημαντική αυτή αλήθεια στις αποφάσεις που παίρνουμε, αποφάσεις που καθορίζουν την ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας. Εάν από την άλλην θέλουμε να αδιαφορούμε για την πραγματικότητα είναι και αυτό δικαίωμά μας, αλλά θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή επέρχονται και οι συνέπειες της ανωριμότητας...

Επιτέλους Φρένο στην Λαθρομετανάστευση

2009-05-22T15:33:00.003+03:00

Δεν πάει πάρα πολύς καιρός από τότε που ο Προκόπης Παυλόπουλος ευχαρίστησε δημοσίως του λαθρομετανάστες που επιλέγουν την χώρα μας για να εγκατασταθούν. Οι λαθρομετανάστες, χάρη στους «φίλους» μας τους Τούρκους, συνέχιζαν να έρχονται όλο και περισσότεροι μέρα με την μέρα ώσπου η κατάσταση άρχισε να γίνεται ανεξέλεγκτη. Τόσο ανεξέλεγκτη που μέχρι και ο Νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός (τον οποίον κανένας δεν έχει τολμήσει να κατηγορήσει ως ρατσιστή ή κάτι παρόμοιο), μέσω συνέντευξής του, απευθύνει μία αγωνιώδη έκκληση.

Σας παραθέτω μερικά αποσπάσματα από την άκρως αποκαλυπτική αυτή συνέντευξη:
Διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν διάφορες «κατηγορίες» κτιρίων: εκείνα στα οποία είχαν κάνει καταλήψεις οι παράνομοι μετανάστες, οίκοι ανοχής, κτίρια όπου συγκεντρώνονται τοξικομανείς και ανθυγιεινές εστίες. Όλη αυτή η κατάσταση αποτελούσε και αποτελεί υγειονομική «βόμβα» στο κέντρο της Αθήνας. Μετά από αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής και διαδοχικές συναντήσεις μαζί τους και επισκέψεις μου στο κέντρο και μέσα στα σπίτια, διαπίστωσα ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί. [...] Παράλληλα, η διαρκής αύξηση των λαθρομεταναστών που έφθαναν στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας διόγκωνε το πρόβλημα. Έτσι, φθάσαμε στο σημείο, πριν από περίπου πέντε μήνες, να καταληφθεί το κτίριο του παλαιού Εφετείου από παράνομους μετανάστες και τώρα εκεί να μένουν 500-700 άτομα. Διαπίστωσα ιδίοις όμμασιν ότι κοιμούνται και ζουν δίπλα στο βούρκο, και αυτό ενέχει πολύ σοβαρούς κινδύνους. Μαζί με δέκα επόπτες υγείας μπήκαμε μέσα και είδαμε τα πράγματα. Γνωρίζαμε την κατάσταση, αλλά, ειλικρινά, δεν περιμέναμε ότι έχει φθάσει σε τέτοια έκταση. Μιλάμε για βούρκο, δίπλα στον οποίο οι άνθρωποι αυτοί κοιμούνται, διαβιούν, και κυριαρχεί μια οσμή που δεν σου επιτρέπει να παραμείνεις παρά μόνο για ελάχιστη ώρα! [...]Πρώτα απ' όλα, η Αστυνομία δεν μπορεί να διώξει τους παράνομους μετανάστες, καθώς η Τουρκία δεν τους δέχεται πίσω· έτσι, παραμένουν εδώ. Χρειάζεται αλλαγή νομοθεσίας για την παράνομη μετανάστευση. [...] Κανείς δεν καταλαβαίνει τους κινδύνους; Εν κατακλείδι, υπάρχει άμεσος κίνδυνος, και φοβάμαι ότι τα χειρότερα έρχονται. (http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=66768)

Κατά τα λεγόμενα του ίδιου του Νομάρχη Αθηνών, εάν δεν γίνει κάτι σύντομα κινδυνεύουμε να ξεσπάσουν επιδημίες και να επανεμφανιστούν ασθένειες η οποίες έχουν εκλείψει εδώ και πολλά χρόνια. Ηπατίτιδα; Χολέρα; Πανούκλα; Ποιος ξέρει τι; Ήδη οι περισσότεροι Αθηναίοι δεν τολμούν να περάσουν από μερικούς δρόμους τους κέντρου (ιδίως αφού δύσει ο ήλιος) λόγω φόβου εγκληματικότητας αλλά φαίνεται ότι σύντομα θα φοβούνται επιπλέον και λόγω ασθενειών. Σας καλώ να σκεφτείτε πρώτα από όλα τι λύση θα προτείνατε εσείς για το πρόβλημα αυτό. Έπειτα να σκεφτείτε τι μας οδήγησε εξ αρχής στην κατάσταση αυτή... Γιατί δεν γίνονται τα ίδια και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες; Μία είναι η βασική διαφορά: Η μετανάστευση (καμμία σχέση με την ΛΑΘΡΟμετανάστευση) είναι ελεγχόμενη. Όταν απουσιάζει ο έλεγχος και η οργάνωση τι πιο λογικό και αναμενόμενο από την αναρχία που περιγράφει και ο Νομάρχης Αθηνών;

Το θέμα δεν είναι τόσο πολύ οι λαθρομετανάστες που βρίσκονται ήδη στην χώρα μας (παρόλο που είναι πολύ σοβαρό θέμα) αλλά το πώς θα εξασφαλίσουμε, τουλάχιστον από εδώ και πέρα, ότι η μετανάστευση θα είναι ελεγχόμενη (ότι δηλαδή θα μπορούν να εισέρχονται στην χώρα ΜΟΝΟ νόμιμοι μετανάστες και όχι παράνομοι). Εάν σταματήσει με κάποιον τρόπο η λαθρομετανάστευση θα βρεθεί κάποια λύση για τους λαθρομετανάστες που είναι ήδη εδώ. Αρκεί αυτός ο αριθμός να μην συνεχίσει να διογκώνεται. Εάν όμως συνεχίσει να διογκώνεται, ειδικά με αυτούς τους ρυθμούς, τότε θέτουμε τους εαυτούς μας σε σοβαρούς κινδύνους. Μια και δεν ενδιαφερόμαστε για το δικό μας συμφέρον τουλάχιστον ας ενδιαφερθούμε για το καλό του λαθρομετανάστη. Το καλό του λοιπόν είναι να έχει λιγότερες πιθανότητες να μπεί στην χώρα αλλά να έχει αξιοπρεπή διαβίωση εφόσον μπεί, ή να έχει περισσότερες πιθανότητες να μπεί αλλά να ζεί χειρότερα και από γουρούνι σε σταύλο;

Για την αριστερά σε αυτήν την χώρα τι να πούμε βέβαια; Οι άνθρωποι αυτοί κόπτονται για να μην διωχθεί ο λαθρομετανάστης αλλά ταυτόχρονα αδιαφορούν τόσο για τις αισχρές συνθήκες διαβίωσής του όσο και για την ίδια την επιβίωσή του. Από την στιγμή που μπαίνει ο λαθρομετανάστης στην χώρα το υποκριτικό ενδιαφέρον τους εξανεμίζεται. Που είναι οι κινητοποιήσεις; Πού το ενδιαφέρον; Πού οι διαδηλώσεις; Πού η προσωπική τους βοήθεια στον λαθρομετανάστη;Πουθενά. Αλλά τι περιμέναμε, μήπως να φιλοξενούσαν και κάποιον από αυτούς στα σπίτια τους; Εδώ γελάμε. Όταν είναι να μπεί στο σπίτι μας σε κοινωνικό επίπεδο (στην χώρα μας δηλαδή) τότε είναι υπέρ, σε ατομικό επίπεδο όμως...

Ομοφυλοφιλία και Ανθρώπινα Δικαιώματα

2009-04-24T09:53:00.003+03:00

Οι ομοφυλόφιλοι επικαλούνται συνεχώς τις πανανθρώπινες αξίες, όπως ατομικά δικαιώματα, ατομικές ελευθερίες, κτλ για να καταστήσουν την ομοφυλοφιλία κοινωνικώς αποδεκτή. Τίθεται όμως ένα ενδιαφέρον ερώτημα: Ενδιαφέρονται πραγματικά για αυτές τις αξίες οι ομοφυλόφιλοι ή απλώς τις επικαλούνται όταν τους συμφέρει αλλά οι ίδιοι δεν τις εφαρμόζουν;

Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα από άρθρο (http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=65989) της εφημερίδας City Press: "Και στο σημείο που ο αναπτυγμένος κόσμος στρέφεται προς την κατάκτηση των ατομικών ελευθεριών όλων ανεξαιρέτως των ατόμων, μία ευειδής νεαρά, η Κάρι Πρίτζιν (φωτό), που ήδη έχει στεφθεί Μις Καλιφόρνια, έχασε το στέμμα της Μις Αμερική εξαιτίας μιας ερώτησης. Στο μαγνητοσκοπημένο τελικό των καλλιστείων για την ανάδειξη της Miss USA, η εντυπωσιακή ξανθιά καλλονή ρωτήθηκε από έναν κριτή τη γνώμη της για το γάμο των ομοφυλοφίλων. Εκείνη, θεωρώντας καλό να εκφράσει τη δική της άποψη και όχι την politically correct, απάντησε ότι «ο γάμος πρέπει να γίνεται ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Δεν έχω σκοπό να προσβάλλω κανέναν, αλλά με αυτές τις αρχές μεγάλωσα». Αυτή η απάντηση της στέρησε το στέμμα, διότι, από ό,τι φαίνεται, κανείς δεν θέλει πραγματικά να ακούσει τη γνώμη του άλλου. Και είναι πάγια τακτική της κοινωνίας οι μειοψηφούσες φωνές όταν γιγαντώνονται να θέλουν να σωπάσουν όσες τις καταπίεσαν τόσα χρόνια."

Ποιο ήταν το έγκλημα της συγκεκριμένης κοπέλας που της στέρησε τον τίτλο τον οποίο είχε κερδίσει με την αξία της; Ότι είπε της γνώμη της σε μία ερώτηση που της έκαναν (έχει σημασία ότι δεν εξέφρασε την άποψή της για αυτό το θέμα από μόνη της). Για τους ομοφυλόφιλους λοιπόν το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και της ελευθεροστομίας δεν υφίσταται όταν πρόκειται να ακουστεί κάτι που δεν είναι της αρεσκείας τους. Πρέπει όλοι δηλαδή να προσέχουμε την κάθε λέξη που χρησιμοποιούμε, λές και ζούμε σε περίοδο χούντας και κάθε λάθος κουβέντα μπορεί να μας κοστίσει την καριέρα μας και την ζωή μας. Και όλα αυτά επειδή υπάρχουν μερικοί άνθρωποι φασιστές που προσπαθούν να εμφανιστούν ως υπέρμαχοι των πανανθρώπινων αξιών μόνο όταν οι αξίες αυτές εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Μας εκπλήσσει το γεγονός αυτό; Μάλλον όχι. Και αυτό επειδή πάντοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας η κοινωνική ομάδα που είχε το πάνω χέρι προσπαθούσε να προστατεύσει παντοιοτρόπως τα συμφέροντά της. Τι σημαίνει αυτό; Ότι είναι αφελής κάποιος εάν πιστεύει ότι οι ομοφυλόφιλοι, έχοντας στα χέρια τους αρκετή εξουσία, δεν θα προσπαθούσαν να καταπιέσουν όλους εμάς. Αυτό αποδεικνύεται εύκολα, καθώς όταν έχοντας σχετικά λίγη εξουσία κατάφεραν αυτό που περιγράφεται στο ανωτέρω άρθρο, εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τι καθεστώς τρομοκρατίας θα εξασκούσαν εάν είχαν την κοινωνική πλειοψηφία. Έτσι όπως οδεύουμε, μόνο να φανταστεί μπορεί κανείς τι πρόκειται να επακολουθήσει στα επερχόμενα χρόνια.

Το θράσος τις μικρής αυτής ομάδας (μικρής σε σχέση με το σύνολο) είναι τελικά πολύ μεγάλο. Είναι αδιανόητο να ασκείται τέτοια πολιτική τρομοκρατίας από ένα υποσύνολο της κοινωνίας εναντίον του συνόλου, ειδικά όταν πρόκειται για μία Δημοκρατική κοινωνία. Αφού λοιπόν και η ομοφυλοφιλική κοινότητα συμπεριφέρεται έτσι, έχει άραγε δικαίωμα να διαμαρτύρεται όταν και η ίδια δέχεται καταπίεση;

ΚΚΕ και Δικομματισμός

2009-04-23T15:10:00.002+03:00

Ακούμε συνεχώς το ΚΚΕ να βάλει εναντίον του δικομματισμού και να καλεί τους πολίτες να απομακρυνθούν από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ενδιαφέρεται όμως πραγματικά το ΚΚΕ να πέσει ο δικομματισμός ή ενδιαφέρεται μόνο εφόσον η πτώση του δικομματισμού έχει να αποφέρει οφέλη για το ίδιο το ΚΚΕ;

Θυμόμαστε όλοι την πρόσφατη ραγδαία άνοδο που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, που φυσικά αποδείχθηκε τελικώς πρόσκαιρη, οφειλόταν στην πτώση των ποσοστών των δύο μεγάλων κομμάτων και ιδίως του ΠΑΣΟΚ. Εφόσον το ΚΚΕ εχθρεύεται τόσο πολύ τον δικομματισμό η εξέλιξη αυτή θα έπρεπε να χαροποιήσει τα στελέχη του. Αντιθέτως, η ηγεσία του ΚΚΕ στράφηκε (αρκετά μουδιασμένη βέβαια καθώς δεν περίμενε να αποκτήσει ένα ανταγωνιστικό τους κόμμα τέτοια μεγάλη άνοδο ενώ οι ίδιοι έμειναν στάσιμοι) εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορώντας τους για χίλια δυο. Μήπως όμως η στάση αυτή ισχύει μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ; Μάλλον όχι, διότι η ίδια ακριβώς στάση τηρείται και για τον αργά αλλά σταθερά ανοδικό ΛΑΟΣ.

Άρα λοιπόν η στάση του ΚΚΕ είναι καθαρώς υποκριτική. Δεν ενδιαφέρεται για τον δικομματισμό αλλά αποκλειστικώς και μόνο για το ιδίον όφελος. Όταν το άθροισμα των ποσοστών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μειώνεται αλλά την διαφορά αυτήν την καρπώνεται κάποιο κόμμα πλην του ΚΚΕ, τότε η ηγεσία του ΚΚΕ (που σύμφωνα με αυτά που διακηρύττει θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένη) αρχίζει και αφρίζει από το κακό της εκστομίζοντας για το "σύμμαχο - στην θεωρία - κατά του δικομματισμού" κόμμα ότι κατηγορίες μπορεί. Πάντοτε βρίσκει φυσικά μία καλή δικαιολογία, καθώς δεν θέλει να αποκαλυφθούν τα ιδιοτελή κίνητρά της, κρίνοντας όλους τους άλλους ως είτε λαϊκιστές, είτε ακραίους, είτε απατεώνες, κτλ (λες και οι ίδιοι αποτελούν την μοναδική εξαίρεση του πολιτικού κόσμου της Ελλάδος).

Δεν είναι και κάτι φοβερά δύσκολο να φτάσει κανείς σε αυτό το συμπέρασμα. Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι η ηγεσία του ΚΚΕ θα προτιμούσε να πέσουν τα ποσοστά του δικομματισμού και ας πέσουν και τα δικά τους ποσοστά; Σε τι θα τους ωφελούσε η πτώση του δικομματισμού εάν αυτό οδηγήσει στην ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων; Το να πέφτει ο δικομματισμός χωρίς να ωφελούνται τα υπόλοιπα μικρά κόμματα είναι ταυτόσημο με την άνοδο του ΚΚΕ. Άρα λοιπόν το ΚΚΕ έχει βρεί έναν τρόπο να ζητάει την ψήφο του λαού αλλά ζητώντας το εμμέσως και πολύ πιο κομψά. Ανάγοντάς το σε ένα σύνθημα που ακούγεται πολύ πιο ευχάριστα από το "ψηφίστε εμάς" ή κάτι παρεμφερές. Το σύνθημα "κάτω ο δικομματισμός".

Θα αναρωτηθεί κανείς: "Μόνο για το ΚΚΕ ισχύει αυτό;". Όχι, ισχύει για όλα τα μικρά κόμματα. Όλα κάνουν χρήση σοφιστικής μπακαλοπολιτικής τέτοιου είδους και για αυτό δεν μπορούν να αυξήσουν σταθερά τα ποσοστά τους. Απλώς το ΚΚΕ είναι αυτό που χρησιμοποιεί κατά κόρον και από πολύ παλιά το σύνθημα αυτό. Αλλά όταν κάποιος δεν έχει προσωπική αξία θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος να ανέβει είναι να πέσουν όλοι οι άλλοι γύρω του (βλέπε και πολιτική "ώριμου φρούτου"). Τελικά αυτός μάλλον είναι και ο καλύτερος τρόπος να στηρίξει ένα μικρό κόμμα τον δικομματισμό, παρουσιάζοντας πλήρη έλλειψη σοβαρότητας.

Τις Πταίει - Μέρος 2

2009-03-26T14:42:00.003+02:00

Ζούμε και θα δούμε στο πετσί μας τις συνέπειες των επεισοδίων του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν κάηκε το κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο. Η ανασφάλεια των πολιτών έχει αυξηθεί και οι πάσης λογής εγκληματίες έχουν αποθρασυνθεί τελείως αφού διεπίστωσαν ότι η αστυνομία έχει καθαρά διακοσμητικό ρόλο. Οι ένοπλες ληστείες, συχνά μετά φόνου, έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο σε όλες τις περιοχές της Αθήνας, και όλη αυτή η κατάσταση πυροδοτήθηκε από την απραξία της αστυνομίας στις καταστροφές των αναρχικών τον Δεκέμβριο.

Η αφορμή των επεισοδίων ήταν ο θάνατος του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, ήταν όμως και ο πραγματικός λόγος; Σχετικά με τον θάνατό του, δύο τινά υπάρχουν. Είτε ο αστυνομικός που πυροβόλησε το έκανε κατόπιν εντολών ή ήταν δική του πρωτοβουλία (δεν θα μπούμε στον κόπο να ασχοληθούμε με το εάν η σφαίρα εξοστρακίστηκε ή όχι). Εάν κάποιος είναι τόσο ανόητος ώστε να θεωρεί ότι δόθηκε σχετική εντολή στον αστυνομικό τότε δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε την συζήτηση. Εφόσον όμως ο αστυνομικός πυροβόλησε από μόνος του, τότε προς τι η όλη φασαρία; Φταίει το κράτος / κυβέρνηση επειδή βρέθηκε ένας βλάξ (ή πωρωμένος, ή τρελός, ας τον χαρακτηρίσει όπως θέλει κανείς) αστυνομικός να πυροβολήσει ένα παιδί;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ασφαλώς ότι το κράτος φταίει έμμεσα. Πιστεύω όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Δηλαδή ότι είτε αμέλησε να κάνει ψυχολογικά τεστ στους αστυνομικούς που κρατάνε όπλο, ή τέλος πάντων δεν πήρε κάποια προληπτικά μέτρα, σχετικά με την προετοιμασία - εκπαίδευση - αξιολόγηση των αστυνομικών, ώστε να αποφευχθεί μία τέτοια κατάσταση. Με αυτήν την λογική όμως το κράτος δεν φταίει - έμμεσα πάντα - όταν παραδείγματος χάριν σκοτώνονται άνθρωποι στους δρόμους λόγω κακοτεχνιών; Το κράτος δεν φταίει που σκοτώθηκαν τα μικρά παιδιά τότε στα Τέμπη; Εκεί όπου τα παιδιά ήταν και πιο μικρά από τον Αλέξη, και πιο πολλά αλλά και επιπλέον δεν προκάλεσαν την τύχη τους (αντίθετα με τον Αλέξη που πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ), εκεί το αφήνουμε να περάσει έτσι; Που είναι οι φασαρίες, οι διαδηλώσεις και οι εξεγέρσεις; Εκεί δεν νοιάζεται κανείς;

Μήπως λοιπόν τελικά ο θάνατος του 15χρονου δεν ήταν η πραγματική αιτία για τις ταραχές αλλά απλώς η αφορμή; Μήπως η πραγματική αιτία ήταν ότι μία συμμορία από νέα παιδία που έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο στα χέρια τους ήθελαν να εκτονωθούν κάπου και ο θάνατος του Αλέξη τους έδωσε την ευκαιρία που ζητούσαν; Μήπως οι ίδιοι που τα σπάνε κάθε χρόνο στο Πολυτεχνείο βαρέθηκαν να περιμένουν έναν ολόκληρο χρόνο για να κάνουν κάτι συναρπαστικό (για αυτούς) που θα τους βγάλει από την ρουτίνα τους και θα ικανοποιήσει τα βάρβαρα ένστικτά τους;

Και κάτι άλλο: μήπως ο λόγος που ηρωοποιήθηκε ο Αλέξης είναι απλώς και μόνο επειδή συμβολίζει τον αγώνα ενάντια στην αστυνομία, μία αστυνομία που είναι το κόκκινο πανί για τους αριστερούς και τους αναρχικούς; Μήπως αν είχε πεθάνει από το χέρι οποιουδήποτε άλλου, π.χ. ενός Γεωργιανού ληστή κατά την διάρκεια μίας διάρρηξης, δεν θα είχε νοιαστεί κανένας αναρχικός και ο θάνατός του θα είχε ξεχαστεί τόσο γρήγορα όσο της κοπέλας στο κατάστημα ΓΕΡΜΑΝΟΣ του Βύρωνα; Λέω, μήπως.

Οι Χλιδάνεργοι

2009-03-10T11:32:00.003+02:00

Το παρακάτω κείμενο κυκλοφορεί εδώ και καιρό στο Διαδίκτυο. Είναι ένα από τα πιο πετυχημένα κείμενα που θίγεί πολύ εύστοχα ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο όλοι μας γνωρίζουμε. Απολαύστε το:

Η φίλη μου η Μαρία ήρθε και με βρήκε για πρώτη φορά τον περσινό Σεπτέμβριο. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιστρέψει από την Αγγλία με το μεταπτυχιακό της, μετά είχε πάει τέσσερις μήνες διακοπές (στο Μπαλί, τη Μύκονο και τη Φλωρεντία), και τώρα είχε έρθει μαυρισμένη και έτοιμη να ξεκινήσει την καριέρα της, και μια νέα ζωή.

"Θέλω να μου βρεις δουλειά στην εταιρία σου", μου είπε με τον επιτακτικό τρόπο που λέει τα πάντα. Ήταν 26 χρονών.

Αν και είμαι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιου είδους διαμεσολαβήσεις, μισάνθρωπος ων, σεβάστηκα το αίτημα της καλής φίλης, ρώτησα και έμαθα ότι πράγματι, υπήρχε μια ανοιχτή θέση στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρίας για την οποία είχα κάνει κάποιες μεταφράσεις, προώθησα το βιογραφικό της και, ικανοποιημένος που έκανα το καλό για έναν συνάνθρωπο, το ξέχασα εντελώς.

Μετά από τρεις μέρες η Μαρία με πήρε τηλέφωνο, έξαλλη.

"Υποδοχή διαφήμισης; Η θέση που μου βρήκες είναι για υποδοχή διαφήμισης; "

"Ποιος; Τι; Ποιος είναι;" είπα (με είχε ξυπνήσει).

"Εγώ έχω κάνει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο και θα πάω να σηκώνω τηλέφωνα για 600 ευρώ;"

Τι είχε γίνει: Η Μαρία δεν είχε πάει στο ραντεβού. Όταν την πήραν τηλέφωνο για να την καλέσουν έμαθε όσα χρειαζόταν να μάθει, και απέρριψε τη δουλειά μονομιάς.

Η Μαρία, βλέπετε, ανήκει σε μια εντελώς νέα κατηγορία Ελλήνων. Πρόκειται για μια υποκατηγορία της διαβόητης «γενιάς των 700 ευρώ», των νεαρών Ελλήνων, δηλαδή, που έχουν αποκτήσει πολύ καλή μόρφωση, και οι οποίοι βγαίνουν σε μια αγορά εργασίας η οποία δεν τους πολυχρειάζεται, και έτσι δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει μισθό αντίστοιχο των σπουδών τους, ή έστω επαρκή για να συντηρηθούν.

Η συγκεκριμένη υποκατηγορία της Μαρίας περιλαμβάνει τους νέους που, αν και δεν βρίσκουν μια καλοπληρωμένη δουλειά, αρνούνται να κάνουν οποιονδήποτε συμβιβασμό στον τρόπο ζωής τους. Μαθημένοι στο χαρτζιλίκι από τους γονείς κατά τη διάρκεια της εφηβείας και των σπουδών, βγαίνοντας στην «αγορά» εξακολουθούν να επιθυμούν να συχνάζουν στα ίδια μαγαζιά, να ψωνίζουν το ίδιο ακριβά προϊόντα, και να κάνουν ακριβώς την ίδια άνετη ζωή που έκαναν πριν.

Είναι οι χλιδάνεργοι, και δεν πρόκειται να θυσιάσουν ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια απ` το life_style_ τους. Όσα κι αν τους πληρώνουν.

Σύμφωνα με μια έρευνα των Νέων , 8 στους 10 νεοπροσληφθέντες στην Ελλάδα αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ. Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Marc για το Έθνος, τo 56% των Ελλήνων ηλικίας 18-30 αμείβεται με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.

Από τους τριαντάρηδες, μόνο το 29,5% ζουν εντελώς ανεξάρτητοι από τους γονείς.

Ένα 31,4% συντηρείται αποκλειστικά από αυτούς.

Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα νούμερα;

Αν κάποιος ξένος τα διαβάσει θα συμπεράνει πως είμαστε μια κοινωνία υπό κατάρρευση, όπου οι νέοι δεν μπορούν να παράγουν πλούτο, οπότε τρώνε τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει η προηγούμενη γενιά, μέχρι αυτός να τελειώσει, οπότε προφανώς η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.

Η ίδια η οικογένεια έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες. Σε όλους τους Μεσογειακούς λαούς εμφανίζεται αυτή η απεριόριστη λατρεία για τα παιδιά, η οποία εύκολα παίρνει όχι-και-πολύ-υγιείς διαστάσεις. Οι γονείς ουσιαστικά «πληρώνουν» το παιδί για να μην τους φύγει. Σε άλλες, βορειότερες χώρες συνηθίζεται να το σουτάρουν (με αγάπη) μόλις τελειώσει το σχολείο, για να τραβήξει το δικό του δρόμο, να κάνει τα δικά του λάθη, να σταθεί στα δικά του πόδια, να μάθει και ωριμάσει. Εδώ έχουμε περιπτώσεις σαν το Θεσσαλονικιό φίλο μου το Στέλιο, που οι γονείς του υποσχέθηκαν αυτοκίνητο αν περάσει στις Πανελλήνιες, με τον όρο να περάσει σε σχολή της Θεσσαλονίκης.

Φυσικά, εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι νέοι που ανήκουν στη «Γενιά των 700 ευρώ», όλων οι γονείς θέλουν να τους φροντίσουν, κάμποσοι από αυτούς τους γονείς είναι και ευκατάστατοι, αλλά δεν γίνονται όλα τα παιδιά χλιδάνεργοι.

Βλέπετε, είναι στη φύση του νέου να θέλει να αυτονομηθεί, να κάνει κάτι στηριγμένος στα δικά του ποδάρια, μόνος, ανεξάρτητος. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη αυτή. Στην πρώτη μου δουλειά προσελήφθην με μισθό 180.000 δραχμές το μήνα (520 ευρώ), εν έτει 2000, σε ηλικία 23 ετών, και ήμουν πανευτυχής. Εκστατικός. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο ζευγάρι παπούτσια που πήρα με τα δικά μου λεφτά.

Μπορεί αυτό να ακούγεται λίγο «Βασιλάκης Καϊλας», αλλά η ανάγκη του ανθρώπου να κάνει πράγματα μόνος του -και κατά συνέπεια να αυτοεπιβεβαιωθεί ως αυτόνομη οντότητα- είναι πανίσχυρη.

Γιατί τότε τόσοι τριαντάρηδες καταπιέζουν αυτή την ανάγκη για να μείνουν στη σφιχτή και γεμάτη ασφάλεια αγκαλιά της τσέπης του μπαμπά;

Είναι απλό: Είναι αρρώστια.

Οι χλιδάνεργοι, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι life_style_ junkies, που επιτρέπουν τον εθισμό τους στην ηδονιστική πλευρά της ζωής, κι ας εγκλωβίζονται έτσι σε μια αέναη εφηβεία.

«Δεν μπορώ να μην ψωνίζω. Δεν γίνεται», λέει μια άλλη φίλη, ας την πούμε Πόπη. «Είναι εθισμός, πηγαίνω στο Mall και θέλω να κατεβάσω τα ράφια, να τα δοκιμάσω όλα, να δώσω την κάρτα μου και να τα πάρω σπίτι μου. Η ντουλάπα μου είναι γεμάτη με ρούχα που δεν φοράω ποτέ, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να αγοράζω διαρκώς καινούρια. Το τηλέφωνό μου στο σπίτι είναι μονίμως κατεβασμένο για να μην με πρήζουν από την τράπεζα -χρωστάω πολλά στην κάρτα. Έχω φεσώσει συγγενείς μέχρι και τρίτου βαθμού, το χαρτζιλίκι με το που το παίρνω φεύγει, ο μισθός το ίδιο».

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί κανείς να καταλογίσει στην κοινωνία του υπερκαταναλωτισμού, και η ύπαρξη των χλιδάνεργων είναι ένα από αυτά. Αλλά δεν φταίνε οι τσάντες και τα παπούτσια αν η γυναίκα που τις ψωνίζει το κάνει με λεφτά που δεν έχει ή δεν έχει βγάλει με τον ιδρώτα της. Ο σφιχτός-όσο-δεν-παίρνει εναγκαλισμός της ελληνικής οικογένειας, που αρνείται να αφήσει τα παιδιά της να ωριμάσουν, δημιουργεί σε συνδυασμό με όλες τις χαρές του life_style_ αυτούς τους αιώνιους εφήβους που προτιμούν να ζήσουν σήμερα ό,τι έχει να τους προσφέρει η ζωή (ο μπαμπάς), παρά να ταλαιπωρηθούν για να το απολαύσουν αύριο.

Ως στάση ζωής αυτή δεν είναι απολύτως καταδικαστέα. Αναρωτιέται όμως κανείς, όταν ο μπαμπάς (ζωή) πάψει να παρέχει, τι θα καταναλώσει ο χλιδάνεργος; Και, ακόμα χειρότερα: Τι θα καταναλώσουν τα παιδιά του;

Προς το παρόν οι χλιδάνεργοι εξακολουθούν να βγαίνουν, να ψωνίζουν, να ταξιδεύουν, να πηγαίνουν σε interviews για δουλειές που δεν χρειάζονται, καθώς ο χρόνος περνά χωρίς συνέπειες. Θα έρθουν συνέπειες στο μέλλον; Έλα ντε.

Είδα τη Μαρία πρόσφατα, καλοντυμένη, αψεγάδιαστη, σε ακριβό εστιατόριο να τρώει με τον -πολύ μεγαλύτερο- φίλο της. Ήταν μια χαρά: Χαρούμενη, ξεκούραστη και, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος των σπουδών της, ακόμα... χλιδάνεργη.

Περί Αξιοπιστίας των ΜΜΕ

2009-03-09T16:57:00.002+02:00

Το βασικό ζήτημα που τίθεται σχετικά με την ενημέρωσή μας από τα ΜΜΕ δεν είναι τόσο η αξιοπιστία των ειδήσεων, όσο σημαντική και αν είναι η αξιοπιστία αυτή, αλλά το κατά πόσον η ενημέρωση είναι ελεγχόμενη. Διότι μπορεί μερικά ρεπορτάζ να μην είναι τόσο αξιόπιστα, όπως συχνά διαπιστώνουμε μερικοί, αλλά το ανθρώπινο αυτό λάθος δεν μπορεί να θεωρηθεί τόσο σημαντικό όσο το ενδεχόμενο να θάβονται ορισμένες ειδήσεις.

Υπάρχουν διαθέσιμα δύο πρόσφατα παραδείγματα τέτοιου είδους όπου φαίνεται να υπάρχει αποσιώπηση σημαντικών ειδήσεων από τα ΜΜΕ. Η πρώτη περίπτωση είναι αυτή του εμπορικού κέντρου "THE MALL", το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης. Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή της δικαστικού Μαρίας Μαργαρίτη η οποία έκανε σημαντικές καταγγελίες και απεργία πείνας απέναντι από το γραφείο του Πρωθυπουργού. Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν να μεταφερθεί σηκωτή στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα. Αρχικά ας αποπειραθούμε να εξηγήσουμε την σημασία των ειδήσεων αυτών.

Στην περίπτωση της Μαργαρίτη οι καταγγελίες της είναι ιδιαιτέρως σοβαρές. Οι καταγγελίες αυτές αφορούν πρώτον παρακράτηση κονδυλίων οικονομικής ενίσχυσης σεισμοπαθών από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς και δεύτερον κύκλωμα παιδεραστίας και σεξουαλικής κακοποίησης γυναικών σε μυστικό χώρο εντός του υπογείου των δικαστηρίων. Ακόμα χειρότερα όμως, ο γνωστός τηλεοπτικός σταθμός BBC έκανε ρεπορτάζ με το θέμα αυτό, διασύροντας έτσι ολόκληρη την χώρα. Εάν κάποιος ισχυριστεί ότι οι κατηγορίες της κυρίας Μαργαρίτη είναι ανεδαφικές και ότι για αυτό δεν προβλήθηκε η είδηση, τότε θα του απαντούσα ότι όταν ένας τηλεοπτικός σταθμός του κύρους και του βεληνεκούς του BBC κάνει ένα τέτοιο ρεπορτάζ (εθνικού διασυρμού δηλαδή), αυτομάτως η είδηση αυτή είναι σημαντική για τον Ελληνικό λαό. Άλλες φορές σε δελτία ειδήσεων έχουμε δεί μέχρι και αναφορές σε ξένες ιστοσελίδες ιδιωτών και συλλόγων για τις οποίες έγινε ρεπορτάζ επειδή κρίθηκαν ανθελληνικές. Μπορεί να συγκριθεί το BBC σε βαρύτητα με μία τέτοια ιστοσελίδα; Η εναλλακτική δικαιολογία είναι ότι εκείνη την ημέρα έτυχε να απεργούν τα ΜΜΕ. Είμαστε σοβαροί ή είμαστε μικρά παιδία; Και την επόμενη γιατί δεν παίχτηκε λοιπόν; Εδώ όταν δεν έχουν ειδήσεις βγάζουν μπαγιατεμένες ειδήσεις από το αρχείο ή κουτσομπολιά που μόνο ειδήσεις δεν είναι. Δηλαδή το περιστατικό αυτό με την Μαργαρίτη δεν άξιζε 60 δευτερόλεπτα από το δελτίο ειδήσεων της επόμενης ημέρας αντί μίας είδησης του στυλ "ποια χαιρέτησε χτες ο Ρουβάς"; Άρα πρόκειται περί γελοίας δικαιολογίας.

Στην περίπτωση του "THE MALL" έχουμε ένα τεράστιο ακίνητο που, εάν δεχτούμε τις κατηγορίες που εκφράζονται από μερικές ανεξάρτητες φωνές, είναι αυθαίρετο και παράνομο, και συνεπώς θα έπρεπε να γκρεμιστεί παρά ταύτα. Το άρθρο του ηλεκτρονικού περιοδικού "ΓΑΛΕΡΑ" που έχει ασχοληθεί με το θέμα (http://www.galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=68) κάνει λόγο για τριπλασιασμό του συντελεστή δόμησης μέσα σε δύο χρόνια από την τότε κυβέρνηση ώστε να εξυπηρετηθεί ο επιχειρηματίας στον οποίο ανήκει το κολοσσιαίο εμπορικό κέντρο. Το να αλλάζουν οι νόμοι για να εξυπηρετηθεί ένας επιχειρηματίας από τα δύο μεγάλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οι οποίοι σε τέτοιες περιπτώσεις γίνονται τα καλύτερα φιλαράκια) είναι ένα τεράστιο διακομματικό σκάνδαλο που ενδιαφέρει τον κάθε πολίτη. Ειδικά εφόσον εμπλέκονται και τα δύο μεγάλα κόμματα στην υπόθεση, το θέμα είναι ακόμη πιο σοβαρό, καθώς αποκαλύπτει ότι οι εκπρόσωποι της διαπλοκής διαθέτουν έναν πανίσχυρο διακομματικό μηχανισμό.

Αυτές οι δύο ειδήσεις δεν θεώρησε ούτε ένας τηλεοπτικός σταθμός ότι άξιζε να προβληθούν; Μήπως ένα τέτοιο θέμα δεν θα ενδιέφερε τον κόσμο και κατά συνέπεια δεν θα έφερνε τηλεθέαση; Προφανώς λοιπόν είτε υπάρχει μία σχέση δούναι και λαβείν μεταξύ των ιδιοκτητών των καναλιών και του εκάστοτε εμπλεκόμενου σε σκάνδαλο (θα κουκουλώσω την είδηση αλλά για αντάλλαγμα θέλω...), είτε δεν θέλουν να προκαλέσουν οι επιχειρηματίες που έχουν τα κανάλια διότι και αυτοί έχουν βρώμικα μυστικά και αποφεύγουν να προκαλέσουν έναν πόλεμο με άλλους επιχειρηματίες ή με το κράτος (εάν με ξεσκεπάσεις θα σε ξεσκεπάσω και εγώ). Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, και όπως αποδεικνύονται μερικά από τα μεγαλύτερα κοράκια είναι τα ελληνικά ΜΜΕ.

Αυτά είναι τα ΜΜΕ που ωρύονται για την διαφθορά αλλά είναι ταυτόχρονα οι πρώτοι διδάξαντες αυτής. Οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούν τους μπλόγκερς για αυτά που οι ίδιοι συνεχώς κάνουν, χρησιμοποιώντας την κατηγορία της αναξιοπιστίας σαν πρόφαση, ενώ στην ουσία προσπαθούν να εξοβελίσουν τον ανταγωνισμό. Αυτή είναι η δημοκρατική χώρα στην οποία νομίζουμε ότι ζούμε. Να την χαιρόμαστε την δημοκρατία μας και την ελευθερία του λόγου μας.

Περί Κοινωνικής Εξέγερσης

2009-03-03T13:23:00.001+02:00

Τα πρόσφατα γεγονότα που ακολούθησαν τον θάνατο του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, τα οποία οδήγησαν στο κάψιμο του κέντρου της Αθήνας, χαρακτηρίζονται από ορισμένους ως "κοινωνική εξέγερση". Είναι όμως τα πράγματα πράγματι έτσι ή μήπως απλά παρέχουμε ιδεολογική κάλυψη σε ένα κοπάδι κοινών εγκληματιών;

Πρώτα από όλα, όταν μιλάμε για μία "κοινωνική εξέγερση" υπονοούμε ότι εξεγείρεται ολόκληρη η κοινωνία, ή έστω ένα μεγάλο κομμάτι της. Μπορεί άραγε να χαρακτηριστεί έτσι αυτό που συνέβη στην περίπτωσή μας, η εκδήλωση καταστροφομανίας μίας ομάδας 100-200 ατόμων; Μίας ομάδας που δεν αντιπροσωπεύει σε καμμία περίπτωση το σύνολο της κοινωνίας; Προφανώς όχι. Κοινωνική εξέγερση μπορεί να θεωρηθεί π.χ. η Γαλλική Επανάσταση, στην οποία συμμετείχε το μεγαλύτερο κομμάτι του Γαλλικού λαού. Κοινωνική εξέγερση μπορεί να θεωρηθεί η επανάσταση των σκλάβων στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κοινωνική εξέγερση ΔΕΝ μπορεί να θεωρηθεί αυτό που έγινε στο κέντρο της Αθήνας.

Δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ για το πώς χαρακτηρίζεται το κάψιμο του Πολυτεχνείου που έχει καθιερωθεί κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου (όχι ότι δεν γίνονται καταστροφές από εξωσχολικούς και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα, απλά το κάψιμο του Πολυτεχνείου έχει καθιερωθεί σαν έθιμο). Αυτή είναι η κοινωνική εξέγερση, η καταστροφή ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος; Μήπως και τότε, όταν τα ίδια άτομα καίνε το πολυτεχνείο (διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι σε γενικές γραμμές οι ίδιοι είναι), οι καταστροφές εκείνες είναι αποτέλεσμα κάποιας φανταστικής κοινωνικής εξέγερσης; Ή μήπως είναι μία ομάδα αναρχικών εγκληματιών που απλά αρέσκεται στο να καταστρέφει ότι βρει;

Άλλο θέμα που τίθεται είναι η ταυτότητα των νεαρών ταραξιών που επανειλημμένως τα σπάνε. Δεν είναι παιδία φτωχών οικογενειών, διότι εάν ήταν τότε στα επεισόδια δεν θα συμμετείχαν 200 άτομα αλλά 100.200 άτομα. Όπως έχει αποδειχτεί και παλιότερα (επί Παπανδρέου), όταν συνελήφθησαν αρκετοί αναρχικοί που είχαν μπει στο Πολυτεχνείο, οι περισσότεροι από τους αναρχικούς ήταν παιδιά ευκατάστατων οικογενειών. Να θυμίσω επίσης ότι γιος βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ χτύπησε σχετικά πρόσφατα μία τράπεζα. Για ποια κοινωνική εξέγερση μιλάμε συνεπώς; Για μερικά κακομαθημένα ανώριμα πλουσιόπαιδα που προσπαθούν να βρουν τρόπο εκτόνωσης;

Ξαναζούμε την εποχή των σοφιστών, όπου ο καθένας προσπαθεί να καλύψει τις επιθυμίες του με ένα ιδεολογικό ένδυμα, ώστε να μπορέσει να τις δικαιολογήσει στο σύνολο, και ίσως να πείσει και μερικούς αφελείς. Όσο δεν καταφέρνουμε να διακρίνουμε την ουσία των πραγμάτων πέρα από τον τρόπο που προσπαθούν να μας τα παρουσιάσουν, τόσο θα συνεχίζουμε να ανεχόμαστε στο σβέρκο μας τις διαφόρων ειδών συμμορίες.

Δημόσια και Ιδιωτική Παιδεία

2009-02-13T14:54:00.003+02:00

"Η Παιδεία πρέπει να είναι δωρεάν". Αυτό είναι το σύνθημα που επαναλαμβάνουν όλοι όσοι είναι κατά της αναγνώρισης των ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Το Πανεπιστήμιο όμως, η ανώτατη δηλαδή εκπαίδευση, δεν είναι η μοναδική βαθμίδα εκπαίδευσης, καθώς υπάρχει η ανώτερη, η μέση και η κατώτερη εκπαίδευση (Λύκειο, Γυμνάσιο, Δημοτικό, ακόμα και παιδικός σταθμός).

Κανένας δεν θέτει σαν θέμα την αναγνώριση των ιδιωτικών σχολείων όλων των βαθμίδων πλήν της ανώτατης. Υπάρχουν ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί που αναγνωρίζονται (τα παιδιά που προέρχονται από εκεί εγγράφονται χωρίς πρόβλημα στο δημόσιο Δημοτικό σχολείο), ιδιωτικά Δημοτικά που αναγνωρίζονται (οι απόφοιτοί τους γίνονται δεκτοί στο δημόσιο Γυμνάσιο) και τέλος ιδιωτικά Γυμνάσια και Λύκεια που αναγνωρίζονται (οι απόφοιτοί τους είναι αναγνωρισμένοι και έχουν δικαίωμα να δώσουν Πανελλήνιες εξετάσεις). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αναγνώριση της ιδιωτικής Παιδείας γιατί δεν μας ενοχλεί; Γιατί δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν να ασχολείται με ιδιωτικά Δημοτικά σχολεία;

Γιατί επικρατεί ιδιαίτερο καθεστώς αποκλειστικά και μόνο στην ανώτατη εκπαίδευση; Ο μόνος λόγος που θα μπορούσα να φανταστώ, είναι ότι η ανώτατη εκπαίδευση θεωρείται πολύ σημαντικότερη από τις υπόλοιπες βαθμίδες και για αυτό δεν αφήνεται στα χέρια ιδιωτικών ιδρυμάτων. Στέκει όμως η λογική αυτή; Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι η εκπαίδευση που λαμβάνουμε στα πρώτα χρόνια της ζωής μας είναι η σημαντικότερη. Πρώτον, διότι εκεί θέτουμε τις βάσεις που θα μας ακολουθήσουν σε όλη την υπόλοιπη ακαδημαϊκή μας πορεία. Είναι προφανές ότι οι βάσεις είναι πάντοτε το σημαντικότερο πράγμα, καθώς μία λάθος ή/και ανεπαρκής προετοιμασία στο Δημοτικό θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στην ακαδημαϊκή (και γενικότερα) πορεία του παιδιού. Πώς είναι δυνατόν ένα παιδί που δεν έχει κατανοήσει ούτε καν την "μέθοδο των τριών" στα Μαθηματικά να ανταποκριθεί στις ανάγκες των τάξεων του Γυμνασίου-Λυκείου; Αυτομάτως δεν αποκλείεται από την ανώτατη εκπαίδευση;

Δεύτερον, διότι αντίθετα με την ανώτερη εκπαίδευση, όπου η εκπαίδευση είναι πιο τεχνικής και επαγγελματικά προσανατολισμένης φύσεως, η κατώτερη εκπαίδευση έχει πολύ ευρύτερο σκοπό από το να μεταδώσει στο παιδί ξερές επιστημονικές γνώσεις. Κατά την ανώτερη εκπαίδευση είναι πια πολύ αργά για να δοθεί βάρος στην ηθοπλαστική πλευρά της Παιδείας, κάτι που είναι δουλειά των πρώτων βαθμίδων, όπως και το να διδάξει στο παιδί τόσο να σκέφτεται σωστά όσο και να εργάζεται σωστά, γνώσεις απαραίτητες για όλη του την ζωή. Πάντως ακόμα και να μην συμφωνεί κάποιος με την λογική που παρουσιάζω, ασφαλώς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο ρόλος των πρώτων εκπαιδευτικών βαθμίδων είναι λιγότερο σημαντικός από αυτόν της ανώτατης.

Αφού λοιπόν ο ρόλος της ανώτατης εκπαίδευσης δεν είναι σημαντικότερος από αυτόν όλων των προηγούμενων βαθμίδων και στις άλλες βαθμίδες τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα αναγνωρίζονται από το κράτος, γιατί δεν αναγνωρίζονται και τα ανώτατα ιδιωτικά ιδρύματα; Εγώ προσωπικά μόνο έναν λόγο μπορώ να φανταστώ και αυτός δεν έχει σχέση ούτε με υψηλά ιδανικά ούτε φυσικά με προστασία της Παιδείας στην χώρα μας. Αλλά δεν θα σας τον πώ, αντιθέτως θα σας αφήσω να τον μαντέψετε...

Δημοσιογραφική Σαβούρα

2009-01-30T11:38:00.001+02:00

Παρακολουθούσα στις χθεσινές ειδήσεις τον δημοσιογράφο κύριο Σρόιτερ να εκστομίζει κατηγορίες περί ρατσισμού προς τους αγρότες της ελληνικής επαρχίας. Αυτό που πυροδότησε τα σχόλια αγανάκτησης του κυρίου αυτού ήταν το σχόλιο ότι οι μαύροι πληρώνονται λιγότερο επειδή είναι πιο νωχελικοί και δουλεύουν με πιο αργούς ρυθμούς. Ο αυτοδιορισμένος αυτός υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεώρησε απαράδεκτο να κρίνεται η ταχύτητα της δουλειάς του καθενός από την εθνικότητά του. Εκ πρώτης όψεως αυτά που είπε ο κύριος Σρόιτερ ακούγονται ωραία και ευγενικά, είναι όμως πράγματι έτσι;

Μου είχε κάνει πάρα πολύ εντύπωση όταν είχα πρωτοακούσει για την εργατικότητα, αν όχι εργασιομανία, των Γιαπωνέζων. Οι άνθρωποι αυτοί αρνούνται ακόμα και να πάρουν την νόμιμη άδειά τους, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται η επιχείρηση να τους δίνει την άδεια υποχρεωτικά. Δύσκολο για έναν Έλληνα, αλλά και για οποιονδήποτε Ευρωπαίο, να φανταστεί κάτι τέτοιο. Εάν όμως θέλουμε να αναζητήσουμε άλλο, πιο κοντινό παράδειγμα, υπάρχει ένα εδώ στην Ευρωπαϊκή γειτονιά μας. Το παράδειγμα αυτό είναι η εργατικότητα των Γερμανών, την οποίαν όλοι πιστεύω αναγνωρίζουμε. Άρα λοιπόν είναι σωστό αν ισχυριστούμε ότι οι Γιαπωνέζοι εργάζονται με εντονότερους ρυθμούς από εμάς τους Έλληνες, όπως και ότι οι Γερμανοί είναι πιο εργατικοί από π.χ. τους Ιταλούς και τους Ισπανούς; Οι κοινώς παραδεκτές αυτές αλήθειες κύριε Σρόιτερ τι είναι, ρατσιστικές μήπως;

Βλέπουμε λοιπόν ότι από έθνος σε έθνος υπάρχει διαφορά, όχι μόνο στην εργατικότητα, αλλά σε πολλούς τομείς. Αυτή είναι μία πραγματικότητα που ασφαλώς δεν συνεπάγεται ότι η αξία της ζωής του καθενός εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία εργάζεται. Όμως είναι πολύ λογικό – και δίκαιο – ο καθένας να αμείβεται βάσει της εργασίας που παράγει. Και στην δική μας κοινωνία έτσι δεν είναι; Ο εργατικός άνθρωπος καταλήγει να προάγεται και κατά συνέπεια να αμείβεται καλύτερα. Ξαναγυρνώντας στο εθνικό επίπεδο, πολλά πράγματα, έτσι και οι ρυθμοί εργασίας, εξαρτώνται από το θέμα της κουλτούρας που έχει ο κάθε λαός. Άλλοι λαοί είναι πιο χαλαροί και άλλοι πιο «στην τσίτα» όταν εργάζονται. Τι να πούμε δηλαδή, να πούμε ψέμματα ότι όλοι είναι ακριβώς το ίδιο; Σημαντικό ρόλο παίζει και το κλίμα: στις χώρες που έχει εξαιρετική ζέστη (π.χ. Αφρική) ο κόσμος αναγκαστικά μαθαίνει να δουλεύει με πιο χαλαρούς ρυθμούς για ευνόητους λόγους.

Και μετά από όλα αυτά, έχουμε λοιπόν κάποιους δημοσιογράφους που σαν μία αγέλη από λυσσασμένα σκυλιά χυμάνε να κατασπαράξουν τον κάθε καημένο που λέει μία αλήθεια, επειδή είτε η αλήθεια αυτή δεν συνάδει με την ιδεολογία τους είτε προσπαθούν να το παίξουν ηθικοί στον κόσμο. Πρόκειται για μία κλίκα ηθικολόγων που φυσικά καμμία σχέση με ηθική δεν έχει, καθώς οι ίδιοι είναι από τα χειρότερα αποβράσματα της κοινωνίας και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματά της. Άνθρωποι κατά βάση αμόρφωτοι, ανόητοι και βαθιά συμπλεγματικοί που έχουν βαφτίσει το επάγγελμά τους λειτούργημα. Καλύτερα κάντε απλά την δουλειά σας κύριοι και κρατήστε τα ανόητα σχόλιά σας για τους εαυτούς σας. Εάν καταφέρνατε πρώτα να είστε ηθικοί στην δική σας προσωπική ζωή, τότε δεν θα γινόσασταν τόσο γελοίοι όταν κάνετε κριτική αφ’ υψηλού για τους άλλους.

Θα κλείσω με μία προσωπική ερώτηση προς τον κύριο Σρόιτερ: Εσείς καλέ μου κύριε, που καταδικάζετε περιστατικά σαν αυτό που αναφέρατε, εάν θέλατε να φτιάξετε κάτι στο σπίτι σας και είχατε την επιλογή να καλέσετε είτε έναν Έλληνα τεχνίτη που θα σας έκοβε και απόδειξη αλλά θα σας χρέωνε πολλά είτε έναν λαθρομετανάστη που θα έπαιρνε λίγα και χωρίς απόδειξη, ποιόν από τους δύο θα επιλέγατε; Ασφαλώς τον δεύτερο, και μη μου πείτε ότι θα του δίνατε όσα ζητάει για την ίδια δουλειά ο Έλληνας, διότι πραγματικά δεν θα σας πιστέψω (ούτε εγώ ούτε και κανένας άλλος).

Δωρεάν Παιδεία και Ανοικτό Πανεπιστήμιο

2009-01-23T11:34:00.001+02:00

Το βασικό επιχείρημα για την μη αναγνώριση των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων είναι ότι η Παιδεία στην χώρα μας πρέπει να παρέχεται δωρεάν σε όλους. Η δωρεάν Παιδεία είναι το σύνθημα που βγάζει κάθε φορά μεγάλη μερίδα του κόσμου στους δρόμους, είναι η αιτία για καταλήψεις σε σχολεία και Πανεπιστήμια, και αποτελεί γενικότερα πεδίο κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων. Είναι όμως η Δημόσια Παιδεία πράγματι δωρεάν;

Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς θεσμούς. Τα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά του προγράμματα έχουν τόση ζήτηση που μόνο ένας στους δέκα περίπου γίνεται δεκτός. Όμως το Ανοικτό Πανεπιστήμιο έχει δίδακτρα και μάλιστα ιδιαιτέρως υψηλά. Όσον αφορά τα προπτυχιακά (τα μεταπτυχιακά είναι ακόμη ακριβότερα), το κάθε μάθημα κοστίζει 700 Ευρώ και για να αποφοιτήσει κανείς χρειάζεται 12 μαθήματα. Σύνολο 8.400 Ευρώ δηλαδή για το πτυχίο ενός Δημοσίου Πανεπιστημίου. Το διανοείστε; Ας σημειωθεί ότι το κόστος αυτό είναι της τάξεως των διδάκτρων των ιδιωτικών σχολών.

Παρένθεση: Η δικαιολογία του Ανοικτού Πανεπιστημίου για τα δίδακτρα, ότι αποτελούν τα έξοδα του κάθε μαθήματος για αλληλογραφία κτλ (λόγω του ότι οι φοιτητές φοιτούν στο ΑΕΠ εξ αποστάσεως) είναι τουλάχιστον γελοία. Τι έξοδα είναι αυτά από την στιγμή που η όλη δουλειά γίνεται μέσω Διαδικτύου; Αλλά και για την αλληλογραφία, δικαιολογείται ένα τεράστιο ποσό; Έστω ότι για κάθε μάθημα το τμήμα αποτελείται από 30 φοιτητές (υποψιάζομαι ότι αποτελείται από ακόμα περισσότερους), τα έξοδα του τμήματος είναι 700 * 30 = 21.000 Ευρώ δηλαδή;; Ούτε μικρό παιδί δεν θα το πίστευε αυτό...

Άρα λοιπόν την ίδια στιγμή που χαλάει κυριολεκτικά ο κόσμος για να μην αναγνωριστούν τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ώστε να παραμείνει η Παιδεία δωρεάν για όλους, την ίδια ακριβώς στιγμή κανένας απολύτως δεν παραπονιέται για κάτι που είναι εντελώς απαράδεκτο: υψηλότατα δίδακτρα σε ένα Ανώτατο Δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Περισσεύει φαίνεται η υποκρισία σε πολλούς, καθιστώντας σαφές ότι κανένας από αυτούς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για την Παιδεία, και ότι η όλη φασαρία γίνεται με πρόσχημα την προστασία της δωρεάν Παιδείας αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους.

Ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι; Αυτό είναι καθαρό και ξάστερο: η αύξηση του ανταγωνισμού για τις θέσεις του Δημοσίου. Το κράτος λοιπόν μας κοροϊδεύει κατάφατσα και κανένας δεν αντιδράει, απλά επειδή κανένας δεν νοιάζεται. Κανένας δεν νοιάζεται ούτε για την Παιδεία ούτε για την αδικία, το μόνο που μας νοιάζει είναι δυστυχώς ο εαυτούλης μας και το συμφέρον μας.

Ράδιο – Προπαγάνδα – Αρβύλα

2009-01-08T15:06:00.001+02:00

Είναι πραγματικά να κανείς τραβάει τα μαλλιά του με αυτά που ακούει σε διάφορες εκπομπές. Ειδικά στην χθεσινή εκπομπή του «Ράδιο Αρβύλα» άκουσα απίστευτα πράγματα. Μία παρέα από νέα αλλά ανώριμα παιδιά, με επικεφαλή τον Αντώνη Κανάκη που είναι και ο πιο ακραίος, κάνουν μία σειρά από άστοχα σχόλια, προπαγανδίζοντας, εν αγνοία τους προφανώς, υπέρ φασιστικών ακροαριστερών λογικών. Ναι, ο φασισμός δεν έχει ούτε χρώμα ούτε κατεύθυνση, προέρχεται και από δεξιά και από αριστερά.

Το πρώτο εξωφρενικό είναι ότι ο Αντώνης Κανάκης αγανακτούσε και φωνασκούσε επειδή ακούστηκαν στην τηλεόραση οι φωνές μερικών ανθρώπων για τους οποίους πιστεύει προφανώς ότι δεν έχουν δικαίωμα να μιλάνε. Κοινός φασισμός δηλαδή. Σε μία Δημοκρατία κύριε Κανάκη, θα έπρεπε να ξέρετε ότι ΟΛΟΙ έχουν δικαίωμα να ομιλούν, και ναι, ακόμα και ο χειρότερος φασίστας. Εάν αρχίσουμε να κάνουμε εξαιρέσεις, τότε δεν θα έχουμε διαφορά με παρελθόντα καθεστώτα που είμαι σίγουρος ότι καταδικάζετε. Η επόμενη άστοχη κατηγορία ήταν προς τους δημοσιογράφους που, χάρην τηλεθέασης, προβάλουν τις δηλώσεις αυτών των ανθρώπων. Μα κύριε Κανάκη μου, δεν σας έχω για τόσο αφελή άνθρωπο. Πότε έχετε δεί εσείς να γίνεται κάτι στην τηλεόραση που δεν έχει στόχο την τηλεθέαση; Προφανώς ποτέ. Τώρα σας έπιασε το κόψιμο και αρχίσατε τις διαμαρτυρίες; Όταν δηλαδή βομβάρδιζαν τον κόσμο οι τηλεοράσεις με τα ακριβώς αντίθετα μηνύματα, με τα οποία συμφωνείτε ιδεολογικώς, τότε ήταν καλά επειδή σας συνέφερε; Είπατε ότι δεν είναι σωστό να βομβαρδίζονται τα νέα παιδιά με τις ιδέες των ανθρώπων αυτών επειδή τις θεωρείτε λανθασμένες; Και ποιος σας είπε ότι εσείς αποφασίζετε ποιες ιδέες είναι σωστές και ποιες όχι κύριε Κανάκη – Παπαδόπουλε; Θα σας προκαλέσει σοκ, αλλά εγώ γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που θεωρούν τις δικές σας ιδέες αρνητικά μηνύματα για τα νέα παιδιά. Σημαίνει αυτό ότι έχουμε το δικαίωμα να προσπαθούμε να σας φιμώσουμε; Ε λοιπόν όχι κύριε Κανάκη, δεν θα μας μάθετε εσείς και η παρέα σας τι είναι σωστό και τι δεν είναι. Και αν νομίζεται ότι εσείς έχετε πάντα δίκιο, τότε μάλλον τα έχετε μπλέξει, διότι προφανώς νομίζετε ότι είστε ο Πάπας. Θα με ρωτήσετε: «Μα γιατί καλέ μου κύριε είναι οι δικές μου ιδέες βλαβερές για την νεολαία;» Και εγώ θα σας δώσω ένα από τα πολλά διαθέσιμα παραδείγματα: Εσείς δεν είπατε σε ανύποπτο χρόνο σε εκπομπή του Ράδιο Αρβύλα «τι νόμοι και μαλακίες...»; Για εσάς και τους ομοίους σας κύριε Κανάκη και Σια, τους αναρχικούς, οι νόμοι μπορεί να είναι μαλακίες. Για εμάς τους υπολοίπους οι νόμοι είναι το θεμέλιο κάθε εύνομης κοινωνίας, το απαραίτητο δομικό στοιχείο του πολιτισμού. Εμείς τα παιδιά μας δεν θέλουμε να μεγαλώσουν με την ανώριμη και επικίνδυνη αναρχοϊδεολογία σας.

Και τέλος η υπέρτατη ανοησία, ότι η περίπτωση του αστυνομικού που πυροβολήθηκε δεν έχει σχέση με τον θάνατο του 16χρονου. Πρώτον, εάν η πολιτεία είχε κρατήσει υπεύθυνη στάση, αποθαρρύνοντας τους επίδοξους αναρχοφονιάδες, εσείς πιστεύετε ότι ο αστυνομικός αυτήν την στιγμή θα πάλευε για την ζωή του; Όταν σαν κράτος αφήνεις κάθε χρόνο μερικά κακομαθημένα πλουσιόπαιδα (στην πλειοψηφία τους) που το παίζουν – διότι δεν είναι – αριστεροί να καίνε το Πολυτεχνείο, δεν θεωρείτε ότι αποθρασύνεις τον κάθε εγκληματία να κάνει ότι του καπνίσει (αυτά όμως δεν σας πειράζουν); Ο εγκληματίας το ίδιο ενθαρρύνεται μέσα σε ένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος, και το ίδιο σε ένα ξέφραγκο αμπέλι όπου βλέπει ότι ακόμα και οι αναρχικοί που καταστρέφουν το κέντρο της Αθήνας παραμένουν ατιμώρητοι; Και μάλιστα το επιχείρημα του κυρίου Κανάκη, είναι ότι είναι πολύ πιο σοβαρό να πυροβοληθεί ένα παιδί από αστυνομικό, ο οποίος αστυνομικός έχει ρόλο να μας φυλάει, παρά εάν μία τρομοκρατική οργάνωση δολοφόνων πυροβολήσει έναν αστυνομικό, ο οποίος υπάρχει για να μας προστατεύει και γνωρίζει εκ των προτέρων τους κινδύνους. Εγώ κύριε Κανάκη πρώτον θα σας αντιστρέψω το επιχείρημά σας και θα σας ρωτήσω: Πολύ περισσότερο δεν αξίζει να τιμηθεί ως ήρωας ένας άνθρωπος που ριψοκινδυνεύει καθημερινά την ζωή του για χάρη μας, από ένα παιδί που πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ; Είναι ήρωας ο αναρχικός που προκαλεί επεισόδια στους δρόμους και δεν είναι αυτός που χύνει το αίμα του για να μπορείτε εσείς και όλοι οι υπόλοιποι να κοιμόμαστε ήσυχοι; Δεύτερον, η σειρά σοβαρότητας που δίνετε στα δύο περιστατικά αγαπητέ δεν ισχύει. Αυτό επειδή το να κάνει ένας βλάκας αστυνομικός κάτι τέτοιο (ο οποίος σαφέστατα πρέπει να δικαστεί και να τιμωρηθεί παραδειγματικά για όσες κατηγορίες βρεθεί ένοχος) δεν έχει τις ίδιες συνέπειες που έχει ο πυροβολισμός εις βάρος ενός αστυνομικού. Εκτός εάν κανείς πιστεύει ότι τέτοια περιστατικά θα ενθαρρύνουν τον νέο άνθρωπο να πάει να γίνει αστυνομικός για να παίρνει έναν μισθό της πείνας και επιπλέον να δέχεται και σφαίρες στα καλά καθούμενα. Ούτε η διεθνής φήμη της χώρας πλήττεται το ίδιο όταν δολοφονούνται αστυνομικοί από δολοφονικές οργανώσεις (που το κάνουν επί τούτοις) και το ίδιο όταν, έστω από χέρι αστυνομικού, πεθαίνει εξ αιτίας μιας κακής στιγμής ένας νέος, κάτι που αποτελεί και μεμονωμένη περίπτωση, καθώς ο φόνος των νέων από αστυνομικούς είναι κάτι εκτός του φυσιολογικού.

Και τέλος το εξής απλό. Εάν αύριο μια παρέα 16χρονων απαγάγει έναν άνθρωπο και ένας από τους νεαρούς πυροβοληθεί και πεθάνει (κακώς φυσικά) από έναν αστυνομικό, θεωρείτε εσείς όλοι ότι ο νεαρός πρέπει να ηρωοποιηθεί επειδή πυροβολήθηκε; Όπως και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, είναι λυπηρό να σκοτώνονται νέοι άνθρωποι, αλλά μέχρι του σημείου να ηρωοποιηθούν δεν υπάρχει τεράστια απόσταση; Και ήρωας γιατί; Επειδή πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ, ή επειδή λήστεψε μία τράπεζα; Είμαστε σοβαροί επιτέλους ή έχουμε ξεφύγει τελείως; Αυτό είναι το μήνυμα που θεωρείται εσείς σωστό για τα παιδιά αλλά και για την ευρύτερη κοινωνία; Ότι όποιος πετάει πέτρες στα ΜΑΤ είναι ήρωας; Διότι δεν τον ηρωοποιήσατε εσείς και μερικοί άλλοι κουφιοκεφαλάκιδες απλά και μόνο επειδή σκοτώθηκε, αφού πολλά νέα παιδιά αδικοχάνονται καθημερινά. Αυτά γιατί δεν θεωρήθηκαν ήρωες; Άρα λοιπόν αποδεικνύεται ότι το συγκεκριμένο παιδί έγινε ήρωας αποκλειστικά και μόνο επειδή πέταγε πέτρες στα ΜΑΤ.

Είπατε τέλος ότι δεν υποστηρίζετε αυτούς που τα σπάνε, αλλά αυτούς που είναι αναρχικοί στην σκέψη. Ιδιαίτερα αφελής τρόπος σκέψης μου φαίνεται αυτός. Δηλαδή αυτός που είναι αναρχικός στην σκέψη δεν είναι πολύ κοντά στο να σπάει μαγαζιά από έναν άλλον απλό άνθρωπο; Ή μήπως έχετε την ψευδαίσθηση ότι μία ιδέα μένει πάντα στο ιδανικό-θεωρητικό επίπεδο και δεν παραποιείται; Μήπως όποιος είναι Χριστιανός είναι και πραγματικός Χριστιανός, ή όποιος είναι αριστερός είναι πραγματικά αριστερός; Ούτε ένας στους εκατό... Άρα ή αφελής είστε είτε κακοήθης (πιστεύω το πρώτο). Διότι πώς είστε υπέρ των σωστών αστυνομικών (όπως ισχυρίζεστε) εφόσον είστε υπέρ της αναρχίας και συνεπώς κατά οποιασδήποτε αρχής που δουλειά της είναι να επιβάλει την τάξη; Αφού η αναρχία είναι εντελώς αντίθετη σαν ιδεολογία με κάθε έννοια κράτους, αστυνομίας, κτλ. Άρα λοιπόν είτε η υποκρισία περιττεύει ή συγχέετε τις έννοιες στο μυαλό σας.

Πιστεύω ακράδαντα και θέλω να πιστεύω ότι η παρέα του Ράδιο Αρβύλα έχει τις καλύτερες των προθέσεων και κάνει αυτό που θεωρεί σωστό. Απλά αγωνίζεται για τους λάθος λόγους. Είναι λυπηρό όταν βλέπει κανείς ότι οι νέοι ειδικά άνθρωποι δεν είναι ικανοί να σκεφτούν λογικά και παρασύρονται τόσο εύκολα από βλακώδεις ιδεολογίες. Τι να πω, ίσως αν αυτό το κείμενο φτάσει στα χέρια τους να αποτελέσει έναυσμα για να δουν τα πράγματα και από μία διαφορετική οπτική γωνία. Εκτός εάν κάποια στιγμή αναγκαστούν να δουν τα πράγματα διαφορετικά εκ των πραγμάτων, αν ποτέ η θεία δίκη (το οποίο απεύχομαι) αποφασίσει να βάλει καμμία ομάδα αναρχικών να τους καταστρέψει την δική τους περιουσία.

Άδωνης Γεωργιάδης

2009-01-08T12:31:00.001+02:00

Τον τελευταίο καιρό έχουν βρει ευκαιρία όλοι όσοι δεν τον συμπαθούν να του επιτεθούν. Ο Άδωνης Γεωργιάδης (ή αλλιώς όπως τα προτιμάει και ο ίδιος «Άδωνις Γεωργιάδης») είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα, και όχι άδικα, καθώς είτε τον συμπαθείς είτε όχι, δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις ότι ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους πολιτικούς. Οι κατηγορίες που εκτοξεύονται εις βάρος του είναι κυρίως δύο: Το επάγγελμά του και η γυναίκα του.

Όσον αφορά το επάγγελμα, πολλοί τον ψέγουν επειδή όντας πολιτικός παρουσιάζει βιβλία στην τηλεόραση. Καταρχήν το επάγγελμα του ανθρώπου είναι εκδότης, η δουλειά του είναι τα βιβλία, αυτήν την δουλειά έκανε και πριν κατέβει στην πολιτική, με εκπομπές, ομιλίες, συνέδρια και πάσης μορφής εκδηλώσεις. Όχι μόνο η δουλειά αυτή δεν είναι ανήθικη, αλλά ο χώρος των βιβλίων είναι ένας από τους σοβαρότερους χώρους. Πολλοί παραβλέπουν το γεγονός ότι δεν πρόκειται απλά για μία εκπομπή παρουσίας και πώλησης βιβλίων, καθώς υπάρχει ακόμα σημαντικότερο ιδεολογικό κίνητρο. Εγώ προσωπικά βλέπω την εκπομπή αυτή (μεταφορικά, διότι κυριολεκτικά δεν μπορώ να την δω λόγω ωραρίου εργασίας) πολύ λιγότερο ως τηλεμάρκετινγκ και πολύ περισσότερο ως ιδεολογική δραστηριότητα.

Ακούγεται συχνά και η κατηγορία του κέρδους, ότι δηλαδή ο σκοπός του συγκεκριμένου ανθρώπου είναι μόνο να πουλήσει (το οικονομικό του δηλαδή όφελος). Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι που με κάνουν να δυσκολεύομαι να πιστέψω κάτι τέτοιο. Πρώτον τα βιβλία που παρουσιάζει είναι συχνά άλλων εκδόσεων (τις οποίες και επαινεί δημοσίως) και όχι των εκδόσεων Γεωργιάδη. Είναι προφανές ότι μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους θα είχε πουλώντας τα βιβλία των δικών του εκδόσεων. Άλλωστε τον έχω ακούσει προσωπικά να αναφέρεται ονομαστικά και σε άλλους εκδοτικούς οίκους που εκδίδουν αρχαίους συγγραφείς (όπως π.χ. ο Κάκτος). Άλλωστε για πιο περιθώριο κέρδους μιλάμε όταν συχνά η έκπτωση είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που θα βρει κάποιος σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο της Αθήνας (όλα μα όλα τα βιβλιοπωλεία έχουν πάντοτε 10% έκπτωση). Σε μερικές περιπτώσεις, η έκπτωση που προσφέρεται από την εκπομπή υπερβαίνει το 50%!

Η δεύτερη κατηγορία έχει να κάνει με την γυναίκα του, καθώς αφού δεν μπορούν να πλήξουν απ’ ευθείας τον ίδιο, προσπαθούν να τον πλήξουν έμμεσα μέσω εκείνης. Το βασικό ερώτημα είναι γιατί την άφησε να κάνει μία τέτοια, χαμηλού επιπέδου, εκπομπή («Η στιγμή της αλήθειας»). Ποιοι είναι όμως αυτοί που πετούν τις κατηγορίες αυτές; Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να κάνουν κουμάντο την δική τους οικογένεια αλλά εύκολα κάνουν κρίσεις για το τι θα έπρεπε να κάνει ο οποιοσδήποτε άλλος. Οι άνθρωποι που δεν μπορούν να επιβληθούν ούτε καν στο παιδί τους και να το κάνουν να μεγαλώσει σωστά, οι άνθρωποι που φυσικά στις δικές τους γυναίκες δεν θα μπορούσαν ποτέ να επιβάλουν το σωστό ή πιο συγκεκριμένα να τις απέτρεπαν από το να παρουσίαζαν ένα τέτοιο τηλεπαιχνίδι εάν τους δινόταν η ευκαιρία. Όπως λέει και η παροιμία: «Η καμήλα βλέπει πάντα τις καμπούρες των άλλων και ποτέ την δική της»...

Άλλωστε ποιος δεν θα υποστήριζε δημοσίως την γυναίκα του; Και που ξέρει ο καθένας τι έχουν πει μεταξύ τους; Πόσοι από εμάς στηρίζουμε τις επιλογές των συντρόφων μας χωρίς ταυτόχρονα να συμφωνούμε με αυτές; Τι άλλο μπορείς να κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις; Η κοπέλα είναι αντιπαθής, σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον του άντρα της. Εξ’ άλλου είναι απολύτως σίγουρο ότι οι γυναίκες πολλών από εμάς θα δεχόντουσαν να παρουσιάσουν ένα τέτοιου είδους τηλεπαιχνίδι, ειδικά εάν επρόκειτο για έναν παχυλό μισθό. Ας αναρωτηθεί κανείς: ποιοι είναι οι άνθρωποι που βλέπουν όλα αυτά τα τηλεσκουπίδια (όχι μόνο το συγκεκριμένο) για να καταλάβει για τι λαό μιλάμε. Ένα είναι σίγουρο: ο άνθρωπος πρέπει να κρίνεται αποκλειστικά για τις δικές του πράξεις και όχι για τις πράξεις των άλλων. Οτιδήποτε άλλο είναι χτύπημα κάτω από το τραπέζι.

Είμαστε άνθρωποι που προσπαθούμε με κάθε τρόπο να υποβιβάσουμε τους γύρω μας και κυρίως αυτούς που δεν συμπαθούμε. Είμαστε πάντα έτοιμοι να δώσουμε συμβουλές σε οποιονδήποτε γύρω μας, εκτός από τον εαυτό μας. Εάν θέλουμε να κατηγορήσουμε κάποιον, τουλάχιστον ας βρούμε κάποιο πραγματικό έρεισμα και όχι ανοησίες. Και εάν βρίσκουμε τα πάντα εύκολα στις ζωές των άλλων ας προσπαθήσουμε για μία έστω στιγμή να εφαρμόσουμε τις θεωρίες μας και στην δική μας ζωή. Είναι ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε την αυτογελοιοποίηση.

Εκτροφείο Φασιστών, η Ελλάς

2009-01-07T15:14:00.003+02:00

Περιτριγυριζόμαστε από φασίστες. Μην πάει αλλού το μυαλό σας, δεν εννοώ «φασίστες» όπως το εννοεί ο πολύς κόσμος. Εννοώ τους φασίστες σε λογική, τους φασίστες που νομίζουν ότι πολεμούν τον φασισμό χωρίς να καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι είναι οι μεγαλύτεροι και οι πιο επικίνδυνοι φασίστες. Μιλάω για μία ολόκληρη γενιά που ενώ μεγαλώνει τρέφοντας απέχθεια στον φανερό φασισμό, ταυτόχρονα, χωρίς να το καταλαβαίνει, στην πράξη έχει τις περισσότερο φασιστικές ιδέες από όλους.

Σε μία πρόσφατη εκπομπή του Χαρδαβέλα, όπου είχε προσκαλέσει και μερικά νέα παιδιά (μαθητές Λυκείου), κάποιο παιδί εξέφρασε την αγανάκτηση του για το γεγονός ότι βρέθηκε δικηγόρος να υπερασπίσει τον αστυνομικό που πυροβόλησε τον 16χρονο. Κάτι δηλαδή που το ορίζει όχι μόνο το σύνταγμα, αλλά και ο ηθικός νόμος κάθε πολιτισμένης κοινωνίας, θεωρείται από ένα παιδί του Λυκείου ως απαράδεκτο γεγονός. Μήπως δεν γνωρίζει το παιδί αυτό ότι και ο χειρότερος δολοφόνος έχει δικαίωμα σε υπεράσπιση; Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ότι υπάρχει πάντα μία πιθανότητα ο κατηγορούμενος να είναι ένοχος.

Και τίθεται η ερώτηση: Είναι καλύτερα να δώσεις δικαίωμα υπεράσπισης στο δικαστήριο σε 100 αποβράσματα της κοινωνίας όταν υπάρχει ανάμεσά τους και ένας αθώος, ή να τους καταδικάσεις όλους; Η απάντηση είναι προφανής... Επιπλέον, υπήρξε έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια λόγου των επιχειρημάτων του δικηγόρου του αστυνομικού, του Κούγια, στα οποία κατέφυγε για να υπερασπιστεί τον κατηγορούμενο. Δηλαδή όταν σε άλλες περιπτώσεις δηλώνει ο συνήγορος ότι ο κατηγορούμενος π.χ. δεν έχει σώας τας φρένας, όπου όλου γνωρίζουμε ότι πρόκειται για ψεύτικη δικαιολογία που θα αποφέρει λιγότερα χρόνια φυλακής, εκεί γιατί δεν υπάρχει κοινωνική κατακραυγή; Η αποστολή του δικηγόρου είναι σαφής: Πρέπει με κάθε τρόπο να προστατεύσει τον πελάτη του.

Η υποκρισία της κοινωνίας μας προκαλεί αηδία και αγανάκτηση. Πρώτον, σε άλλες περιπτώσεις που έχουν σκοτωθεί και ακόμα περισσότερα νέα και αθώα παιδιά (π.χ. στο ατύχημα στα Τέμπη), γιατί δεν υπήρξε τέτοια κινητοποίηση και αγανάκτηση κατά των υπευθύνων; Εκεί το έγκλημα ήταν ακόμα μεγαλύτερο καθώς χάθηκαν πολλά παιδιά. Δεύτερον, πόσοι θάνατοι αστυνομικών έχουν σημειωθεί τα τελευταία μόνο χρόνια; Πόσοι αστυνομικοί, και μάλιστα με οικογένειες και μικρά παιδιά, έχουν πάει στο νοσοκομείο με σοβαρά εγκαύματα από μολότοφ αναρχικών, με σπασμένα άκρα, κτλ; Γιατί δεν ασχολείται κανένας με αυτές τις περιπτώσεις; Οι δικές τους ζωές έχουν μικρότερη αξία από του 16χρονου; Μάλιστα αυτοί χτυπήθηκαν εν ώρα καθήκοντος (προστατεύοντας όλους εμάς) και όχι πετώντας πέτρες στην αστυνομία. Εάν ένας δεκαεξάχρονος μεθαύριο πυροβοληθεί (κακώς φυσικά) από αστυνομικό ενώ ληστεύει τράπεζα, πρέπει να ηρωοποιηθεί ο νεαρός ληστής; Ο άδικος θάνατος από την ηρωοποίηση έχει μεγάλη απόσταση.

Η αλήθεια είναι ανατριχιαστική: στην χώρα μας εκτρέφεται μία ολόκληρη γενιά από φασιστάκια! Παιδιά που είναι στα λόγια κατά του φασισμού, αλλά στην πράξη διατυπώνουν τις πιο ακραίες, αντιδημοκρατικές και φασιστικές απόψεις. Έχει μάλιστα αρχίσει να επικρατεί η άποψη ανάμεσά τους (στην πράξη έτσι κι αλλιώς ήδη ενεργήσαν έτσι) ότι μερικά ποσά βίας είναι δικαιολογημένα. Τώρα ποιος θα κρίνει το μέγεθος των ποσών αυτών κανένας δεν μας εξηγεί, μάλλον είναι ο έφηβος που τα ξέρει όλα και έτσι ξέρει και αυτό. Ο Βολταίρος είχε πεί: «Μπορεί να διαφωνώ με αυτό που λές, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λές». Στην σύγχρονη Ελλάδα των φασιστών η ρήση αυτή μετατρέπεται σε: «Εάν διαφωνώ με αυτά που λές, θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να μην μπορείς να τα λές».

Οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ευρύτερου στρατοπέδου της ακραίας αριστερής θολοκουλτούρας είναι μεγάλες. Και μπορεί σήμερα οι άνθρωποι αυτοί να χαίρονται με αυτά που πετυχαίνουν, αλλά δεν θα αργήσει να έρθει ο καιρός που θα πέσουν και οι ίδιοι θύματα του ιστού που υφαίνουν. Και ίσως τότε καταλάβουν τι τεράστια καταστροφή έχουν προκαλέσει, αλλά τότε φοβάμαι ότι θα είναι πολύ αργά. Διότι όταν ο όχλος βγεί εκτός ελέγχου, τότε χτυπάει αδιακρίτως όποιον βρεθεί μπροστά του, και όταν έχεις πείσει ότι μερικά δικαιώματα δεν πρέπει να τα έχουν όλοι, τότε κάποια στιγμή θα σου στερήσουν και τα δικά σου...

Ωράριο, Καταστήματα και Κοινωνική Αλληλεγγύη

2008-12-30T14:14:00.002+02:00

Την περασμένη Κυριακή κάποια καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας άνοιξαν. Αυτό θεωρείται από μερικούς, και όχι άδικα, ως το προανάκρουσμα της γενικότερης επέκτασης του ωραρίου των καταστημάτων τις Κυριακές. Θα αναρωτηθεί κάποιος καταναλωτής, ο οποίος καλοβλέπει την ιδέα να μπορεί να ψωνίζει και την Κυριακή, ποιο είναι το πρόβλημα με αυτό το σενάριο. Το πρόβλημα είναι (όχι το μοναδικό) ότι την νύφη θα την πληρώσει ο εργαζόμενος.

Το πρόβλημα ξεκινάει από το χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης στην ελληνική πραγματικότητα. Στην θεωρία, η επέκταση του ωραρίου σημαίνει καταρχήν επιπλέον θέσεις εργασίας. Ακόμα όμως (πάντοτε στην θεωρία) και οι εμποροϋπάλληλοι που θα εργαστούν τις Κυριακές, είτε είναι οι καινούργιοι είτε οι παλιοί, θα αποζημιωθούν με αυξημένα ημερομίσθια και με ρεπό. Στην πράξη όμως, ιδίως οι μικροκαταστηματάρχες, δεν θα προχωρήσουν σε προσλήψεις για να καλύψουν τις ανάγκες του αυξημένου ωραρίου ούτε σε αύξηση μισθών για την Κυριακή, αλλά αντίθετα θα αναγκάσουν τους υπάρχοντες υπαλλήλους να δουλεύουν παραπάνω. Ας μην έχουμε αυταπάτες, όλοι μας γνωρίζουμε πως δουλεύει το σύστημα στην Ελλάδα.

Γεννάται όμως η απορία: Τι θα γινόταν αν ο κόσμος δεν ανταποκρινόταν στο κάλεσμα, τόσο το συγκεκριμένο όσο και μελλοντικά, για Κυριακάτικα ψώνια; Απλά το πείραμα της περασμένης Κυριακής θα είχε αποτύχει και το θέμα θα είχε κλείσει οριστικά. Άρα λοιπόν, για ακόμη μία φορά, βλέπουμε ότι μεγάλες ευθύνες έχει ο ίδιος ο κόσμος στην πλειονότητά του. Ένας αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος είχε πεί ότι καταλαβαίνεις πως υπάρχει κοινωνική αλληλεγγύη σε μία κοινωνία, όταν ο κάθε πολίτης που δεν αδικείται, αγανακτεί το ίδιο με αυτόν που υφίσταται την αδικία. Δηλαδή στην περίπτωσή μας, να αγανακτεί για την επέκταση του ωραρίου ο καταναλωτής τόσο όσο και ο υπάλληλος του εκάστοτε καταστήματος. Τι καλύτερος ορισμός θα μπορούσε να υπάρξει για την κοινωνική αλληλεγγύη από αυτόν; Και τι καλύτερη απόδειξη ότι είμαστε πολύ πίσω σαν κοινωνία και σαν άνθρωποι...

Δυστυχώς ο άνθρωπος είναι εγωκεντρικό ον, και ακόμα περισσότερο ο Έλληνας άνθρωπος. Ποτέ δεν μπαίνουμε στον κόπο να σκεφτούμε τον διπλανό μας, να δοκιμάσουμε να μπούμε στην θέση του. Το μόνο που μας νοιάζει είναι ο εαυτός μας και αυτό που θέλουμε εμείς, αγνοώντας τις συνέπειες που μπορεί αυτό να έχει στον κοινωνικό μας περίγυρο. Είναι όμως απολύτως βέβαιο ότι ο καταναλωτής που πήγε να ψωνίσει την Κυριακή και αυτός που είναι υπέρ του Κυριακάτικου ωραρίου, εάν ήταν υπάλληλος σε μαγαζί, ο ίδιος άνθρωπος θα ήταν κατά του ωραρίου αυτού. Γιατί δηλαδή πρέπει να φτάσουμε να βρεθούμε στην θέση του άλλου για να αναγκαστούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας στην αδικία; Όχι ότι είμαστε συνειδητά άδικοι, απλά οι επιθυμίες μας δεν μας αφήνουν καν να αντιληφθούμε την αδικία που διαπράττουμε εις βάρος του άλλου.

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω εδώ ότι δεν είμαι ούτε υπέρ της άποψης να δουλεύουν οι καταστηματάρχες τα μαγαζιά τους την Κυριακή, ακόμα και αν τα δουλεύουν μόνοι τους χωρίς να απασχολούν υπαλλήλους. Δεν πρέπει να αφήσουμε τον αθέμιτο ανταγωνισμό από τα μεγάλα πολυκαταστήματα να εξωθήσει τους ιδιοκτήτες των μικροκαταστημάτων στο να δουλεύουν χωρίς σταματημό. Η Κυριακή είναι ιερή μέρα, επειδή είναι η ημέρα ξεκούρασης όλων. Κανένας δεν πρέπει να δουλεύει την Κυριακή. Ούτε καν οι άνθρωποι στα περίπτερα (αν ποτέ το διεκδικήσει αυτό ο κόσμος, θα πειστώ ότι έχουν γίνει βήματα προόδου στην χώρα μας). Εξ’ άλλου ένας άνθρωπος θα ξοδέψει τα ίδια χρήματα για ψώνια, είτε τα μαγαζιά είναι ανοιχτά 6 μέρες είτε 7. Η λογική λέει ότι απλά θα μειωθεί ο τζίρος των υπολοίπων 6 ημερών εφόσον κάποιοι που θα ψώνιζαν εκείνες τις μέρες θα ψώνιζαν πλέον την Κυριακή.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν εμπράκτως να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας που εργάζονται ως πωλητές σε καταστήματα. Ανάμεσά τους άλλωστε είναι συγγενείς και γνωστοί και φίλοι μας. Ας ρίξουμε μία αρνητική ψήφο στις μεθοδεύσεις που γίνονται μέσω της υπεύθυνης στάσης μας. Μήπως άλλωστε δεν μας κάνει οποιαδήποτε από τις άλλες μέρες για ψώνια εκτός από την Κυριακή; Αν σε μερικά θέματα δεν αρχίσουμε να επιδεικνύουμε υπεύθυνη και ώριμη συμπεριφορά, τότε πραγματικά δεν θα έχουμε κανένα δικαίωμα να διαμαρτυρόμαστε στο μέλλον όταν θα υποφέρουμε εμείς οι ίδιοι από αδικίες και κανείς δεν θα μας στηρίζει.